Sakit Sa Ulo Gamot Novels & Stories

“Ang mga sintomas na ito—pagkawala ng memorya, matinding sakit ng ulo—ay hindi karaniwan, dahil sa kalikasan ng iyong pinsala. Kailangan ng oras ng utak mo para gumaling.” Binuksan niya ang kanyang medical bag at kumuha ng ilang gamot. “Ito ay mga pampamanhid, dinisenyo upang mapawi ang sakit mo at bawasan ang pamamaga,” ipinaalam niya, iniabot sa akin ang mga pildoras na may nakakapagpakalma na tango. Nagpapasalamat akong tinanggap ang mga ito, ang simpleng paglunok sa mga ito ay nagbigay ng kaunting pag-asa. Ang posibilidad ng ginhawa, kahit pansamantala, mula sa walang tigil na sakit ay parang isang tagapagligtas sa maalong dagat ng aking pagdurusa.

May underwear. Ramdam ko pa rin ang kirot sa aking ulo. Ang sakit, hindi pa siguro nawala ang tama ng gamot na pampatulog. Bakit nga ba kasi ako naging lampa, imbes na si Greg ang mapainom ko. Ako pa ang nakainom sa mismong gamot!

Ano ba ang dapat gawin para matulungan siya sa kalagayan niya ngayun? Pagkakulo ng tubig tubig mabilis kong nilagyan ang cup noodles ng mainit na tubig. Muli akong naghalungat sa cupboard at ganoon na lang ang tuwa ko nang may nakita akong mga gamot! Kumuha ako ng isang pirasong gamot para sa sakit ng ulo at bitbit ang cup noodles dali-dali na akong bumalik ng kwarto. Naabutan ko si Butter na umuungol at halatang hindi talaga maayos ang kalagayan niya.

Ang tanging paraan lang para maibsan ang sintomas ay ang pag-inom ng gamot. Pero habang lumilipas ang panahon, hindi lamang hindi bumuti ang sakit ng ulo ni David, lalo pa itong lumala at mas madalas ang pag-atake. Ilang taon na ang nakalipas, humingi ang matandang ginang ng isang rosaryo ng pinagpalang mga butil mula sa Buddhist. Ginawa ito sa magandang kahoy at inilubog sa gamot nang ilang araw. Pinagsama pa ito sa gamot na inireseta ni Dr. Benedict kaya napakabisa nito.

Nginitian ko na lang ito at dumiretso na ako sa aking silid. Eksaktong pagkapasok ko sa loob ng aking silid ay siya naman'g biglaang pagsikdo ng aking sentido. Pakiwari ko ay mabibiyak na naman ang aking ulo dahil sa sakit nito. Bawal rin naman akong uminom ng gamot kaya't napaupo na lamang ako sa kama at marahan kong hinilot ang aking sentido. Marahil ay sa sobrang init na naman 'yon kanina kaya bigla na naman'g sumakit ang aking ulo. Ilang minuto rin bago humupa ang sakit na iyon. At nang maging okay na ang pakiramdam ko ay saka lamang ako natulog.

Ang Asawa nito. Natatandaan ko na silang lahat. Based sa picture at higit sa lahat tumutuloy parin sa pagsakit ng aking ulo. "Huwag po. Pakiusap." pagmama kausap ko. Ngunit nang hawakan ako ng lalaki ay nagpumiglas ako pero sa tapang ng gamot at sa sakit ng ulo ko ay tuluyan na akong bumagsak. --- Pinipilit kong imulat ang aking mata pero dahil sa epekto ng gamot ay patuloy pa rin ako nanghihina.

Sagot ni Tito Apollo. Biglang sumagi sa aking isipan ang gamot na palagi kong iniinom sa tuwing sumasakit ang ulo ko at may naalala ako na parang pamilyar sa akin pero hindi ko alam kung totoo ba ito o guni-guni ko lang. Hanggang ngayon, iniinom ko pa rin ang gamot na 'yon.

Pero bigla nalang siyang natigilan nang makaramdam siya ng sakit sa kanyang ulo. “Ayos ka lang?” Tanong nito, habang bakas sa mukha ang pag-alala. “Bigla nalang sumakit ang ulo ko.” Sagot niya, kaya nagmamadali itong kumuha ng gamot. “Inumin mo ‘to.” Napatingin siya sa gamot na inabot nito sa kanya. Tuwing sumasakit ang ulo niya ay agad siyang binibigyan ni Haidee ng gamot, kaya mabilis itong nawala.

“Ser may kape akong tinimpla.” “Pasok.” Walang ganang sagot nito. “Anong tingin 'yan?” Tanong pa nito sakaniya. “Wala sir natutuwa lang ako kasi hindi pa naman pala to the highest level ang pagiging masungit mo. Salamat sa pag bili ng gamot sir effective nawala sakit ng ulo ko.” “E, ikaw kaya kailan ka mawawala para mawala narin sakit ng ulo ko?”

Huh? Saka parang sumama ang pakiramdam ko. Kaya napamulat at medyo masakit ulo ko. Yung sakit ng ulong to, parang sisipunin ako. Magmumukhang basang sisiw na naman ako nito. Kaya habang maaga pa inom na ng gamot. Pero huh? Wala na ako sa silid nila Tolits?! Naglakad ba akong tulog? At halos mapapatalon ako sa gulat ng,