Novel & Cerita Running Sayings Funny

"Joke lang 'yon. Ang seryoso mo naman bebe loves hahaha! Nag-iisip ka ng sagot noh?" "Napaisip din kasi ako, eh." "Huwag ka na mag-isip, go with the flow na lang." "Kaya ka laging napapahamak kaka-go with the flow mo, eh." "Ano ka ba, may kasabihan nga 'di ba...when things get worse, drink redhorse hahaha!" Napatingin na lang ako sakaniya ng masama kaso busy siya sa ginagawa niya. "Kakasama mo kala kuya noy talaga..."

“Say that again! You kitten b*stard!” “I said, Shut. Your. Mouth. You. Dog. Sh*t.” “Say that again!” “Dog Sh*t.” “What!?” “Dog Sh*t.” “Are you looking for a fight! Huh!?” “You’re asking me to repeat it, and I repeated. Why are you angry?” “#¥%#¥%...” “#¥%#¥%#...” Who am I? “#¥%#...”

Hay, napakamalas talaga! Nanatiling nakatayo ang lahat sa loob ng isang maikling sandali, napaka-awkward ng pakiramdam na ito. May kasabihan nga, ‘darating ang pagkakataon na magkikita ang mortal na magkaaway’.

nagbabalik ang my runaway wife*^^* enjoy reading guys*^^* votes and comments*^^*

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

Tumaas ang kilay ni Ruan kay Vern na tila natutuwa pa sa naging reaksyon ni Andy. “You think you’re funny? Gusto mo ilipat nalang kita sa comedy bar at tanggalin sa kumpanya?” Naaalarmang tumawa si Vern. “Ikaw naman. Biro lang. Ako kasi talaga ‘yung may regla.” Muli ay hindi na napigilan ni Andy ang tawa. Napalakas na ang kanyang galak. “Funny, huh?” seryosong tanong sa kanya ni Ruan.

Si Ruan… Dali-dali akong bumaba at kahit masakit 'yung buong katawan ko ay talagang nagawa kong mapatakbo pababa at palabas pa hanggang sa gate para pagbuksan s'ya. Pagbaba ko, nakalabas na s'ya ng sasakyan n'ya. Nakasandal na lang s'ya ro'n habang naka-cross arms na para bang hinihintay talaga akong lumabas. "By the way you run, parang wala ka naman talagang sakit,” salubong n'ya sa'kin agad. "H-Ha? M-Masakit talaga 'yung ulo ko. P-Pati katawan ko. Binilisan ko lang kasi ayaw kitang paghintayin ng matagal dito. Baka mamaya, sesantehin mo pa 'ko—”

Hindi naman siguro mangyayare ang mga iniisip ko ngayon. "Huy! Besh, baka malunod ka nyan. Sobrang lalim nang iniisip mo, ah. Naku ikaw din, hindi ka pa naman marunong maglangoy. Baka malunod ka. Haha." Kasalukuyan akong nag-iisip nang magsalita itong mahadera kong best friend. Tiningnan ko siya saka inirapan. "Ano 'yon joke? Tatawa na ba ako? Ang korni kasi." Pambabara ko sa kanya.

He said lifelessly, takte wala atang gana 'tong mabuhay. I ran trying to keep up with him, ang bilis niyang maglakad. Wala atang planong hintayin ako, napaka-ungentleman naman! "Sandali, hintayin mo ako! Huwag mo akong iwan dito!" --

Diyos ko, Rudy! "Marunong ka bang mag-commute?" tanong ko sa kan'ya habang masuyo niyang pinipisil-pisil ang aking kamay habang naglalakad kami sa labas. "Ako pa!" pagmamayabang niya sa akin. "Weh?" biro ko pa. "Mayaman kayo, kaya sa tingin ko ay hindi mo pa na-try ang mag-commute kahit isang beses,"