Scarlet Heart Ending Novels & Stories

Wala nanutok ng patalim o baril sakanya sa araw ng kanilang kasal, at taos puso rin niyang sinagot ng ‘Oo’ ang tanong ng pari sa panatang sasamahan niya si Aeron sa hirap at ginhawa, sa karamdaman at sakit, at hanggang sa kamatayan. Pero hindi na ata kayang panindigan ni Arin ang mga sinabi sa harap ng altar. Kunti nalang at tuluyan ng babalutin na ng lamig ang puso niya. Aeron failed her. Marangya nga ang buhay na naibigay sakanya, pero hindi naman masaya.

Habang sinasabi niya iyon ay nagmamadali siyang umalis na nakalimutan pa niyang isara ang pinto. "Yung tanga na babae." Tumayo ako para isara ang pinto, ngunit habang iniisip ko iyon... Si Scarlette ay mukhang natatakot sa isang bagay. Parang may mawawala kapag nakapasok na ako. "Bakit?" Tanong ko sa sarili ko habang nakatitig sa pinto kung saan umalis si Scarlette.

Habang ako ay kalmado lang pero ang loob-loob ko ay sumisigaw na rin. I never knew that this kind of game is exciting. Pero nakakakaba. May isang player ulit ang mahulog. At ngayon ay tatlo na lang ang natira. Nasa pinakahuli si James kaya imposibleng siya ang manalo. And I have this feeling that Jace will win. And he indeed win. Nang matapos ang laro ay maraming lumapit. Lumapit rin si Kira habang ako ay nanatili lang kung saan ako nakatayo. And after a while James came.

"Hush now baby, ilabas mo lang. I know masakit para sa'yo." "Kuya I love him, pero hindi ko kayang humarap sa kanya. He's been enjoying the company of other girls habang kami. Akala ko kahit pa hindi sa kanya ang bata kaya niyang panindigan pero hinde kuya, he left me." humagulgol siya ng iyak. Ngayon niya lang nailabas ang sakit na nararamdaman sa loob ng ilang araw niyang pagkimkim. "I know, I know. Pero lagi mong tandaan 'there's always a rainbow?..." tumigil ito sa huli at hinihintay siyang dugtungan ang sinabi.

Was she falling slowly yo her husband? Ah, never. She wouldn't dare complicate the already messed up situation. "Alam mo, I've made up my mind," sabi niya dito, looking forward ahead. Of the uncertified. Of the mixed emotions she's feeling right now. "How about I'll make you fall in love with me, Mr. Dela Costa?" "And when you do, I'll leave you like I always do," iyon ang mga katagang binitawan niya.

hamon ni Bianca habang tumititig sa akin nang nanlilisik. Naramdaman ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Tumingin ako kay Adrian... naghihintay ng sagot. Ang 'Fall of the Enemy' ay tila ba nagkaroon ng bagong lamat. "Adrian... totoo ba? Totoo bang mayroon pa ring annulment papers na naghihintay na ma-file... o ito na naman ba ang huling kasinungalingan ng babaeng ito para sirain tayo?"

Hindi niya alam pero kaagad na kumabog nang malakas ang puso niya nang magtagpo ang mga mata nila. "What are you doing here?" Iyang kaagad ang lumabas sa bibig ni Sir Barron. Tang ina lang talaga. Hanggang dito ba naman? Walang introduction. Walang hi or hello. Walang ibang tonong maririnig kung hindi ang kalamigan. "I-I have a personal appointment, sir." Hindi na siya sinagot ni Sir Barron at kaagad na umalis kasama ang isang doktor habang nakasunod naman si Nate sa kanila.

Tahimik niya pa ring binantayan si Scarlett hanggang sa makarating ito nang ligtas sa silid. Nakatayo siya sa dulo ng pasilyo habang pinagmamasdan ang babaeng unti-unting naglalaho sa kanyang paningin. At sa bawat hakbang ni Scarlett palayo... Parang may bahagi ng puso niya ang hinihila kasama nito. Hindi niya maintindihan ang sarili. Hindi siya kailanman naging ganito sa kahit sinong babae. Ngunit bakit tila napakahirap isipin na mawala si Scarlett?

Pilit na hinugot ni Tita ang gunting sa kamay ko at ramdam ko ang pag agos ng dugo. Akmang sasaksakin na ako ni Tita kaya bigla kong hinarang ang aking palad at saka pumikit. Matapos ang ilang segundo ay walang sumaksak sa akin o gumipit sa buhok ko. Naramdaman kong inalis na ni Tita ang kaniyang kamay. Minulat ko ang aking mata at nakita na nag lakad na siya palayo.

Nakita ko ang pagkawala ng sigla sa kanyang mga mata. Mabilis akong umiling at muling nagpakawala ng hangin mula sa aking bibig. "I don't know Tristan. Pero noong mga oras na iyon ay durog na durog ang puso ko. I can't stand seeing him like that." Malungkot kong saad. Tinitigan ko ito at napadako ang mga mata ko sa leeg nito. Napakunot ako ng makitang may tatlong magkakatabing kulay ube sa kanyang leeg.