Novel & Cerita Sad Love Story Tagalog

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

"Anong sumpa? At bakit tayong dalawa?" "Katulad ng sabi ko sayo kanina, ang pag-ibig ko sayo ang nagdala sating dalawa sa pagkakataong to. Noong taong 1598 ay una kitang nakilala. Dito sa San Lazaro. Kabilang ka noon sa may mga dugong Espanyol. At ako ang datu sa lugar na to. Pinamunuan ko na to dati. At di ko hinahayaang may makapasok na dayuhan sa lupain ko. Pero simula nung makilala kita nagbago ang isip ko. Minahal kita, at minahal mo din ako. Pero nagalit sakin ang mga kababayan ko. Ginamit ka naman ng mga kamag-anak mo para makapasok dito sa San Lazaro. Nagkaroon ng digmaan. At dun ka namatay. Di ko kinaya yun. Wasak na wasak ako noong araw na yun. Gusto ko na ring magpakamatay pero ma

saad ni Leonardo. Ang kirot sa aking puso ay nakikipagsabayan sa talas ng bibig n'ya. Hindi ko s'ya masisisi dahil sinasabi n'ya lang ang totoo. "Mas magaling pang patayin na lang s'ya para naman kahit papaano makapagbigay tuwa pa siya sa marami hindi 'yong puro problema ang hatid n'ya." "Kung ikaw ang patayin ko para ako naman ang matuwa?"

I was losing myself there and all I want to do is to cry. "I despise him. Sana siya na lang ang namatay!" dagdag na sabi ko. Sobrang lalim ng sugat sa puso ko at sobrang galit ang nararamdaman ko kay Brandon. Sana ay siya na lang ang nawala at hindi ang baby ko!

at higit sa lahat, ninakaw mo ang pagkakataong makahanap at makatagpo ako tunay na lalakeng magmamahal sa'kin. Wala kang puso Jiro, hindi ka makatao... Pinag-sisisihan kong nakilala kita at nagtiwala ako sa'yo... at lalong pinag-sisisihan kong ikaw pa ang minahal ko." Saad ko na punong-puno ng galit ngunit sa mahinahong boses at walang emosyong mga matang nakatitig sa kaniya. Sa haba ng sinabi ko, wala man lang siyang naging reaksyon. Tila isang pader na lamang ako sa paningin niya..

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Hayop sila. Galit na galit ako. Inis na inis ako dahil akala ko magkakaroon na ng magandang takbo ang lovestory ng pinakamamahal kong best friend pero shit lang! Alam niyo ‘yong feeling na sobrang saya ka na para sa kaibigan mo dahil masaya itong nagkukwento tungkol sa pag-asang mahal na rin siya ng taong sobrang mahal niya, and then biglang boom!

"Tapos na kasi ang birthday ko noong magkakilala tayo kaya hindi mo alam. Sa October 3 kaya lang ay nasa Singapore ako noon. Pag-uwi ko na lang. Okay lang ba?" "Sure! Sure! Mahihindian ba naman kita?! Basta huwag mong kalimutan ang pasalubong ko!" natatawang wika ko. "Oo na! Hindi mo ako matatanggihan dahil guwapo ako!" "Saan banda?! Sa talampakan?" pambabara ko sa kaniya. "Sa lahat!" "Yabang!" Nagtawanan na lang kaming dalawa sa kalokohan namin.

Mapait na napangiti si Shaina habang nakatitig rito. "Oo mas pipiliin at mas mahal ko so Norvin kaysa sa iyo Novice. Dahil kung hindi sa kaniya hindi ko makakaya na magpatuloy sa buhay noong mga panahon na ipinagtabuyan mo ako. . . " "So your really love that guy huh!"masakit niyang sambit. Labis-labis na ang sinabi ni Shaina. And his dying inside! Tumayo na siya at tumalikod. Para sa kanya wala ng saysay ang lahat kong hindi rin pala siya mahal ng asawa.

Hawak hawak niya ang kamay ko habang ako'y naghihintay sa eksplenasyon niya. "Emerald is my ex-girlfriend. Nakapangako akong ikasal sa kanya tulad ng nakaugalian sa pamilya namin. Kahit wala na kami ay hindi nagbago ang gusto ng Lola ko kasi gusto niyang lumago ang hacienda namin. May malaking lupain ang mga Santillan sa Biliran at gusto iyong makuha ni Lola sa pamamagitan ng pagpapakasal sa aming dalawa. Three years ago, umurong ang pamilyang Santillan sa kasal dahil palubog na ang hacienda namin at ayaw rin nilang lumubog tulad namin. Naging masaya ako dahil 'yong mga panahong 'yon kinukulit na kita. Sabi ko, wala nang sagabal, pwede na ko ulit magmahal. That's why I pursued you."