Novel & Cerita Self Worth In Tagalog

wika niya habang sinusubukang alisin ang magkabilang kamay ko. “Look at me. Aren’t you going to adore this beauty just like how other people worship me?” “What a narcist. Get away from me.” “Narcist?! Excuse me ayaw ko lang magpa-humble dahil alam ko ang value ko. Why would I deny my assets?” wika ko sabay bungisngis. “Whatever. Sige na maganda ka na kaya bitawan mo na ang pisngi ko. Lumabas ka na rin sa office ko.”

Ito ay kung paano niya dinadala ang kanyang sarili. Hindi niya kailangang ipakilala ang sarili niya. Yung confidence at aura niya ay isinisigaw, ‘Hindi ako mukhang boss. AKO ANG BOSS.’ Ang mga mata nito ay kumikislap habang nakatingin sa kanya na parang natagpuan ang bago niyang biktima.

hindi ko iyon utos, bagkus ay kahilingan ko. "Your wish is my command" sagot nito saka nahiga sa dibdib ko habang busy pa rin sa kaniyang ginagawa. Nang maglapat na ang aming dibdib ay may pang gigigil ko naman itong hinawakan na dahilan ng mas lalong paglakas ng kaniyang halinghing. "Ohhh, I love it" Tumigil lamang ako sa pang gigigil sa kaniyang dibdib nang lumapat naman ang kaniyang labi sa akin.

Ayaw sana niyang maghimig sarkastiko ngunit marahil ay dahil na rin sa galit kaya hindi na nakontrol pa ni Kiah ang sarili. "What the hell did you say?!" sigaw nito saka walang anu-ano'y malakas siyang sinampal. Halos mabingi si Kiah sa sobrang lakas niyon. "Ano, huh? Anong sabi mo?! Ang kapal rin ng apog mo! Tingnan mo nga ang sarili mo?! You're cheap! You're trash! Ang dapat sa'yo itapon na parang basura!"

Isa s'ya sa pinakamagaling sa paghawak at pagpapatakbo ng malaking negosyo nila pero ang pagpapatakbo sa maliit n'yang puso ay kulelat ito. "That's why I hate women." Gigil nitong sambit. Bukas ay summer outing na ng kompanya nila. - Mon Bel Amour- Ito ang pangalan ng sariling isla ng pamilyang Williams sa municipality ng El nido, Palawan. Ang ibig sabihin nito ay 'My beautiful Love'. Napapalibutan ito ng crystal like water and fine white sand. Napakaganda ng isla ng mga Williams kaya mas lalong naghiyawan ang mga empleyado nito.

“Kasi ‘yun lang naman ang totoo! S*x partner mo lang ako na kailangan mo para mapasok ang pesteng lugar na iyon at makakuha ng mga lead para mabawi ang asawa mo! Iyon yun! Wala ng ibang explanation dun! Yun ang tingin mo sakin hindi ba? Iyon ang halaga ko sa’yo!” Alam kong napakatanga ko para emention ang salitang halaga sa harap niya! Nakakahiya na nakakawala ng personality ko na dating pera lang ang iniisip! It’s not so me to ask my own worth not in terms of money!

Gusto kong maramdaman na sapat ako dahil kanina, sa kokonting minuto, naramdaman kong wala akong kwenta. 'Yong self-worth,' 'yong pinaghirapan kong kompyansa sa sarili, 'yong pakiramdam na kaya kong maging sapat, 'yong pinaghirapan kong buoin ng ilang taon, unti-unti lang sinira ng ilang minuto.

"I wish I have done something. Sana naging alerto ako." "Sana ikaw na lang ang nawala! You are really nothing but a worthless person! Wala kang kuwenta. Batang paslit na lang ang babantayan mo ay pumalya ka pa. Wala kang kuwenta! Lumayas ka sa harapan ko!" "I'm really sorry," ulit pa niya. "Hindi ko kailangan ang sorry mo. Umalis kana, wala kang kuwenta!"

I also need someone who will take care of me. Dati pa, takot na akong maiwan. I always do my best para mag stay sa akin yung tao. Pero ang unfair lang kasi every time ako lang yung laging nag-e-effort, ako lang yung mas in love, yung mas takot na mawala ang mga taong mahal ko. Pero pagdating sa kanila parang wala lang ako. Parang ang dali ko lang kalimutan. They don't really value my worth. They are only using me for their convenience. Para ba akong dekorasyon lang na anumang oras pwedeng palitan.

"As in wala?" Tumango ako. "I searched everywhere." Napailing siya. "Ang galing naman niyang magtago." Napatawa ako. "Actually." Tumuro siya sa akin. "May theory ako." "Oh my! Hear me out ganito….." "Mas mayaman sa iyo ang kasama." Napahagalpak ako. "Possible." "Or mas gwapo." "Masakit yan." "Or parehong mas mayaman at mas gwapo."