Sad Feelings Quotes Mga Nobela at Kwento

Kaya hanggang ngayon, hindi namin magawang mag-move on. Unfair, isn’t it? They loved us with everything they had, held us so tightly it felt like we’d never be let go—and yet, in the end, they left us hanging. I can’t bring myself to feel anger; it’s not rage that lingers in me… only sadness. A heavy, gnawing sorrow that refuses to fade. I’m still grieving, still learning how to breathe in a world without her.

At nadouble nga ang pagiging matatag mo dahil sa akin. Kuya, may mga moments tayo na di ko makakalimutan. Memories of pure joy, like a beautiful moments na kala nga natin di natamasa ang pangit na buhay na dumating sa atin. Moments of emptiness, longing for someone to understand a world beyond all contemplation. Di ko makakalimutan ang pa-ice cream mo lagi kapag umiiyak ako. Moments of sadness, lost in an abyss far deeper and more terrifying than even the darkest of worlds.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

"...hmmm...Sometimes good-byes are not forever It doesn't matter if you're gone... ....I still believe in us together...mmm ....I understand more than you think I can You have to go out on your own...mmm ...So you can find your way back home...mmm" I started tearing up again. Why do I have to feel this emptiness again? "Letting go is just another way to say, I'll always love you so." Until when do I have to feel this sadness? I've already let you go, but why are you still haunting me? Its been years, please help me move on. That night I found myself crying again until I fall asleep.

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

Sila mas matagal na nakasama ni Sister Faye kaya alam kong nasaktan siya nang mawala ito. Me, I don't think I can die this ealy. Hindi ko kayang tanggapin na aalis ako at maiiwan ang mga taong mahal ko. It's like I'm too attached that everytime I think about dying, my heart hurts so bad. "It's okay to feel sad Sister, diba ikaw ang nagturo nun?" sambit ko. Embrace sadness in order to live with happiness. That was her exact same words years ago when I was crying and weeping over the things beyond my power.

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

"Max, I'm really sorry. Kung may paraan lang para ilipat sa akin lahat ng sakit gagawin ko. Gago ako e. Gago ako. I'm so sorry for being useless." Napasinghap ako. "I'm sorry, I'm sorry, I'm sorry. Alam kong hindi sapat ang salita lang. But what can I do? Ano ang pwedeng kong gawin para itama lahat? Makakabawi pa ba ako?"

Utos nito sabay pinagsusuntok niya ako ng ilang beses, ngunit walang luha ang pumatak kahit sinusubukan ko at wala rin akong maramdamang sakit. "Shit! Di nawala mga emosyon mo. Ang nawala sa iyo ay isa sa mga pakiramdam mo." Saad naman ni Death na pinagtaka ko. "Anong ibig mong sabihin?" Takang tanong ko sa kanya. "Nawala ang pandama mo ng sakit. Bale kahit anong dakit ay hindi mo na ngayon mararamdaman." Sagot naman ni Death na nagpanganga sa akin.