Self-confidence Quotes For Woman Mga Nobela at Kwento

Naging malakas na din ang bulung-bulungan ng mga tao sa pligid ngunit nakapagtataka lang at walang sumita sa amin. " Well anyway let me continue..." dagdag ko kaya muling nabaling ang tingin nila sa akin. "There's really no need for me to do this but I think you people judged me already without hearing my side. But it's okay...judge me me all you want. I. DONT. CARE." "Ay palaban si Madam." one woman commented. I smiled at her and nodded. " I need to. In this cruel world, we need to stand up and defend ourselves. Don't let anyone crash you into pieces without giving a good fight."

Humugot naman ako nang malalim na hininga pagkatapos ay tumingala sa kaniya bago magsalita. "Kung malaki ang tiwala mo sa ibang tao, dapat mas malaki ang tiwala mo sa sarili mo, Jos. Kapag pinanghihinaan ka ng loob lagi mo lang isipin na, kung kaya ko, then kaya mo rin," sunod-sunod na paalala ko sa kaniya. "Thank you, Eli. Thanks for the courage," muling pasasalamat niya sa akin.

"How could you stand firm and smile everytime like it's just nothing? Anong gamit mong foundation, Ang kapal kasi Ng pagmumuka mo." She said. Saka lang Naman Siya nagkakaroon Ng lakas Ng loob sa tuwing kaming dalawa lang and she has no effect on me. "If you're minding your own business, Red. I'm sure you'll be the most successful woman in the world" I sarcastically says. I don't like anybody who keep on keeping quite everytime someone degrade them. "Tss. Gold digger." She said. A smile curved into my lips without her knowing. Wala akong panahon na makipag sagutan sa kanya, mag sasayang lang Ako Ng panahon sa pakikipag plastikan sa kanya.

May natatawa, may nagbulungan, may magkasalubong ang kilay at kung anu-ano pa habang nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. Ngunit hindi ako nagpatinag. Tuloy-tuloy ako sa paglalakad na nakataas ang noo patungo sa babaeng interviewer. "Tseee ganda ko kaya!" Puri ko sa sarili para kahit papaano'y hindi ako mawalan ng kumpyansa. Girls, kung hindi man tayo pinagpala sa kagandahan, bumawi nalang tayo sa confidence! Ganern!

Nakataas ang kanyang kilay na tanong. “Sinasabi ko lang sayo kung ano ang nakikita ng mga mata ko. Kung ayaw mong maniwala eh di bahala ka. Pero gusto kong malaman mo na lamang lang ako sa hinaharap at dapat kahit ganon ay maging proud ka dahil wala pa akong nakitang supermodel na naghuhumiyaw ang dibdib na kagaya ng sa akin.” Totoo naman ang sinasabi ko. Mostly sa mga iyon ay hindi naman mga malalaki ang hinaharap. “Kaya maging confident ka sa sarili mo.”

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

"Alam mo, sayang ka. May potential ka, pero parang laging may takot. Kung gusto mong mag-shine, kailangan mong lumaban." Parang may sumiksik na lamig sa conference room. Tahimik si Sophia saglit bago nagsalita. "Appreciated ko ‘yung mga input mo, pero kailangan kong pagkatiwalaan ‘yung instinct ko. Pinag-isipan ko 'tong concept na 'to." Sa isang iglap, napawi ang ngiti ni Veronica. "Fine," malamig na sabi. "Pero wag kang magsisisi kung maging boring ang gala mo. People remember those who take risks."

Sa wakas ay bumalik ako sa sarili ko habang hinahabol pa rin ang hininga. “Haa…” hingal ko saka napaupo mula sa pagkakahiga. Ang hirap habulin ng hangin. "Trust yourself, Rouge. Sa oras na mag-isa ka, sarili mo lang ang katulong mo. Kanino ka aasa kung kahit maliit na tiwala sa sarili ay wala ka?" Nagitla ako nang tamaan sa mga sinabi niya. He's right. Nakalimutan kong magtiwala sa sarili ko. "Don't depend on others and trust your capabilities. Don't let your past control you, it might ruin you."

Muli niya itong pinukpok sa bumbunan dahil wala siyang alam na puwedeng isagot dito. " Aray! Bakit na naman?" Muling d***g nito hawak ang bahaging nasaktan. " Puro ka kalokohan,eh! Ngayon pa nga lang ulit tayo nagkita pambobola na agad ang nasa isip mo!" Ramdam niya ang pamumula ng kaniyang pisngi. " Bakit mo ba iniisip na niloloko kita? Wala ka bang confident sa sarili mo? You are the type of a woman who is taken seriously and cared for," seryoso pa rin nitong pahayag.

Galit na galit kong sabi ngunit iniiwas niya lang ang tingin sa akin. "Am I really the one who's underestimating you? Or you're the one who's underestimating yourself by saying that you're powerless because you're a woman?" Sa isinumbat niya ay dahan-dahan iyong nag-sink in sa isip ko, pakiramdam ko ay nag-adjust pa siya para ma-analyze ko ang sinabi niya. "Be honest to yourself, didn't you underestimate yourself by being afraid of those jerks? You can't even slap or punch them in the face when they're disrespecting you." Nakagat ko ang ibabang labi nang maintindihan ko ang sinabi niya.