Saan Ka Ba Novels & Stories

Andrew Sanchez "Papunta na sana ako sa mahalagang araw ng mga babaero kong mga kaibigan, para icongradulate pero hindi ko inaasahang ako pala ang masusurprise. Kaya hindi ko na nagawang lapitan pa sila. Dahil inisip ko narin na hindi muna sa ngayon niya ako dapat na makita. Baka masira lang ang mahalagang araw niya ngayon. Akala ko kaya ko na syang harapin pero na unahan ako ng takot na baka itaboy lang niya ako.. kanina pa ako dito sa malayo na nakatanaw lang sa kanya, ginusto ko ring lumingon siya sa may gawi ko pero hindi pwede.. maya-maya lang ay nag-ring ang kanyang phone Ring........ "Hello bro asan kana? andito na kami sa may venue nasa pangatlong helera ng mga upuan.. Santi asked "H

Biglang saad nito sa akin. Ano daw? Anong ba ang pinagsasabi ng babaeng ito? Eh hindi ko kilala ang babaeng ito. "Wait, you might be mistaken me for someone else. I don't know you and I don't have any idea what you are talking about." Depensa ko dahil wala talaga akong ideya.

"Ganyan ka ba talaga magsalita? Palaging may ba sa dulo?" "Bakit ba? What's wrong if I used ba at the end of my sentence? Is it pangit ba?" tanong pa nito na lihim n'yang ikinatawa ng marinig muli ang ba sa dulo. Mukhang hindi na nito makuha-kuha ang salitang ba sa hulihan ng salita nito.

"Sabi ko akala ko ba aalis ka na?" Tumikhim ako at naghagilap ng sagot sa utak ko. Nakita ko na papalapit na si Sanya sa amin at hindi ko alam kung bakit parang bumabalik na naman ako sa pagkatulala. "Hoy!" humarang si Lena. "Sinasabi ko na nga ba eh!" "Hindi ah! A-ano—" "Anong meron dito?" sabay kaming napalingon ni Lena kay Sanya ng magsalita siya. Nasa likod na pala siya ni Lena. Tumaas yung kilya niya. "Ano?"

saad ko pa “Paka bayolente mong babae!” ngisi pa niya habang pa iling iling pa. “Sayo lang naman ako bayolente kasi nanggigigil ako sayo” saad ko pa “Aminin mo na kasing may gusto ka lang sakin kaya ka ganyan kung mag sungit” tawa pa niya “Ang lala mo ah? Asa ka namang magugustuhan kita?!” irap ko sakaniya

"Kakain na tayo malamang, bakit ayaw mo bang kumain?" "Syempre gusto ko no!" napangisi naman ako, basta't pagkain ang usapan di ka talaga uurong eh no. "Uhm... ikaw ba yong kumanta? Kumanta ka ba?" "H-Ha? Di naman ako kumanta ah." Saad nya, napakamot naman ako sa ulo. So guni-guni ko lang pala yon? Eh bakit feeling ko e narinig ko talaga yon, na totoo yon???

"Saan ka pupunta?" "Saan pa ba? edi aalis na sa lugar na ito. i dont feel loved in this house from the start. how funny kinaya kong magtiis ng tatlong taon." ngayon sya naman ang humarang sa daraanan ko. "Hindi. Hindi ka aalis." ma awtoridad nyang pagkakasabi.

saad ko pa at parang bigla na lang may kung anong kirot sa dibdib ko dahil sa sagot kong yon. “Really… or baka nasanay ka lang?” saad pa niya at tumitig sakin na tuluyang nagpatahimik sakin. “Kailangan kong masanay kasi wala akong ibang pag pipilian” sagot ko pa “Meron Bela, ayaw mo lang subukan” saad pa niya.

now na ba? Jaq ass: oo! utak Sebo: Bakit ba kasi tayo nag iinom? nauubos lang pera natin saka sasakit lang mga atay natin saka saan ba at what time? G ako diyan! Jaq ass: dito kela Niccolo! now na! nico nico nii: kinginang yan, set na agad ah? hindi man lang tinanong yung may ari ng bahay?

“Anong kasalanan ko sa’yo?” “Bakit paulit-ulit mo akong sinasaktan?” “ANG SAKIT… ANG SAKIT-SAKIT!” “Hindi ko na alam kung paano pa ako babangon…” “ Bakit ako? Huhuhu” “Hindi ko alam kung paano pa ako babangon…”