Scars In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ilan lang iyan sa mga naririnig ko sa mga taong nadadaanan namin. Ginagap ni Carlo ang aking kamay. "Huwag mo na lang pansinin Sab. Kung may nakakakilala man sa sarili mo, ikaw iyon. Hindi ka dapat maging apektado dahil alam natin ang totoo." wika ni Carlo na pilit pinapagaan ang aking loob.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

mas lalo akong napahagulhol kasabay ng pag takip ko ng bunganga ko masakit sobrang sakit "Good bye scarlet lagi mong tatandaan ang mga sinabi ko sayo ingatan mo ang sarili mo malapit narin dumating ang araw na magiging masaya ka ulit at hindi mo na ako hahanapin" I'm really really sorry alex patawarin mo sana ako patawad kong hindi kita kayang bigyan ng pag mamahal na hinihiling mo

Nagtagal kami ng ilang minuto sa ganoon. "Sobra akong nahihiya kay Brielle. Dahil hindi ko nagawa ang pangako ko sa kaniya. Nasaktan kita ulit. Kaya I'm deserve this. Deserve kong maranasan nag paghihinayang, Lanche. And you deserve to be happy," nakangiting sabi ko kahit na sobrang sakit sa dibdib. Gusto ko na rin ilabas ang lahat. Ayoko nang magtago. Mas maganda yung mailabas ko ang lahat para madali na akong maka-move on.

Chapter 4: TAGAKTAK ANG pawis sa aking noo nang magising mula sa masamang panaginip. Dali-dali akong sumiksik sa dulo ng higaan saka nagtalukbong. Walang pinagkaiba ang panaginip ko ngayon at sa mga nakaraang panaginip ko. Paulit-ulit na lang. Nakakatakot… Dugo, mga walang buhay na katawan, mga baril, sigawan ng mga taong hindi ko mamukhaan, at ang tattoo na iyon. Ang scorpion tattoo na kagaya ng nakita ko sa lalaking nakamaskara noon.

Highblood na ba ako? Hangang sa matapos siya. Walang titig na napatayo siya ulit. At bago ako talikuran na di man lang ako nakapag thank you… “Woman must note get any scar. Their body is a piece of art. Don't you know?” Bigla akong na weirduhan sa sinabi niya. Napa-green ang isipan ko. Kaagad?! May pagnanasa si Kuya gwapo sa akin? Wow.

Lahat ng masasakit na salita'y ibinato na niya. "Sa kabila ng ginawa mo sa aki'y dapat pa rin akong magpasalamat sa iyo, dahil iniligtas mo ako." Dinama niya ang pisngi, na kung saan ay nandoon ang scar. Nakuha niya iyon nang ihulog siya ni Brenda, tumama ang mukha niya sa matilos na bagay, na naging sanhi ng pagkakaroon doon ng piklat.

muli kong bigkas1 "Scarlett! Bakit kailangan nating pagdaanan ito? Bakit kailangan nating pagdaanan ito? Alam mo bang sobrang na-miss ko kayo? Minsan, pinangarap ko na lang na sana hindi na tayo lumaki para tuloy-tuloy pa rin ang friendship nating tatlo ni Stephen!" humahagulhol niya ding bigkas! Lalo naman akong pumalahaw ng iyak!

Paanong ang isang taong walang halaga na tulad niya ay malakas ang loob na magsabi ng mga ganitong salita sa kanila? Nasiraan na ba siya ng bait? "Malakas ang loob mo, ayos iyan, bata. Mukhang kakailanganin mong magpaalam sa mga binti at braso mo!" Mayabang ngumisi si Scarface, itinaas ang bat sa kanyang ulo, handang basagin ang mga binti ni Alex. May malakas na dagundog na sinundan ng pag-crack.