Self Pity Quotes の小説・ストーリー

While mine, full of guilty. Marahan niyang pinalis ang mga luha ko sa pisngi. At hipokrita ako kung itatanggi kong hindi ako pinang-initan sa bawat paglapat ng daliri niya sa mga pisngi ko. "I-I'm really sorry---"

Ang bawat komento, bawat reaksyon, ay nagbibigay sa akin ng lakas upang tapusin ang bawat madugo at emosyonal na kabanata. Huwag kayong mag-atubiling magsalita. Sabihin ninyo sa akin ang inyong saloobin—ang galit, ang kilig, ang sakit. Dahil ang kwentong ito ay hindi lang akin. Ito ay atin. Maraming salamat sa patuloy ninyong pagtitiwala. With blood, desire, and devotion, QuillWhisper

Agad silang umalis nang makita ng lalaki. Palaging may nararamdaman akong masakit sa mga pinsan na ito. Kahapon puso ko; ngayon naman, ulo ko. Ewan ko na lang talaga sa mga Peralta! Nilingon ko siya. Nandoon pa rin siya, nakatingin sa akin. "What?" "Nothing, I just pity you." My brows furrowed together, "Pity of what?" "Pity that you have to sacrifice everything for the name of love."

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

sarkastiko niyang pag-kastigo sa sarili. Napasalampak na lang sa sahig si Yesha at napa-yukyok. Gusto niyang umiyak dahil sa pagka-miserable ng pakiramdam niya, pero ni isang patak ng luha ay walang pumatak sa kanya. Hindi niya napansin kung gaano siya katagal sa ganoong posisyon, “I need to get going,” saad niya sa kanyang sarili. “Walang mangyayari sa akin kung magse-self pity ako dito,” dugtong-saad pa niya. Saka niya pinilit ang sariling tumayo at pumasok ng banyo.

Pumikit ako para i-composed ko ang sarili ko. " Common Mirabella, easy.easy .it's your first day, don't let this frustrate you" mahinahon kung sabi sa aking sarili. Ipinagpasalamat ko na dahil sa pinagdaanan kong sakit sa buhay, natuto akong mag handle ng aking emosyon. Agad kong kinuha ang panyo sa aking bag, at pinunasan ko ang mukha ko at ang damit ko hoping na ok pa. I don't want to feel helpless sa mata ng iba, I do't want pity, that's the last thing I could hear from anyone. That's why, mas gusto kong mapag isa lagi, I believe na I don't want anyone's help. Ako lang ang makakatulong sa aking sarili, no one, not even my family.

Pinunasan ko Yung Mukha ko habang nakaluhod sa maputik na daan. Tama SILA...hindi mo nga makikita Yung halaga ng isang tao... hanggat nandyan sya... You just realized their efforts if they stop doing it... If it's to late already....if their gone.. Saka mo lang makikita Yung halaga nya kapag....nawala na sila SAYO...kapag nawala na sya SAYO.... "I-im sorry...I'm coward...duwag ako..*sob*....I'm sorry"

napalunok ako. "I'm sorry, because of me you're gone. I'm sorry because of me you've suffer a lot. I'm sorry for not protecting you. I know you don't want me to blame my self b-but I can't help it.. because of me you d-died.." I cried in agony while hugging my self.

Hindi pwedeng ako lang ang nahirapan. Time to suffer ka rin. Kahit konti lang. Konting dugudog lang ng dibdib. Paano kung asarin ko muna siya? Paano kung pahirapan ko siya ng very light? Yung tipong emotional damage… pero aesthetic. Yung hindi naman traumatic—pero memorable. Napailing ako sa sarili ko. Grabe, Chantal. Ang petty mo. Pero sige lang. Deserve mo ‘to.

"At ito? Itong walang kwentang kwintas na ibinigay mo. Ngayon ko na sana ipapalagay sa'yo at papayag na ako sa mga salita mo. Pero p*tangina, lokohan lang pala! Pakasaya kayong dalawa, mga p*tangina! Salamat sa sakit, p*tangina. Mga gago!" Inihagis ko ang kwintas na 'yon sa kung saan at tinitigan s'ya sa mata. Ikatlong beses na, ikatlong beses mo na nakitang naiyak ako. Pero pinag-sisisihan ko, you are not worth it. Huli na 'to. Bakit nga ba ako nahulog sa isang tulad mo? P*tangina. Salamat sa pagwasak. Salamat sa sakit. Salamat, you piece of sh*t!