Scars In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Dama ko ang pait at sarcasm sa mga salita ni Ashley. “Hindi ka kumain maghapon,” sabi ko na lang sa halip na patulan ang sarcasm niya. Ibinaba ko siya sa kama at inayos ang robe niya. Sumisilip ang mayayaman niyang dibdib, tila nang-aakit na naman. At hindi ito ang tamang oras para sa mga iyon. Hinila niya ang comforter patakip sa katawan. “At masama pala ang pakiramdam mo, hindi ka man lang tumawag sa akin para magpadala sa ospital.”

, SAYA ang dahilan kung kaya wala itong tigil sa pagkabog at pagsipa sa labis na kaligayahan. Kumalas ako ng marahan sa yakap, inangat ko ang aking mga braso at hinuli ang kanyang perpektong mukha, tinitigan niya ako na tila nagtatanong sa biglaan kong kilos, she opened her mouth and was about to utter words but before she utter the words she wanted to say, my lips already touches hers, i claim her lips as my tears begin to fall down from my eyes dahil sa labis na saya at galak, hindi na yata nakayanan ng puso ko ang nag uumapaw na galak dahil sa aking mga narinig, kusa na lamang naglalagan ang mga luha ko., my eyes automatically got shut the moment my lips touches hers feeling how soft and

“Why?” “Gusto ko rin.” Umiwas siya ng tingin at kumuha ng yogurt. Napasandal ako sa hawakan ng cart at pinanliitan siya ng mata. “Why so sudden? “Noong nakaraang buwan ko pa ‘yan naisip. Ngayon ko lang naalala dahil nakita ko ‘yung iyo.” Tinuro niya ang braso ko. I’m wearing a shirt kaya bahagya ngang nakikita iyon. “I hate my scar. Maybe I can cover some tattoo on it. What do you think?”

hindi mawaring pakiusap niya. She was crying from the stretch and smiling from the pleasure, her body shaking because it hurt so fucking good. Ramdam niya ang pagkabanat ng balat niya mula roon dahil sa laki at haba na sumasagad hanggang sa kaniyang hangganan, filling her up so completely she felt like she might burst. “Fuck, fuck! Ang sikip mo, Michelle! Ang sarap!”

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

“Sinungaling.” Napatingin si Scarlett sa kanya. “Bakit?” “Kilala na kita.” Bahagyang natigilan si Scarlett. Hindi niya alam kung bakit, pero may kakaibang init na dumaloy sa kanyang puso dahil sa simpleng linyang iyon. Kilala na kita. Napakasimple. Pero parang napakalalim. “Tama ka,” amin niya. “Medyo masakit ang katawan ko.”

Malayo man siya rito ay naaamoy niya mula sa kaniyang kinatatayuan na lango ito sa alak. Naramdaman niyang nasa pintuan na ito. Inilapag niya sa lababo ang malaking mangko na hinuhugasan at akmang lilingunin na si Marcus nang bigla na lang may matitipunong braso na pumulupot sa kaniyang baywang mula sa likuran. "Bakit ngayon ka lang?" tinig iyon ni Marcus. Bakas ang labis na kalungkutan sa boses nito.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

nanlaki ang mga mata nila habang napapeace sign naman ako. Nagexplain naman sila kaagad kung bakit sila nakaharang sa daan non. Kaagad akong umiling para ipaalam na ayos lang talaga iyon. Maya maya ay nagpasalamat na din sila dahil inis na inis na talaga iyong dalawang kasama nila. "Nice to meet you, Scianna!" "Ganon din ako sa inyo. Thank you sa pagbili!"

Sa halip, humakbang siya ng kakaiba paharap at hinampas ang kanang kamay. Gusto ni Scar na iwasan ito, pero siya ay biglang nagblangko at ang kanya mukha ay sumakit. Ang kanyang katawan ay biglang tumalsik, humampas sa pader. Ng mahabang panahon, hindi niya nagawang tumayo. Ang kanyang mukha ngayon ay pula at namamaga, at ang kanyang buong katawan ay nanginginig. Gusto niyang magsalita sa sandaling ito, pero hindi makasabi ng isang salita.