Senseless Novels & Stories

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Ako itong nasasaktan sa huli. Sapo-sapo ko Ang dibdib ko at dali-daling lumabas ng mall. Sa loob ng kotse ay Dito na tumulo Ang malaking patak ng luha ko. Ang sakit pa lang makita na may Bago ng nagpapasaya sa taong mahal mo. how sensitively insensitive I am! like a blind spot of retina. how strongly soft I am. like a stone know as softstone how safely vulnerable I am. like a ultra secure system with loophole.

"Ackk! Kkcchhh!" Dahil nasasakal na ito ay hindi na nito nagawang makapagsalita pa. Sinubukan nitong alisin sa leeg ang kwintas ngunit dahil sa higpit ng pagkakasakal nito ay wala na iyong silbi. Kaya ilang saglit lang ang makalipas ay dahan-dahan na itong manlambot at mawalan ng hininga. At nang bitiwan niya ang kwintas nito ay humandusay na lamang ito sa lupa at wala nang buhay.

Doctor siya at lahat ng mga gamit na 'yon ay alam niya kung ano. "A-Are you sick?" hindi diretsang tanong ni Sayne. May namumuo ng luha sa gilid ng kanyang mga mata. Hindi agad siya sinagot ni Trick at hinawakan ng mahigpit ang kanyang kamay. Ramdam niya na natatakot ito at nag-aalala sa magiging reaksyon niya ngunit pinili nitong sagutin ang kanyang tanong. "My body is numb, Sayne. I can't feel anything. I can't feel pain. I have CIPA."

It's like being trapped in a room with no windows, no doors, and no light. The silent cries and excruciating pain will slowly make you suffer. Your body will lose its strength even if you’re not doing anything exhausting, and you’ll start experiencing severe memory loss. It’s also like being killed slowly, inch by inch. Nanunuot yung sakit na hindi mo na lang gugustuhing kumilos. Manliliit ka rin sa sobrang awa na nararamdaman mo para sa sarili mo. That even opening your eyes and taking a breath feels unbearably difficult.

"You spent weeks talking about 'narrative flow' and emotional experiences, but you completely ignored basic spatial logic. Ang counter-balanced loops na ipinagmamalaki mo ay masyadong delikado at walang kuwenta sa aktwal na konstruksyon. It is arrogant, poorly calculated, and frankly, lazy." Lauren felt the color drain completely from her face. Ang bawat salita ni Anne ay parang pisikal na sampal sa kaniyang harap. Alam niyang kailangan nilang magkunwari, pero ang marinig ang ganitong klaseng pambabastos sa gawaing pinagpuyatan niya—mula sa mismong babaeng yumakap sa kaniya sa dilim—ay nagdulot ng isang matinding kirot sa kaniyang dibdib.

FIVE SENSES CHAPTER 09: A KNIGHT AND SHINING DEMON Warning: Many scenes are more on violence. Not suitable for a very young readers. Nangingiting lumapit sa kanya ang lalake bago iniluhod ang isang paa at pumantay sa kanya. Itinaas nito ang hawak na scalpel bago ngumisi sa kanyang harapan. "Hindi ko inaasahan na magagamit ko 'tong muli matapos ang sampung taon." nakakapangilabot na wika nito na mas ikinapangamba ni Andy.