Self Worth In Tagalog Novels & Stories

(Philippians 4:13 NKJV) WALA ni isa sa mga kaklase ko ang lumapit sa akin para magpakilala o kilalanin ako. Pero alam ko naman na mangyayari ang lahat ng 'yon at alam ko rin naman na ayaw nila sa'kin. Sa simula pa lang, iba na ang tingin nila sa'kin. Naiiba ako sa kanila dahil lahat sila ay mayayaman, matatalino, magaganda at guwapo. Habang ako naman ay isang probinsyana na napadpad dito sa siyudad. Pakiramdam ko tuloy hindi ako nararapat na maging estudyante sa paaralan 'to.

naipamukha nito sa akin na wala manlang akong malasakit sa sarili kong ina. "Hindi naman po prinsepyo ko ang iniisip ko rito, ang sa akin lang hindi papayag si mama at ayoko rin na gamitin ang pera na 'yon dahil parang pinatunayan ko na rin sa mga magulang ni prof na mukha akong pera." pangangatwiran ko ngunit bumuntong hininga lang siya.

And now, looking back, it was hilarious. “Do you really think hindi ako magkakaroon ng jowa? Ang ganda ko na kaya,” saad niya. “Maganda ka nga, mapili ka naman.” Umismid ito sa kanya. “Buti na lang natitiis ko ang pagiging maarte mo.” She laughed at that. “Hindi ako maarte, I just know my worth.” “As you should,” sang-ayon nito. “Nandito na tayo.”

“B-bakit ako? Wala naman akong halaga…” Ngumisi ng bahagya ang lalaki, pero malamig at puno ng misteryo. “Value is not always seen, Laura. Sometimes, it is decided. And I decided… you will stay.” Parang napako ang mga paa ni Laura. Gusto niyang sumigaw, gusto niyang tumakbo, pero parang natuyot ang kanyang lakas. Sa isip niya, ang mukha ng kanyang ama ang bumabalik-balik. Ito ba ang kapalit? Ito ba ang halaga ng kanyang buhay?

Dapat kang mahiya sa sarili mo. Bella. “ Wala kang karapatang husgahan ako," sabi niya. “ Pawn ka lang sa larong ito, at wala ka lang kumpara sa akin. Kaya, huwag mong isipin na maaari mo akong turuan kung ano ang tama o mali. Wala kang ideya sa kahalagahan ng kung ano ang mayroon ka! At saka, paano mo ako balak pigilan? Tatawag ka ba ng pulis?”

--- --- "Ganito?" --- --- "Yung hindi mo kailangang iligtas ang mundo para maramdaman mong may halaga ka." --- --- Natigilan siya. --- --- Dahil alam kong tumama iyon. --- --- Matagal niyang inisip na ang halaga niya ay nakabase sa kung ano ang kaya niyang gawin. --- --- Pero ngayon... --- Natutunan niyang sapat na siya kahit wala siyang kailangang patunayan.

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Idinilat ko ang mga mata ko at sinalubong ang titig niya. "I don't give a damn about your background or my status," ang Taglish niyang pananalita ay puno ng emosyon. "For the past seven years, I’ve met countless women. Ang daming magaganda, ang daming mayayaman. But none of them made me feel the way you do. Sa'yo ko lang nakita 'yung totoong ako"

Totoo naman 'yon, isa siyang womanizing piglet. Sasagot pa sana siya pero nakaisip na ako ng mas malupit na pang-inis sa kanya. "You’re nothing but an idiot Spoiled brat. Kaya ka lang naman nandito eh dahil sa pera ng magulang mo. Who cares kung sila ang main benefactor ng school? I don’t even know kung pasok pa ang IQ mo sa borderline, You’re nothing but a brainless asshole.” Okay, I’m playing dirty now. Pero bagay lang sa kanya 'yon! Kasalanan niya 'to lahat!

Mabilis naman itong nag react. "Besh pasensya ka na taaga ah, yan lang atira sa sweldo ko," bago nito inabot ang limang libong piso.Ngumiti siya at nagpasalamat. Hindi niya alam kug saankukuhain ang 493,000 pesos.Pero susubukan niya at gagawin niya ang lahat mabawsan lang ang utang nila.