Sake In Tagalog Novels & Stories

Kumibit-balikat lang si Liam sa narinig at nagpatuloy sa paglalakad. Nakarating sila sa isang mahaba at makintab na wooden bar, kung saan abalang-abala ang mga bartender sa paghahalo ng mga cocktail nang may gilas at pagsisilbi ng mga inumin nang tila sanay na sanay. Nakahilera ang iba't ibang bote sa likod ng bar, ang mga etiketa nito ay kumikislap sa mga ilaw, na nagpapakita ng mga mamahaling whiskey hanggang sa mga pinakasikat na gin. "Hindi ka ba pumupunta sa mga lugar na ganito?" tanong ni Liam, na may pagkamausisa.

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Selos pa. "Yanha." May pag babantang tawag nya sa pangalan ko. "Wag masyadong m-masungit Zian. Baka tayo magkatuluyan!" Pang aasar ni Ash kaya mabilis na namura ni Zian ang loko. Baka nga kasi lalake talaga ang para kay Ash haha. Inubos nila ang limang bote ng alak. Sila nalang ang uminom dahil lasing na raw ako.

Gusto ko iyong hawakan pero masyadong masakit. "What did you do?!" Galit na boses ni Chrome ang nakapagpamulat sa akin. Puno ang luha at kagat-labi, pinipigilan ang hikbi, na nilingon ko siya. His eyes were enraged. Marahas ang bawat paghinga niya. "C-Chrome..." Umiiyak kong tawag sa kaniya, afraid, in pain, and embarrassed.

Akala ko'y maglalandian na lang silang dalawa. Uminom muna ako ng tsaa. Mali yata ang nai-serve sa akin. Dapat ay alak para malakas ang aking loob na magsumbong. "Brokenhearted," hindi 'yon tanong at puno ng kasiguraduhang sabi ni Lance. Umiling ito ng tatlong beses habang si Sab ay may munting ngiti sa mukha. "Ano? Ipakakatay ko na ba ang kalahati ng mga bakang nasa rancho at magpi-fiesta na tayo?" alaska sa akin ng magaling kong pinsan.

ngisi Kong Saad dito. "Kung ayaw mo di wag" sagot Naman niya Nang tatalikod na Sana ito ay biglang Kong hila ang braso. Kaya napasobsob ito sa dibdib ko. Aray...ko Naman Saad niya Ay sorry.... paghihingi ko Naman NG tawad. Pumasok ka Saad ko sa kanya. Agad ko Naman inayus Ang lamesita dahil naroon Ang alak na iniinom ko.

sagot ko naman dito "It's okay i can wait" saad naman nito at nagulat naman ako ng bigla niyang inagaw ang wine na iniinom ko at bigla naman niya itong ininom "The taste is familiar" saad naman nito habang ako ay gulat parin sa ginawa niyang pag inom sa wine na ininoman kona

Gusto kong makalimot kahit sandali. Pinili kong maupo sa stool na kaharap mismo ang bartender. “One tequila, please,” sabi ko. “Yes, ma’am!” Maya-maya pa ay inilapag ng bartender ang shot glass na may lamang tequila na in-straight ko naman agad ng inom.

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Maaga akong nagising para tulungan si Lola sa pagluto ng almusal. Maagang dumating ang mga magsasaka para daw kausapin ang mga bisita ni Nanay. “Manay, sisay a kaiba mong magayun na raraga?”-magsasaka Napatingin ako kay Nanay dahil sa tanong ng isang magsasaka habang nakatingin ito sa ‘akin. Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol.