روايات وقصص ضمن Scp-069

bulong ni Javi, habang dahan-dahang inilalagay si Gabriel sa damuhan para harapin ang kalaban. “Ako ang kinabukasan, Javi,” ani ng impostor habang itinutok ang kaniyang baril sa ulo ni Mira. “Sofia, ibigay mo sa akin ang coordinates ng cryo-chamber ni Maria, o papatayin ko ang huling obra maestra ni Ricardo Valdez.” Ngunit bago pa makasagot si Sofia, ang katawan ni Gabriel sa damuhan ay biglang nagliwanag ng kulay ginto. Ang bata ay dahan-dahang tumayo, ang kaniyang mga mata ay dilat, at sa isang boses na hindi kailanman narinig ni Javi, sinabi nito: “Target Lock: Impostor. Protocol: Eradicate.”

Tumahimik naman kaagad ang lahat at nakinig. "The suspect's name is September Sixteen Sobejana. She is here because of her killings. Years ago, napag-alaman naming siya ang may kagagawan sa pagkamatay ng labing anim na biktima ngunit hindi naparusahan dahil sa pagtakas at pagtago. Ngayon ay muli na naman niyang inulit ang kasalanang ginawa. Three years ago at Carranza Hospital, ten of their doctors and nurses were killed and later on in our hospital, McNamara Hospital. She killed our nurses and doctors."

Nang marinig niya iyon ay mabilis na tumalikod si Carter at humakbang patungo sa silid ni Shirley. Gayunpaman, habang papalapit si Carter sa silid, lalong bumilis ang tibok ng kanyang puso na may pangamba sa segundo. Ang produksyon ng AXP69 ay orihinal na inilaan para sa Madeline. Naglalaman ito ng nakakatakot na sangkap na magkakabisa at magmu-mute kapag nakapasok sa katawan ng tao.

Chapter 165 Habang kumakabog ang alarma, pinanood ko ang katawan ni Ivanka habang unti-unting binabalot ng dugo ang marmol sa ilalim ng kanyang paanan. 10 minutes later... countdown aborted. Blade: “Facility is rigged. We plant C4, exfil in 6.” Raven: “All data secured. Specter… is done.” Tumayo ako sa gitna ng command center.

Nakaupo pa rin ako sa upuan, pero unti-unti kong ibinaba ang ulo ko, pinipilit ibalik ang sarili ko sa karakter na gusto nilang makita—yung babaeng unti-unti nang nawawala sa katinuan. “Patient 610,” tawag ng nurse habang papasok, may kasama pang dalawang staff na parang mga gwardya. “Time to go back to your room.” Hindi ako sumagot. Instead, tumingin lang ako sa kisame, saka ngumiti ng walang dahilan, yung tipong ngiti na kahit ako alam kong nakakainis tingnan. Pinagalaw ko pa ang ulo ko nang bahagya, parang may kausap na iba, kahit wala naman. Kita ko sa peripheral vision ko kung paano sila nagtinginan—perfect. They’re buying it.

Once na nakatapak sa lugar na ito… puwede kang mamatay base sa iyong emosyon at linlangin ka ng sarili mong kahinaan. “Shit… what the hell is going on? Bloody Access, scan the coffin. Can you figure it out what’s inside?” mabilis na wika ni Ken saka pinindot ang isang button para sa mga recording cctv na nasa Bloody West at kung bakit mayroong kabaong doon. “SCANNED. NO IDENTITY. ONE PERSON. MALE. NO HEARTBEAT.”

"Anong nangyari?" Ipinakita ni Marcus ang isang video feed mula sa Miller Tower sa Paris. Ang gusali ay hindi gumuho. Sa halip, ang bawat screen sa gusali ay nagpapakita ng isang bagong mukha—isang mukha na hindi kay Michael, at hindi kay Malphas. Ito ay isang mukha na dinesenyo ng Prism. Isang Unit 03. "Ang Core na nakuha ni Sasha..." sabi ni Marcus, ang kanyang boses ay puno ng kilabot. "It's an empty shell. Michael didn't give her the Core. He gave her a tracker."

“Guys… look.” Lumabas sa screen ang CCTV feed. Si Voss… hindi hologram. She's inside the facility. “She's real. Nandito siya.” “Then we end this now,” sagot ko. Maya-maya, nagsimulang mag-blink ang lights. May umuugong na alarm. “Shit. Self-destruct protocol!” sigaw ni Lucas. “Hinahanap niya tayong mamatay kasama ng lugar na ’to!” sagot ni Dominic.