Scarlet Heart Ending Novels & Stories

Napabuntonghininga ako nang malalim at inalala ko ang huling kaganapan bago pa ako nawalan ng malay. Lumingon ako sa nagsalita, and I see my husband. Kitang-kita ko sa hitsura nito ang kanyang pag-alala sa akin. Napalunok ako at napapikit ng maalala ko na ang nangyari. Yung dugo na umaagos sa pagitan ng aking hita at ang sobrang pananakit ng aking puson ang unti unting bumalik sa aking gunita.

Scarlett’s POV It’s funny, the things you remember when you finally have the time to breathe. When the world is no longer a battlefield, when love is no longer something stolen in the shadows, but something honest and ordinary and everyday. I used to think happiness was a finish line—a diploma, a wedding, a promise. But now, in the quiet after the storm, I see it’s a thousand small things: the scent of fresh coffee in the morning, Sebastian humming as he shaves, the sound of rain against our window on a lazy Sunday, the distant laughter of our friends drifting up from the street below.

Base sa mga tingin ni Zayne kay Skylar, para bang gusto niya siyang kainin ng buhay. Pakiramdam ni Skylar ay walang dahilan para ipagpatuloy ang pag-aaway. Pagkatapos ng lahat, hindi pa nila matukoy kung sino ang namatay at kung sino ang hindi, pati na rin kung saan ang Scarlet Case!

Napahawak ako sa dulo ng damit ko at nilukot ito gamit ang palad ko. Naramdaman kong muli ang pagkirot ng puso ko na tila ba tinutusok ng karayom sa sobrang sakit. "Kaya ayokong ma-fall eh. Tanginang pag-ibig yan. Susugal ka pero sa huli.. Talo ka" seryosong sabi ni Scarlet habang nag pupuro ng vodka sa baso. I looked at her, she's different right now. I saw sadness in her eyes.

-Hariette- Ipinakita lang ni Lolo Gary ang footage sa hospital kung saan humiling si Scarlet ng huling yakap kay Raprap na minahal niya na parang tunay na anak. Dito ay napanood din ng lahat kung paano siya humingi ng tawad sa aming mag-asawa sa lahat ng kanyang mga ginawang kasalanan.

Sabay na tili namin ni Maya. "Sulit ang tikiman nila bago maging sila hahaha" "Hahaha bwisit ka talaga Maya ayan kana naman." "Tama naman Veronica, hayaan mo na importante masaya na itong kaibigan natin. After sa nangyari sa kanya, tingnan mo ma's better ang dumating sa kanya. See! God is so good talaga sa buhay mo Debby. After mo mag suffer ng heartbreak, depression at na hospital kapa. Still nandito ka ngayon nakatayo sa harap namin at masaya dahil my dumating na Prince Charming na nagpapalikilig sayo"

Kapit na kapit ang kamay ni Scarlet sa gilid ng estante ng libro habang si Kian naman ay nasa likuran niya, marahas na bumabayo. Nanghihina ang mga tuhod ko sa nasaksihan kaya napaupo na lang ako sa sahig, napayakap sa aking mga tuhod, at hindi maiwasang matulala habang malinaw na naririnig ang bawat ungol at halinghing ni Scarlet. Nanatili ako sa kinaroroonan hanggang sa matapos silang dalawa. “Paano ba ’yan, ikakasal ka na mamaya. Baka hindi na natin magawa ’to,” saad ni Scarlet, bakas pa rin ang hapo noong natapos na sila.

"Ang katotohanan na ginawa niya ang desisyong ito sa likod ni Avery at Master Elliot ay nangangahulugan na alam na alam niya na walang sinuman sa kanila ang hahayaan siyang mag- donate ng dugo, kahit na nangangahulugan iyon ng pagkawala ni Robert." Mrs Scarlet ay lampas devastated. " Ang tanga niya! Hindi niya inisip ang sarili niya! Kasalanan ko ang lahat para pigilan siya sa pagtawag niya sa akin! Sinong magdadasal sa tuktok ng ilang burol sa kalagitnaan ng gabi?! Kung pipigilan ko siya noon, hindi sana siya nagtago!" Sa puntong ito, umiyak si Mrs. Scarlet sa matinding paghihirap, "Gusto ko ng patunay! Kung talagang patay na si Shea, gusto kong makita ang kanyang katawan!"

May mga saksak sa katawan nito, at dahan-dahang tumutulo ang dugo pababa sa sahig. "Scarlett, ayokong mamatay..." Punong-puno ng takot at pakiusap ang boses nito. "Pakiusap, tulungan mo ako rito..." Napasinghap si Scarlett at biglang napaupo sa kama. Halos mabasag ang dibdib niya sa lakas ng tibok ng puso niya habang pilit niyang hinahabol ang hininga. Bakas ang matinding takot sa mukha niya. Pawis na pawis ang sentido niya habang mahigpit na yakap ang kumot, parang iyon na lang ang kaya niyang sandalan.

Kung si Arabelle ang pag uusapan wala akong hindi gagawin wag niya lang akong iwan. "Wag ka ngang mag isip ng ganyan. Hinding hindi mangyayari yon. Hindi kita iiwan." paniniguro niya at pinunasan ang luhang hindi ko namalayan na tumulo na pala. "Promise?" parang batang tanong ko sa kaniya at sumisinghot pa. "Promise, cross my heart." niyakap ko agad siya at umiyak sa balikat niya. Hinagod niya naman ang likod ko.