Scrunched Up Face Novels & Stories

"'Yan ang spring solidifying level na fighter!" Palapit nang palapit ang kanilang kalaban at kinabahan dito si Fane habang nagdidilim ang kanyang mukha. Ang lalaking nakamaskara ay may hawak na isang pulang lubid at isang halimaw na halos kasintangkad ng isang tao ang nakatali sa dulo ng lubid. Mukha itong aso pero mas mabangis ito sa normal na aso. Isa lamang ang mata nito ngunit ang mata nito ay kasinlaki ng isang palad at umiilaw ito ng pula.

Ngunit bago pa man ito makapagsimula, bigla itong napatigil. Nawala ang kulay sa mukha nito. Kasunod noon ay isang malakas na pag-ubo. Napahawak ito sa dibdib habang sunod-sunod ang pag-ubo. Namula nang husto ang mukha nito at bahagyang nanginig ang balikat dahil sa hirap ng paghinga. Kaagad na nagbago ang ekspresyon ni Elena.

I thought I moved on until I saw his face. I remained motionless and stared at his unshaven face. His curly hair has grown longer and he has lost a lot of weight. Halatang napabayaan na niya ang sarili. Nakakatulog pa ba siya ng maayos? Nangingitim na kasi ang eyebags niya.

"What's that frowning face bro? Dahil ba 'yan kay Scarlet? Nakita kong sumakay siya ng kotse. I'm sure dito 'yon nanggaling." Tinanguhan lang niya ito, pagkatapos nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Mataman naman siyang tiningnan ng kanyang kaibigan. "You look so bothered bro! Halata namang wala kang tulog. Do you want some drink later?", sabi nito. "Sige ikaw ang bahala", tugon niya.

Tinitigan niya ito ng mabuti at parang naiilang ako dahil dito. I stared at his face. The unique features of his face. From his bronze eyes that are full of emotions, his peaked nose that would scrunch in every smile, his voluptuous lips that would form into a thin line every time he would smile. That refined face of his that every girl would chase for.

The look on his face tells me that I am someone he can't mess with. "What the fvck are you doing?!" he groaned. Napuno ng mura ang buong silid dahil sa problemado at iritadong si Alaric. Napahilamos siya sa kanyang mukha gamit ang kanyang kamay at pumikit sandali. Kita ko ang ilang ulit niyang paghugot ng hininga bago umigting ang panga. His eyes then crumpled and glared at me, infuriated.

Sabi ni Sakura, panlalait ang makikita sa kanyang mukha. “Ganun ba?” Natawa si Harvey muli at tinapik ng mahina ang lamesa. Kasunod ng kanyang kilos, isang dice ang walang tunog na naging abo. At tapos, ang pangalawa… Tapos, ang pangatlo… Ang mga tao ay napatunganga. Ang mukha ay naninagas. Dahil dito, ang mga tao ay masayang nagbulungan.

And his hair are still messy. Umupo s'ya galing sa pagkakahiga gamit ang magkabilang kamay sa magkabilang gilid bilang suporta. Halos mawalan s'ya ng balanse habang ginagawa 'yon. Hanggang sa bumagsak ang ulo n'ya, payuko. Muli n'ya inangat ang tingin. "Screw me." He took a glance at my lips once again and started moving his face closer to me.

I watching them from a far. Yuri's face scar he looks furiously, I can't hear what they're talking about cause I stayed in my car but I can see clearly from here how in pain he is right now. My head knotted when Yuri laughs, a painful one. Then soon, he scolded scar to the part I heard his voice.

I don't make sense at all. Ngunit hindi sumagot si Sushi. He was still crying while raising his arm seems like he's saying that it hurts. Napatingin naman ako sa paligid, maraming patay na mga demons at mukhang kanina pa nakipaglaban si Sushi. There are small scratches as well on his face and his entire coat is disheveled.