Scars In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Bago makumpleto ni Lukas ang kanyang pagsasalita, umabot sa kanya ang palad ni Scarless. Ang palad na iyon ay mabilis na kidlat at marahas, naglalaman ng 90 porsyento ng lakas ni Scarless. Malapit si Scarless kay Lukas, at hindi ito nakaiwas sa oras. Boom! Narinig ang isang ungol, at tinamaan ni Scarless si Lukas sa kanyang dibdib. Siya ay umungol, dumura ng sariwang dugo, at itinulak pabalik.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Dehydrated at stress daw ito at bumigay na talaga ang katawan. Maya maya ay nagising narin agad ito na sakto din ang pasok nila Elthon, Gail at Harvey. Lumapit ako kay Harvey para makasagap ng balita. "Narito po yung result. Base diyan ay may nahanap itong mga pantal katawan, dibdib at hita. Mukhang pinahirapan muna bago siya giitan sa leeg. May mga sugat din sa kamay na mukhang pwinersang harangan ang tali habang sinasakal ito."

hindi siya makapagsalita siguro iniisip nito may gagawin na naman ako sa kanya. "HAIIRO!! ARGH!" Ilalapat ko na sana ang labi ko sa labi niya ng bigla niyang higitin yung pierce sa tenga ko. Note: Haiiro means ouch! "'Yan ang nababagay sayong manyak ka!" Tinulak niya ako palayo sa kanya at natumba ako sa sahig. Ouch! Ano bang problema nung babae na yun! Nagdudugo na tuloy ang tenga ko. Lumabas siya ng kwarto at hindi ko alam kung san pupunta. Lumabas na din ako para ipagamot sa katulong yung sugat ko.

Sobrang sakit na ang nararamdaman ko na parang mahihilo na ako. "Enough! Wag mong sasaktan si Leah!" Sigaw ni Nica sabay tulak kay Mia. "Ang kapal nang mukha nang kaibigan mo ha! 'Sing kapal nang encyclopedia kung makalandi sa boyfriend ko! Putangina! Malandi! Ba't mo hinalikan si Brendon nong nasa Samal tayo ha?! Ang landi landi mo!" Sumugod ito uli saka ako pinaghahampas.

“Seidon! You’re here.” Nakabalik siya sa sarili nang marinig ang boses ni Scarlet. Nakuyom niya ang palad na tiningnan ito. Malaki ang ipinayat ng babae. Halata rin sa katawan na kulang sa alaga. Nakita niyang may mga sugat na rin ang kamay at paa dahil sa higpit ng kadena. “Kung ganun totoo nga ang balita na buhay ka pa? Hahahahah…”

Puno ng poot na usal niya habang nakapikit. Nabigla siya nang bigla ito'ng tumabi sa kaniya ng higa saka yumakap sa kanyang Bewang na ikina alerto niya.. "Would you tell me How can I erased that's scars," aniya at naramdaman pa niya ang mainit nitong hininga sa kanyang leeg. ipinulupot niya ang mga braso sa bewang niya na parang humihingi ng tawad sa kanya.

“Halika dito. Hayaan mo akong alalayan ka. Hayaan mong ipadama ko kung gaano ka kahalaga sa akin.” Hindi ko na napigilan ang luha. Hindi na ako nagkunwaring matatag. Inalalayan niya ako sa yakap niya, mahigpit, mainit, at buo—parang gusto niyang ipasa sa akin ang lahat ng lakas at tapang na hindi ko na kayang hanapin sa sarili ko. Hinagod niya ang buhok ko, hinalikan ang tuktok ng ulo ko. “I’m here, Scar. Hindi kita iiwan. Kahit anong gulo, kahit anong sakit. Mahal na mahal kita.”

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.

Kinuha nito ang kaheta sa tabi ng stuffed toy. “Ito naman ang singsing na binili ko pagkatapos ng assignment sa Sibayan. Naalala ko pa kung gaano ako ka-excited noong binili ko ito.” May ngiti sa mga mata nito sa alaalang iyon. Binuksan nito ang kahon at tumambad sa kaniya ang isang yellow gold ring na may bulaklak na nakabukadkad sa gitna. It was so pretty. Bagay na bagay sa dalagitang sarili niya. “Hindi ko alam na hindi ko na pala mabibigay sa iyo. Imbes, ito ang nakuha ko.” Tinitigan nito ang peklat sa braso. It was a long scar. A very obvious one. At gaya nga ng hinala niya noong una, pangalan niya ang nakasulat doon.