Senseless Novels & Stories

Biting it softly while his finger was moving fast. "Ahh...Ahh. Please faster." Nag sisigaw na ako dito dahil sa sensetion na nadama. "Patience, well get there, baby." The sensation was to much for me to handle. I can now feel that there's something building...and it released. "Your released fast." Umirap ako sa kanya. Muntik na akong mapasigaw sa mabilis na pag hila niya sa short at panti

Nakangising sabi ni Vladimir sa ama. “That's not include in my dictionary my Son,” pagmamalaki naman ni Henry sa anak. Natawa naman ng mahina si Lyka sa kapilyuhan ni Henry. Totoo ang sinabi ni Henry dahil sa relasyon nila ay hindi nabibilang ang salitang selos dahil wala naman silang pag-ibig para sa isa’t isa at ito ang hindi alam ni Vladimir. Natapos silang kumain at muling bumalik sa kumpanya. Naging abala si Lyka sa kanyang ginagawa dahil sa pagkawala ng dokumento kaninang umaga kailangan niya ulit itong ulitin para magamit na files sa mga susunod pang meeting.

Dahil ang bawat haplos ay nagbibigay sa kanya ng kakaibang klase ng sensasyong nakadaragdag sa kanyang pagnanasang makapaghiganti kay Marius at sa sakit na idinulot sa kanya ng lalaki. Gayun pa man, sa bawat malalim, masidhi, at makapangyarihang ulos ay ramdam niyang unti-unting nawawala ang multo ng kanyang nakaraan. Ang kalupitan subalit hindi makataong kaligayahan na ibinibigay sa kanya ng kanilang p********k ay nagmistulang cathartic release o nakatulong sa kanya upang maibsan kahit papaano o maglaho sa kanyang isipan ang sakit na kanyang pinagdaanan. Sa madaling salita, nagsilbi itong tubig na hinuhugasan ang bakas ng sakit at pinapalitan ng nagbabagang paghahangad at hindi mailarawang

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

Inalalayan siya nito at itinayo. "Okay." Para namang sasabog ang ulo ni Eachen habang naglalakad palayo. Hindi niya maintindihan ang sarili. Wala talaga siyang natatandaan tungkol kay Selina pero nang mapanood niya ang video na nasa cellphone nito, yes, he’s curious about what she’s watching on her cellphone and why she’s crying while watching it. Kaya pinakealaman niya ang gamit nito. At habang pinapanood niya ang video, para lang siyang nanonood sa kamukha niya, oo siya nga iyon pero wala siyang natatandaan na ginawa niya ang bagay na iyon. The part of his brain that’s supposed to hold the why and how is just… blank. It feels like hearing a song with no lyrics. He get the vibe, but he can’

Tears started to fall, and I can't hold it any longer. Biglang may humawak sa magkabilang sulod ng aking balikat kaya nag-angat ako ng tingin. I met his misty eyes. I am inside his mysterious, nefarious soul. It was like he was talking to me using his eyes. “Muntik na akong mamatay, Heins! Muntik na akong makapatay! I was disrespected by strangers on my way home! Putangina, Heins! I-I don't know if–”

Where the hell is that naughty girl! Isang dangkal nalang ang layo ng mga mukha nila ni Lucas. Amoy ni Celina ang mabangong hininga ng binata. At dahil sa hindi na niya mapigilan ang sarili at naiinis din siya sa lalaking ito dahil tila ba nag-iisip pa at tila kinakausap ang kanyang labi kung titikman ba nito iyon o hindi, siya na mismo ang umangkin sa mga labi nito. What the f-ck! The kissed was heaven, the electrifying moment was overwhelming. The sensual feeling is like a fire that no one can stop it's rage. Ikinawit ni Celina ang kanyang dalawang braso sa batok ng binata at ramdam niya ang nagbabagang sensasyon. Ramdam niya ang mahigpit na pagyakap ng isang braso nito sa kanyang maliit n

"THIS IS NONSENSE. I DON'T WANT TO TALK TO YOU RIGHT NOW! JUST GO HOME PLEASE!" I am really disappointed to Shonee. Hindi ko na alam kung paano ko pa ipaiintindi sa kaniya na wala siyang dapat na ika selos kay Shane at nag-uusap lang kami para sa bata. Hindi ko nagustuhan ang pananakit niya kay Shane. Hindi ko alam na ngayon pa siya magpapaka-immatured. Alam niyang nasa panganib ang buhay ni baby Jonas ngayon. nagpaalam ako ng maayos sa kaniya pero ano, sinundan niya ako at pinag-iisipan pa ng kung ano pagkatapos ng ginawa namin kagabi?

Fucking shit! “Please... Stop!” I panted. Pero imbis na tumigil ay ipinasok niya pa ang isang daliri niya sa pagkababae ko, making me lose all the remaining sanity I have. “Ohhhh fuck!” Napatingala akong muli habang pikit ang mga mata. Nilabas-masok niya ang daliri niya habang sige pa rin ang paggalaw ng dila niya. How could this guy be so good at this?

Nanatili ang matiim na titig nito sa akin. "Pasensiya ka na. . . I just can't take my eyes of you. I just hate the thought of not seeing you anymore, even when all I can do is took a glimpse of you everyday. Wala naman akong pakialam kung hindi mo ako kausapin, sapat na sa akin na makita ka. But I'm scared yo get used to it, to get used to you. Takot ako sa kaya kong gawin. . just to keep you with me."