Seat Mate Novels & Stories

Pagkasara niya ng pinto ay umikot na ito papunta sa driver seat. Bakit ba pagdating sakanya eh nagiging wala akong pakealam na maging bayarang babae, as long as sakanya lang. Rule number 1, bawal ma attached sa customer, but what was this, Selene? Bago kame magtungo sa Condo nito eh sinabihan ko muna siyang bumili ng Condom. Mahirap na, gusto kong mag doble ingat parin kame.

Natakot si Aery. “Sasama ka sa akin? Hindi ba parang hindi komportable ‘yon?" Walang nang pasensya sa kanya si Seaton. "Pwede ka namang hindi gumamit ng kubeta, umihi ka na lang diyan kapag nawalan ka ng kontrol."

Ngumuso ang batang lalaki at sumagot ng fine. Lumapit sila sa nakaparada na sasakyan. Binuksan ni Sebastian ang passenger seat at before pumasok si Bree kinuha nito ang kamay ng babae. Hinalikan iyon ni Sebastian. Agad na namula ang pisngi ni Bree at inismiran si Sebastian na natawa na lang.

Mukhang panatag na siya kasi hindi namin kasabay si Zach. Habang naglalakad kami papunta sa sakayan ng jeep, nag-usap ang mag-pinsan. "Jom, nabalitaan mo na ba?" tanong ni Jude. "Ang alin?" balik na tanong ni Jomari. "Yung nangyari kay Star Sebastian," sagot ni Jude. Natahimik ako at napaisip. Kilala pala nila si Star. Sabagay, mahilig magbasa ng FHM ang dalawang ito.

Kumpleto ito sa *leather seats*, *working headlights*, at *mini sound system*. Nakaupo si Zion sa loob ng maliit na sasakyan, tuwang-tuwang pinipindot ang busina na lumilikha ng mahinang *beep-beep*, habang si Zeno ay nakatayo sa gilid, nakapamulsa, at may paboritong madilim ngunit mapagmataas na ngisi sa mga labi habang pinagmamasdan ang bata. "Zion! Ano iyan?!" gulat na bulalas ni Celestine, mabilis na lumapit sa mag-ama.

Mukhang mamahalin m. “Hindi naman,” sagot ni Thorin. “Standard lang ‘yan. Nagpatulong lang ako sa co-workers ko nung binili ko ‘tong kotse. Pinalitan niya lang ‘yung seats.” “Ang babait naman ng mga co-workers mo, Mr. Sebastian,” biro ni Felicity, pero seryoso ang tingin niya sa paligid ng sasakyan.

Kaagad niyang pinutol ang tawag at pinatay ang cellphone. Ipinarada ni Sebastian ang puting Maserati sa baywalk kung saan tanaw ang Manila Bay. Binuksan ang tinted window ng sasakyan at sinenyasan ang mga taong sakay ng itim na sedan na kanina pa nakabuntot sa kaniya. Tulad nang dati ay mistulang anino niya ang assistant bodyguards na sina Jim at Carlos. Sila ang lulan ng itim na sedan.

“Come with us.” At bago ko pa maisipang sumigaw ay may isa pang sasakyan na huminto sa kabilang lane — isang sleek, dark sedan. Bumukas ang pintuan at lumabas si Sebastian, naka-three-piece suit na parang wala lang. Pero ang mata niya… matalim. “She’s with me,” aniya sa mga lalaking nakaharang sa akin. “Private matter,” sagot ng isa, pero hindi umalis.

Isinuot ko na din ang seatbelt baka biglang niya paliparin ang kotse. Hindi naman gaanong binibilisan ang pagpapatakbo. Sakto lang. Nagpatugtog din ito. Mahilig pala ito sa classic music. Napatingin ako sa side mirror ng kotse. May dalawang motor na nakasunod sa amin at isang kotse. "They're not our enemies." Nakahinga naman ako sa sinabi nito. Napunta kami sa isang private runway. Pagmamay-ari pala ito ni Dominique.

“That’s yours.” Nagtagpo ulit ang kanilang mga mata. Hindi na playful. Hindi rin flirtatious. Just real—raw, and dangerously close to something deeper. Tahimik silang kumain ng natitirang steak, pero ramdam ni Thea ang bigat ng bawat segundo. Hanggang sa matapos sila, at muling kinuha ni Sebastian ang susi ng kotse niya. Paglabas nila, malamig na ang simoy ng hangin. Sinundan niya si Sebastian hanggang sa kotse, pero bago pa siya makapasok, binuksan muna nito ang pinto para sa kaniya.