Saying Sorry Quotes Novels & Stories

I force a smile nang mag-angat siya sa akin ng tingin. Pagod na akong umiyak at pakiramdam ko kahit umiyak ako ay wala na rin akong iluluha dahil ubos na ubos na 'yon. "Sorry..." he said quietly. "I know you’ll never forgive me for walking away from us, and that’s okay. I’ll have to live with that." Sorry? Just that? Hindi ko alam kung paano ako magre-react. Ngunit hindi ko naiwasang tumawa ng mapakla.

Tumalikod na ako at nagsimulang humakbang papasok sa aking kuwarto. "No, we talk!" Humarang siya sa aking pintuan. "You should apologize to you professor. My God, Hid. Major subject mo pa 'yon!" "I don't say sorry to anyone, Mommy. Alam mo iyan." If there are two phrases I will never say in my life, these are 'I'm sorry', and 'I was wrong'. I will never feel sorry and will never feel wrong of my actions. Not a chance. Even if I do, I can always find a way to get away with it. I will never let anyone feel that they beat me, nor to see that I failed.

I have to do this, dahan-dahan akong tumayo habang nakayuko. "I'm sorry minahal kita." I said. "I'm sorry nagpakasal tayo." I continued "I'm sorry kung dumaan ako sa buhay mo." "I'm so sorry kung masyado akong desperada sa pagmamahal at atensyon mo." "I'm sorry I was born to love you." I said and let my tears out. "Umiyak ka, di parin kita kakaawaan, at mas lalong di kita patatawarin." Sabi nito at umalis na sa harap ko.

ugali ko at masama ako’ng tao. You’re my one and only friend pero tinaboy at binaliwala kita ng magtapat ka ng damdamin mo sa akin. Dapat ay hindi kita ipinahiya at sinaktan ng paulit-ulit. Dapat ay dinaan ko na lang sa mabuting usapan ang nararamdaman mo. I’m really, really sorry, J for treating you horribly and for breaking your heart. I know na hindi noon matutumbasan ng salitang I’m sorry ang lahat ng masamang pinagdaanan mo sa kamay ko at hindi rin naman noon na matutumbasan ang lahat ng masasakit na salitang sinabi ko sa iyo, sa lahat ng mga pambabalewala ko sa iyo but, J you deserve my apology. I’m so sorry, John Frederick Sy for every pain I caused you, for every heartaches I gave y

Ang mga mata nito’y mapupungay, puno ng emosyon na hindi kayang itago ng kahit gaano katigas na anyo. “I’m sorry…” mahina at halos pabulong ang boses ni Zach. Pero kahit gaano ito kaliit, ramdam niya ang bigat ng bawat salita. “I’m sorry for not saving you from my niece earlier… I’m sorry if you felt betrayed by me.”

Marahas akong nagpakawala ng hangin sa aking bunganga. "Sorry? Sorry na pinagpustahan niyo ako, sorry na b-in-lackmail mo ako?" naiinis kong tanong sa kaniya. Sinamaan ko pa siya ng tingin. "I am sorry kung kailangan pa kitang i-blackmail para mapansin mo ako." Lito ako sa sinabi niya pero hindi ako umimik. "Sorry kasi natotorpe ako. Sorry dahil dinadaan ko sa pam-bu-bully mapansin mo lang ako."

"I-I'm sorry" Kunot noo naman siyang pinag masdan nito. "Why are you saying sorry? hindi naman ikaw ang tumapos sa buhay ng lolo ko. 'yung pinsan mo" Sambit pa nito. "Yeah, I know. Ako na lamang ang hihingi ng paumanhin sa ginawa ng pinsan ko. I know the word sorry is not enough to disc---" "Shhhh... it's okay, it's all in the past now" mahinang ani nito at tipid na ngumiti.

Naramdaman ko ang paghaplos n'ya sa ulo ko kasabay nang pagpatong ng baba n'ya rito. "I'm sorry..." he said in his rasp voice. "If I didn't make you happy when I was your only hope," He added. Lalo lang lumakas ang paghagulgol ko habang yakap-yakap n'ya ako. "Sorry, kung wala ako sa tabi mo noong panahong kailangan na kailangan mo ako. Sorry kung hindi ko inisip 'yong sakit na mararamdaman mo sa tuwing iiwanan kitang mag-isa," namamaos na sabi n'ya. "I'm sorry..."

Paalisin ba niya ito upang mabuksan ang pinto o magsosorry dahil tinulak niya ito? “I'm sorry...” Bigla itong nagsalita. “I'm sorry for everything. I admit I was being a jerk. I know I don't deserve your forgiveness. I know apologizing now couldn't change the past. I shouldn't have hurt you like that. But I'm really genuinely sorry.”