Romans & histoires Rugs To Riches

Kung tutuosin kaya n'yang labanan si Gideon dahil may pinaglalaban din naman siya pero hindi niya alam kung bakit grabe nalang ang takot na nararamdaman n'ya ngayon. "Chef, rinig ko po na he is named as the ruthless billionaire in the country. Marami na siyang kompanya na napabagsak at empleyado na napatalsik dahil sa konting pagkakamali lang. Wala siyang pinapatawad." tiningnan n'ya ng masama si Ava dahil sa kwento nito. Imbis lumakas loob n'ya mas lumakas pa takot n'ya.

“Papa, we will go first.” Hindi na hinintay ni Maximillian na sumagot si Lord Raghnall, tuluyan niya na akong hinila paalis sa dining room para umakyat sa ikatlong palapag ng Mansion. I wandered my eyes throughout the Rajama Mansion. Walang sinabi ang Mansion ng Ledesma. Ang hawakan ng hagdan ay kulay ginto, hindi na ako magtataka kung tunay ito. Mula sa itaas ay makikita mo ang makinang na chandelier na sobrang laki, para itong mga dyamante sa sobrang kinang. I can see the rooms of Rajama Mansion and I can't count how many rooms they have in here. Ang hagdan nila ay parang sa fairytale na sobrang laki, magkabilaan ang hagdan at kapag nakarating ka na sa itaas ay mapupunta ka sa gitna. It lo

Nakasuot ito ng jeans at classic-white collar shirt, at sunglasses na nakadagdag lalo sa casual and chic look nito. "Twenty-acres? That's epic!" she blurted out in pure astonishment. Sunod niyang tinignan ang blueprint at 3D design ng hotel na nakabalandra sa isang tarpaulin layout sa mataas na fence ng konstruksyon. "Like a Jeju Island resort... It's marvelous!" natutuwang komento niya kapagkuwan.

Bumaba ang babae at inalalayan siya ng dalawang bantay, lumapit naman sa kaniya ang isang Amerikano, malaki at bilugan ang tiyan nito, kalbo at maputi, nangungulubot na ang mukha ngunit mukhang may lakas pa naman na natitira para sa babaeng nag ngangalang Jennifer. I turned to the left side of my chest. I'm number fifteen, I'll be their next bid in a few minutes. I countlessly took a deep breath, clenched my fist and bit my tongue. "Number seventeen, please step forward!" Natapos ang number seventeen at number sixteen ay ganoon lamang din ang nangyari. Paulit-ulit, pataasan ang presyo. Kung sino ang may pinaka mataas na halagang binitawan ay umaalis ito kasama ang lalaki at inaalalayan sila

Bukod dito, hindi naman marumi ang perang ito, hindi ba’t para lang pasayahin ang lahat? Bumalik si Antonette sa kanyang kasintahan at kinuha ang isang bag na may isang daang libong cash sa loob. Hindi sila naghanda ng anumang regalo, kaya't plano nilang gumastos ng pera upang pasayahin ang lahat at mapasaya si Ren.

Sa kabila ng lahat ng pagsubok—mula sa mga dating boss na wala nang ginawa kundi pahirapan siya, hanggang sa mga kaibigan na minsang sumuko na sa kanya—hindi niya kailanman hinayaang mawalan siya ng pag-asa. Pagdating niya sa lobby ng Montenegro Corporation, hindi maiwasang bumagal ang kanyang hakbang. Parang isang pelikula ang paligid—malalaki ang chandelier, ang marmol na sahig ay kumikislap, at ang mga empleyado ay nagmamadaling naglalakad habang may hawak na mga dokumento. "Grabe, ganito pala dito! Parang nasa ibang planeta," bulong niya sa sarili.

“Talaga?” “Totoo,” sagot ni Kendrick. “Hindi na ako ang ruthless billionaire na gustong sumira ng mga pamilya. Ngayon, gusto kong magtayo – kasama ka.” Pumasok sila sa lumang bahay. Ang mga dingding ay kupas na, ang mga sahig ay maalikabok, ngunit sa ilalim ng lahat ng dumi, nakita ni Irish ang potensyal. Ang matataas na kisame, ang malalaking bintana, ang hardin sa likuran na tinutubuan na ng mga damo.

“Because you’re my nephew’s ex-girlfriend. Hindi ka naman talaga kasama rito, pero wala kaming choice. Ikaw lang ang malapit sa mga Rivanov. Kaya ikaw ang ni-kidnap namin.” “Ang dumi niyong maglaro,” mariin kong puna sa kaniya, pero nanatili lamang siyang nakatitig sa akin. “Ang gagago niyo. Tingin niyo ay ikayayaman niyo ang lahat ng ginagawa niyo ngayon?” “Oo, kapag nakuha na namin lahat ng mga ari-arian ng mga Rivanov.” “At bakit niyo naman kukunin? Hindi niyo naman pinaghirapan ‘yon lahat. Ni wala nga kayong naitulong sa kanila, tapos gusto nitong kunin ang lahat ng properties nila? Para saan?”

"Huwag na muna natin iyang pag-usapan." "Kung hindi ngayon, kailan pa, ma?" sagot ni Tita Tess. "Alam niyo naman siguro ang kondisyon niyo. Hindi biro ang perang kakailanganin natin. Hindi lang barya ang babayaran sa pagpapagamot ninyo. Hindi naman sapat ang perang kinikita ko dahil may pamilya din akong binubuhay. Kung hindi siya magtatrabaho, paano siya makakatulong sa atin? Matanda na ‘yang paborito mong apo. Kaya na niyang magbanat ng buto.”

So paano ko sya mapapaamo kung para lamang akong daga sa kanya at sya ay isang tigre. "Kaya nga po nakakawala ng pag-asang magkasundo kami at mangyari ang gusto nyo ni Mrs. Soler na maikasal kaming dalawa.." nakangusong usal ko. Umiling sya,"No, no, no don't lose hope. I know you can do it. My son is just a billionaire---uh yes, a very ruthless billionaire but I'm sure he will fall inlove with you and you're going to tame him," sumimsim siya sa wine niya,"Like how I fell inlove with their mother and how she tamed me." dagdag niya saka mahinang natawa.