Self Pity Quotes の小説・ストーリー

pabulong kong sambit. I suffered alone in silence, drowning in pain, so you deserve to suffer just as much.

Nagulat siya nang makita ako. "Sorry,” sabi ko na pinagtaka niya. "Sorry for what?" kunot-noong tanong niya. "Sorry because my effort wasn't good enough. I just don't know how to express my feelings,” kinakabahang sabi ko dahilan para lalo lang siyang maguluhan. Ayoko nang ulitin ‘yun! Mas nakakakaba pa 'to kaysa magsalita sa korte, e. "Your feelings? Luna, stop this. If you're saying that just to satisfy my feelings, please don't. I don't need your pity."

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Nag-iwas ako ng tingin at napapikit. “It’s not in my vocabulary to pity, sorry to say this, but I don’t know how to pity anyone. Goodbye.” Halos mapatalon ako dahil sa putok ng baril. “Oh, my goodness!” Napamulat ako at kahit paano ay naluwagan ako sa paghinga dahil nakatapat ang baril sa kisame at buhay pa rin 'yung babae. “STOP IT! PLEASE!” No, please. Don’t shout, baka ma-paano kayo.

"No eto svyazano s moyey lichnoy prichinoy, ser. YA znayu, chto obidel vas, no ne mogli by vy udelit' mne nemnogo vashego ponimaniya?" ("But it is connected to my personal reason, sir. I know I have offended you, but could you please spare me a bit of your understanding?") sambit ni Aello na naging dahilan nang pagbaba ni Psikh sa baril na hawak at kanina ay nakatutok pa rin sa kaniya. "YA ochen' neterpelivyy chelovek... tak chto govori sam, poka ya ne vyshel iz sebya."

"Naiintindihan ko na ang bawat isa ay may kanya-kanyang pinagdadaanan, at marami sa atin ang dumanas ng kalungkutan at pagdurusa na siyang humubog sa ating pagkatao. Gayunpaman, hindi ito pwedeng gawing dahilan para saktan din ang ibang tao lalo na kung wala itong ginagawang masama. Dahil lang sa nasasaktan ka ay hindi ka binibigyan ng karapatang manakit ng iba." Uminit ang aking mga mata. I remembered the quote, "Just because you're hurting does not mean you can hurt others." "Gamutin ninyo ang sakit na idinulot ng iyong pamilya sa aming pamilya. Bigyan niyo ng hustisya ang angkan ng Persalez at linisin ang pangalan ng aming lolo. Ayaw ko muling makitang nalulungkot at nangungulila si Lola

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Was it remorse or is it pity? "And one more thing. Do you really expect me to slept here? Dito talaga sa bahay na sinadya mong ipagawa para sa pinsan ko?" Walang amor siyang natawa. "You're really looking down on me, aren't you? Well, I can't blame you because I am a desperate woman, hindi ba?" "It's not like that, Corazon. I was just concern-"

“Kapag ako ang nasa kalagayan mo, iiwan mo ako?” “Of course not!” ang bilis niyang sagot. “Kung ganon ay tigilan mo ako ng self pity mo dahil hindi naman iyon makakatulong sa atin, makakasama pa.” “I’m sorry,” sabi niya sabay yuko ng ulo. Huminga ako ng malalim at inangat ko ang kanyang mukha mula sa kanyang baba para magtagpo ang aming mga mata.