Saranghaeyo In Tagalog Novels & Stories

sagot nya Tumango tango ako, "Sige po. Ingat nalang po kayo ma" Mabilisan nya lang akong hinalikan sa pisngi bago sya lumisan sa paningin namin pareho ni yaya Vera "Ah mam, guto po ba kayo? May niluto ako dyan pang meryenda" pukaw sa atensyon ko ni yaya Vera Naupo ako sa pwesto na kaninang inuupuan ni mom, which is sa tabi ni yaya Vera

"Kaya mo bang bumaba?" "H-Huh?" Diyos ko naman. Sa lahat pa talaga ng pagkakataong magkikita kami ay nahabol pa ako ng aso niya habang nakayakap sa mga sanga ng malunggay. "Winston!" Napalingon siya sa pangkat na tumitingin din sa akin. So, Winston pala ang pangalan niya? "Aw! Aw! Aw!" tahol pa ng aso, kaya mas lalo akong yumakap sa malunggay.

aniya subalit hindi ko nagawang i-rehistro sa sistema ko ang mga sinabi niya bagkus, mas ibinaling ko ang atensyon sa itinawag niya sa akin. Rosas.. isang tao lamang ang tumatawag sa akin nang pangalang iyon. It's been a year na rin mula nang marinig ko iyon. But then again, part na lang siya ng memory para sa akin kaya siguro, dapat na akong masanay kapag naririnig ko ang salitang 'yon. Besides, that's just a Tagalog translation for rose. "'Wag mo nang alalahanin pa 'yon. Masyado ka nang nasaktan sa kaniya. Don't worry. Ngayon, hindi mo na ulit mararamdaman na hindi ka mahalaga."

"Hyeongjeneun eottae? (What about brother?) "Uhh... Geuneun ttohan god ol geos-ida (he will also be coming soon) "Gidalil su eobs-eo (I can't wait). Naleul wihae manh-eun geos-eul sajuseyo (make sure you buy many things for me)" "Araseo! Jigeum gaya hae. (Alright, I have to go now)" "Kre. Saranghae (Yeah. I love you)"

Mahina subalit may diin sa bawat katagang binanggit ko. Mas lalo pang nangunot ang kanyang noo matapos niyang maproseso sa kanyang utak ang lahat ng aking sinabi.Subalit maya-maya lang ay pagak na itong tumawa. "This is an Italian restaurant! So, ano ang ini-expect mo? Maghain sila ng Filipino dish at Delight Yoghurt drink?" Sarkastiko niyang saad na pawang pang-iinsulto ang naging dating saakin.

Nate supposes it’s because of their different upbringing. What Nate has just said is a private joke between them. His first word is nonsensical. It’s the name of Korean noodles with black sauce, eaten by brokenhearted, shaved-headed single men on Black Day. The second word translates to “you scared me”, which is a bit too literal for a Filipino like Nate who prefers to utter less filtered exclamations like “ay” and “oh my god” when surprised.

"Euros, dollars, yuan, pesos, kahit ano magpadala ka lang." (Euros, dollars, yuan, pesos, or anything, just send money) "Haru sagutin mo ako" (Haru answer me) "Akala ko ba maayos trabaho mo jan sa japan, ha?" (I thought you have a stable job in Japan, huh?) "Sabi mo manager ka sa isang tech na kompanya?" (You said you're a manager at a tech company?) "Haru wag na wag kang magsisinungaling sa nanay mo"

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

Bigla kong naalala ang pakay ko kanina sa magkaibigan. “Lola, anong ibig sabihin ng gardo…wait garbo?” “Garbo. Ligaw. Bakit? Saan mo narinig ‘yan?” “Ha? Sa isa sa mga bata,” ngumiti ako pero deep inside iba ang kaba ko. “Iyong word na uyab?” “Jowa. Syota.” A little O-shaped in my mouth. “Ahm…yong dire?” “Hindi. No.”

SAM'S POV "Hooh! Ang saraaap!" Nakangiting saad ko sabay baba ng baso sa may mesa, loving the taste of coconut wine. "Masarap talaga 'yang lambanog namin dito, Ms. Gwapa! Wan ob da bes!" "'One-of-the-best', Caloy. One of the best. Hindi 'wan ob da bes!' naku! " Hindi ko maiwasang mapangisi na lamang when Kolas corrected that, pronouncing each word properly which caused Caloy to frown.