Saying Sorry Quotes Novels & Stories

Nanatili akong nakapikit. "I'm sorry, I know it's hard to forgive me easily. I'm just hurt that's why I did all of that to you. Everytime I say things that is hurtful and hurt you physically. I Always saw the sadness in your eyes but I didn't know what to say. I couldn't think anything to say that would take your pain away, I did. So I kept saying to my self that 'I'm sorry.' 'I'm sorry.'"

Para kasing lumalim ang inisip niya ng sabihin ko iyon. "Sorry.I'm sorry kung naoffend kita sa lumabas sa bibig ko!" Nabigla ako sa paghingi ko ng sorry sa kaniya,para kasing ngayon ko ulit nasabi ang salitang sorry lalo pa at sa kaniya ko yon sinabi. "Ikaw ba ang nagsabi ng sorry sir,parang hindi po kasi ikaw yan!" "Bingi ka talaga no,dapat talaga palagi kang may dalang cottonbonds para araw-araw mong nililinisan yang mga tenga mo!"

He nodded again. "You told me that. By the way, I'm sorry. I'm sorry for that. Nabangga kita, miss. Hindi ko napansin na mababangga kita kanina. Nagmamadali kasi ako. I'm so sorry. Huli na kaya hindi na ako nakaiwas pa sa 'yo. It'll never happened if it's not me who was careless. I'm so sorry," sabi niya na humihingi ng sorry sa akin.

Napakamot naman siya ng ulo at ngumuso. "Ang likot mo kasi, sorry. Medyo wala ako sa sarili ko n'on kaya kita nasaktan," sabi nya at ngumiti. Inirapan ko ulit sya, akala nya madadaan ako sa sorry niya. "Sorry na, uy!" I sighed heavily. Lahat ng tao rito kinamumuihan ko. "At hindi lang ako galit sa 'yo, lahat kayo, tsk!"

Lumambot naman ang ekspresyon ni Fourth. “Hindi ko kayang mabuhay na wala ka. Hindi ko kayang hindi kita nakikita. Hindi ko kayang hindi kita kasama,” dagdag niya. “Cara… I’m sorry,” tila naiiyak na muling paumanhin ni Fourth. Agad na umiling si Caramel. “No. You don’t need to say sorry, Fourth. Like I said lately, hindi ka pa nagso-sorry sa akin, pinatawad na kita. Sana napatawad mo na rin ako,” aniya rito.

Napalitan ito ng pagod, pag-aalala, at isang emosyon na hindi ko inaasahang makikita sa isang Lucas Villamor. "I’m sorry," panimula niya. Mababa ang boses niya, may gasgas na tono na direktang bumaril sa puso kong marupok. "Sorry saan? Sa pagiging yelo o sa pagiging kidnapper?" matapang ko pa ring sagot, kahit sa loob-loob ko ay gusto ko na siyang yakapin at sabihing, ‘Okay lang, baby, kahit saksakin mo pa ako ng pagmamahal mo, forgiven ka na!’

Humagulgol na ako ng iyak. "You don't have to say sorry, Aki. Hindi mo gusto ang nangyari. 'Wag na wag mong sisihin ang sarili mo." Aniya at yumuko. "Kung dumating lang sana ako ng mas maaga, sana hindi 'to nangyari sayo. I'm sorry, Love, I'm sorry. . ." Tuluyan na rin siyang naiyak sa akin.

Mas lalong huminga ang boses niya. "I'm sorry "- ulit nitong sabi. "Iyan nalang ba ang kaya mong sabihin ngayon Justin?" I took a deep breath, trying to process the situation. Matagal bago siya makapagsalita ulit. "If there is better than the word 'im sorry' to ease your pain I would say it. If this snacks can make your day better I would make it my routine Light. If there is something to ease that pain I caused you please tell me."- halos magmakaawa na ang boses niya which made my heart more hurt.

At ang salitang hindi ko na pinansin pa. “I’m sorry,”

“I am not here to explain myself because there is really no explaination that will be enough to justify the things that I did. I am here for one reason only. That is to do the one thing that I should have done but never did.” “If there is one word in the dictionary that I hate so much, it is ‘sorry.’” Hindi ko napigilan ang panlalaki ng mga mata ko. Is that… “To me, saying ‘sorry’ is an admission of guilt. Kapag nag-sorry ka, binibigyan mo ng lisensya ang iba para singilin ka at ang nakakatakot, hindi mo alam kung hanggang saan o hanggang kailan sila maniningil…”