Novel & Cerita Sad Story Love

Ang yakap niya parang ang tagal naming hindi ginawa ang ganito. '' I will not lose you. I promise that I will be always be with you. I love you so much darling.'' Parang ang sarap sa tenga pakinggan ng ganun. Mas lalo lang akong naguguluhan dahil parang mas may malalim na dahilan si Red. '' Red, kung anuman ang pinagdadaanan mo, nandito lang ako. Asawa mo ako at handa kitang pakinggan kahit gaano kapangit pa yang kwento mo.''

Ang taxi na kinalululalan ko. Agad na kumulo ang dugo ko sa kanila. Ang kapal ng mukha nila para magpakita pa sa akin. Akala nila ay maloloko nila ako forever. Saglit na kinapa ko ang aking dibdib. Wala na akong nararamdaman ni katiting na pagmamahal para sa kanilang dalawa bilang boyfriend at best friend ko dahil galit na lamang ang natitira sa aking dibdib para sa panlolokong ginawa nila sa akin. Masyado nilang inapakan ang aking pagkatao. Bakit hindi na lang nila sinabi sa akin na may relasyon sila? Maiintindihan ko naman kung bakit nahulog ang loob nila sa isa't isa at magiging masaya pa ako para sa kanilang dalawa. Handa akong magparaya para sa kanilang ikaliligaya. Ngunit hindi nila si

Masaya ako hindi dahil ako ang unang lalake sa buhay ni Nazli kundi masaya ako kasi mahal ko na siya. Oo, mahal ko na nga siya at gusto ko mahalin niya rin ako tulad ng pagmamahal ko sa kanya pero hindi ko naman siya madaliin na mahalin niya din ako. It takes time but I'm willing to wait lalo na't may girlfriend pa ako. Sorry to Sandra, alam kong mali ang aking ginagawa pero hindi ko talaga maiwasan na mahalin ko si Nazli. Sorry dahil hindi ko masuklihan ang pagmamahal na inaasahan sa akin ni Sandra pero kailanman hindi ko hahayaang mawala sa akin si Nazli. No and never! I will take all the risk for Nazli.

Hindi na niya natuloy ang sasabihin dahil bigla na lamang lumuhod sa harapan niya ang lalake. "I love you, Diamond. Pangako, mamahalin kita araw-araw. I've been a bad husband before, but I promise, I will be good to you. I will do everything to make our relationship work." Napakurap siya. Ang sakit ng sinasabi ng lalake. Nakikita niya ang sincerity nito, pero hindi iyon para sa kaniya kundi para sa character na binuo niya, si Diamond.

dismayado niyang turan dito. "Naalala mo ba, noong nagtatrabaho ka pa bilang isang hardinero sa bahay namin? Alam mo kung paano kita sinusundan. Alam mo kung gaano ako naging baliw sa'yo. Para akong buntot na laging sumusunod sa'yo noon. Umaasa ako non na mapansin mo rin ako, Luke, hanggang sa nagkaroon ako ng pag-asa noong sinabi mong wala kang nobya. Laki ng saya ko non dahil akala ko malaki ang pag asa kong mapapasagot kita. Wala na akong pakialam non kung ako man ang manliligaw sa'yo dahil ang mahalaga sa'kin ay ang maipaabot sayo kung sino ang laman dito." Saad niya sabay turo sa dibdib. "Umaasa ako at alam kong ramdam mo yon. Pero hindi mo ko pinansin dahil sabi mo hindi ko pa alam ang

"Siguro, kwento ko na lang 'yong laman ng book? Para magkaroon na lang kayo ng idea? Lalo na sa mga hindi pa nakabasa? Or ayaw niyo ng idea—" "We want!" sabay-sabay na sigaw nilang lahat na ikinagulat ko, mayamaya ay tumawa na lang ako at umiling. "Okay, sige na nga," Umayos ako ng tayo at pinakatitigan ang libro na hawak, "This story is about two people who found themselves lost to each other," nag angat ako ng tingin at isang malungkot na ngiti ang sumilay sa aking mga labi, "Pero ang akala nilang masayang relasyon na sinimulan nila ay may kalapit na sakit at pagdurusa, sinubok sila ng tadhana, kung hanggang saan ang pagmamahal na meron sila para sa isa't isa. Pero pinatunayan nila na kaya

Nagulat siya pangyayaring iyon, hindi niya akalain na ang kanyang ginawa ay magreresulta sa isang malagim na kamatayan ng kanyang minamahal. Bigla siyang naawa sa dalaga at nagsisi sa kanyang ginawa. Gusto niyang ibalik ang buhay ng kanyang minamahal ngunit huli na. Hindi na niya kayang ibalik ang nakaraan. "Anong ginawa kong mali Tess? bakit mo ako sinaktan ng ganito? mahal na mahal kita, patawarin mo ako, hindi ko sinasadya" umiiyak na sambit nito sa harap ng bangkay ni Tess.

sarkastiko niyang saad. Nailing na lang ako. Mukhang hindi niya talaga matatanggap na seryoso siyang tao at nuknukan ng sense of humor naman yong isa kaya nakakatuwang kasama. "Para sa akin ay nakakatawa naman talaga si Lovimer pero ikaw ang mas nakaka-inlove, Ash. Kaya nga ikaw ang minahal ko, diba? Kaya ikaw ang papakasalan ko. Kapag selos ka nang selos..."

sinserong saad nito. “Mukhang may hindi ka nakukwento sa akin ah?” natatawa kong tugon kaya maikli siyang natawa. Madalas kasi kaming magkwentuhan noon tungkol sa kanila ni Louise at base sa mga nakwento niya noon ay wala naman silang malalim na pagtatalo. “Sinasabi ko lang naman, hundred percent kasi gano’n naman talaga ang mangyayari. Unrequited love is one of the painful love you’ll ever felt.” Napatango ako sa sinabi niya.

I reminded him. Mr Sandoval sighed. "I'm sorry about it, hija. I'm sorry na ikaw ang nagsakripisyo ngayon. "Oh, God!" he clenched his fist. Mr Sandoval looks so defeated. I know he was thinking about me and Sharon-- half sister and falling in love with the same man!