Saying Sorry Quotes Novels & Stories

kasabay ng mga halik niya ang kaniyang mga paghingi ng tawad, humahaplos ang kaniayng kamay sa aking likuran at sa aking bewang, "I didn't mean to shout, I'm sorry. It's my fault please stop crying baby" Mas lalo akong napahagulhol sa kaniyang mga sinasabi. Bakit siya ngayon nag s-sorry saakin? dapat ay galit siya, dapat ay awayin niya ako dahil sa ginawa kong panggugulo sa conference room kanina. Malala pa at dinamay ko ang kanang kamay niyang tauhan na si Dante

Napatawa ako ng pagak at sinamaan ng tingin si Karic. "I don't like what you did infront of Mr. De Fuza—" "Im sorry then." Malamig kong sabi. Alam ko naman na bastos nga ang ginawa ko kanina pero hindi ko naman mapigilan yung emosyon ko kaya nasabi ko ang mga salitang iyon. "Sorry na naman and then you'll do some stupid things again and then you'll say sorry again and again." "Edi wag mag-sorry mabilis naman akong kausap."

Pagkabigkas ko nang salitang iyon ay nilingon niya ako. "What did you say?" nakakunot ang noo na sambit niya. "I'm sorry for everything. I'm sorry for wrecking your life. I'm sorry for making your life miserable. I don't intend to hurt you nor break your heart. Ang tanga ko lang kasi huli ko nang napagtanto 'yong halaga mo." I became emotional habang nagsasalita ako. Napapalunok pa ako at hindi makatingin ng diretso sa kaniya.

I force a smile nang mag-angat siya sa akin ng tingin. Pagod na akong umiyak at pakiramdam ko kahit umiyak ako ay wala na rin akong iluluha dahil ubos na ubos na 'yon. "Sorry..." he said quietly. "I know you’ll never forgive me for walking away from us, and that’s okay. I’ll have to live with that." Sorry? Just that? Hindi ko alam kung paano ako magre-react. Ngunit hindi ko naiwasang tumawa ng mapakla.

Ang kanyang mga mata ay tumatagos sa akin ng lumingon siya at hinawakan ang aking kamay sa kanyang mainit na kamay. "Alam kong matagal na, pero pasensya na Harper. Sorry sa pangangaliwa ko sayo. Sorry sa pananakit ko sayo. Sorry sa pagtrato sayo na parang tae. Ako sobrang humihingi ng sorry na ginawa kong miserable at hindi matiis ang buhay mo. Ikinalulungkot ko na hindi ko nakita ang lahat ng kayamanan na mayroon ako dahil nawala ako at miserable sa sarili kong mundo. Alam kong hindi ako karapat dapat sa iyong pagpapatawad, ngunit sana ay tanggapin mo ito. I'm so sorry. Higit pa sa iyong alam."

Sinong hindiatatakot doon? Isasara ko sana ang pinto pero hinarang niya ang kamay niya roon. "Hey, sorry na nga." Humarap ako sa kaniya at sinamaan siya ng tingin. "Sorry? You don’t sound sincere! Don’t apologize if you don’t mean it. Sorry is not just a word. " "I mean it," giit niya pa kaya mas lalong sumama ang tingin ko sa kaniya.

His words cut through the stillness, carrying with them a weight of remorse and sincerity. "I know you are awake," he began, his voice soft and apologetic, "I just wanted to say sorry." The tenderness in his tone tugged at my heart, stirring a mixture of emotions within me. "I'm sorry," he continued, each word laced with genuine regret, "I'm sorry if I raised my voice, if I said anything that upset you. I truly didn't mean to." His admission of fault echoed in the air, resonating with a sincerity that was hard to ignore.

Hindi niya maunawaan kung bakit mas masasaktan ang tao kapag sinabihan ito ng ‘sorry’. “Stefan heard the word “sorry” a lot after the accident. “We’re sorry, but they died on the spot,” “We’ve already done our best, but he didn’t make it.” “I’m sorry,” “I’m sorry, Stefan,” “I’m sorry for your loss,” and so on. The more he hears those words, he feels as if he’s going insane if he keeps hearing those words over and over. Stefan is traumatized as a result of it,” pagsisiwalat ni Doña Divina. “That is why he stated that Salvatore never apologizes. That word hurts him far too much.”

Niyakap siya ni Rigor, “I’m sorry. . .” “I’m sorry,” aniyang napangisi, “Ilang beses mo ba ‘yang binanggit sa kin ngayong araw na ito, ha? Sorry dahil pangit ako? Or sorry dahil nagi-guilty ka sa mga masasakit na salitang nasabi mo? Or nag-so-sorry ka dahil pnagsisihan mong kinopya moa ng mukha ko sa dati mong asawa?”

Many people usually say that word, but they didn't really mean it. Tiyak na nasaktan si Art, at sa tindi ng emosyon niya kahapon ay nasisiguro niyang nakapagbitaw rin siya ng masasakait na salita rito. Kaya hindi puweding palampasin lang nila iyon, she has to at least apologize. "Sorry can't take the pain I caused you last night, but still I want you to know that I truly am..." Pinaglaruan niya ang mga kubyertos dala ng kaba. "Hindi ko gustong saktan ka nang gano'n—"