Novel & Cerita Sarcastically Pronunciation

Kaya bago pa ako e-betray ng isipan ko ay agad ko ng inalis ang emosyon sa aking mukha. “Okay from being trapped in here? Or should I say kidnapped, or nearly raped, you make it clear,” I told him with a sarcastic sweet voice and a f*ckingly sarcastic fake smile. Siguro naman ay beyond obvious na iyong ipinakita kong pagka disgusto.

Kasabay noon ay ang paglamig ng ekspresyon niya. Napatawa siya, Isang maikli, ngunit hindi rin naman totoong tawa na masaya. Mapait ang bawat tawang lumabas sa labi niya. Sa madaling salita, sarkastikong tawa. "Of course." Napailing siya habang sinasabi ang mga katagang yun. Parang pinagtatawanan ang sarili. Thinking that he really hallucinated last night.

tugon ko, sarcastic. “Lucien,” sabi niya, sarcastically, “don’t let it go to your head. Kahit maganda ang fit mo, baka masyadong nagiging… pampered.” “Pampered? Nah. Just upgraded,” sagot ko, half-smirk, nakatingin sa mirror.

Naintindihan ko naman ang lahat ng sinabi niya at pakiramdam ko ay nawala na lang bigla ang bigat sa loob ko. An amused smile formed in face until it grew in a laugh. "Ano ulit? Hindi ka sasagot kapag seryoso ako?" "Well, thank you for laughing, Ms. Scarlet Amaranth Majorelle." He said in sarcastic tone that makes me laugh. Not just because how silly his expression is- because the name sounds sexy in his voice. I never thought that I could hear him say that without any resentment. He watched me laugh until he was giving up and smiled with me too. Damn, I really appreciated his smile right now.

sarcastic niyang sinabi. Bahagya akong tumawa ng sarcastic din. I raised a brow at her. “Bakit naman ako hindi mag e-enjoy? Lucian made sure I was enjoying…” makahulugan kong sinabi. She laughed at that. “Kaya lang, palaging tinatawag ng mga Tito niya. Nag e-enjoy ka din kapag mag-isa ka?” I gritted my teeth. Hindi ko lang ipinahalata. Obviously I'm not! Kaya nga naiinis ako!

"Hindi mo ba ginagamit?" "Obviously! Papahiramin ba kita kung busy ako?" Kinagat ko ang ngipin ko. "Can't you say it nicely? No need to be sarcastic." Tumaas ang sulok ng labi niya sa isang sarkastikong ngisi. "Nakausap mo na ba ako ng maayos?"

I clapped my hands slowly and told him with a straight face. "Siyempre. Ako pa!" He looked so proud. Hindi niya ba alam ang ibig sabihin ng sarcasm? I glared at him. Napansin naman agad niya iyon. "Oh bakit ka nakatingin sa akin ng ganyan? Tuluyang ka na bang na-inlove sa akin? O nag-aalala kang hindi mo makuha ang deal. C'mon, you can do it, right? After all, you are the GREAT Sunny."

“H-Hindi ko alam na ganun na ang nararamdaman mo nang umalis ako. I'm so sorry, Scar.” A harsh, sarcastic laugh tore from my lips. Sinubukan kong kumawala sa yakap nya pero parang walang nangyari. Mahigpit pa rin ang pagkakakulong ko sa mga bisig nya. Hindi na ako nanlaban at hinayaan sya.

Nakaka turn off siya. "HAHAHAHAHA you're so funny. I'm Just kidding baby.." tawang tawa na sambit nito. Hindi magandang biro 'yun. Nakakapikon sobra pero urgh! Baby daw? Yak! "Ha ha hakdog. It's not funny tho." sarcastic kong sambit sabay irap rito.

Kumunot ang noo niya at nag-igtingan ang panga habang nakatingin sa akin. "As you can see, we're not yet done talking," he said sarcastically. I raise my brows. "Oh? I thought tapos na kayo?" Nanigas ang panga n'ya pagkasabi ko niyon. "Sa pagkakaalam ko ay hindi pa, pero dahil sumingit ka. . .naistorbo kami," sagot niya pang pinagkadiinan ang bawat kataga at masamang-masama ang mukha. "Konting respeto naman, pre."