Serene Weather Novels & Stories

Sinamaan ko sila ng tingin para manahimik na sila. "God! Ang swerte mo naman, Dionne! Damn, Luther is a fucking God's gift to all women and gays. Lahat ay gagawin ang lahat tapunan niya lang ng tingin. Hindi ka na dehado sa kan'ya," nangingiting ani Kira. Umirap ako. "Magaling daw talaga iyan sa kama. Bukod sa malaki at mahaba ang kan'yang kaibigan ay nakakapanirik din daw talaga ng mata ang performance niya sa kama," si Jennisa.

Ang kapal talaga ng mukha! Mahigpit na ikinuyom ni Serene ang kamao. Tinaasan niya lang ito ng kilay habang may mapanuyang ngiti sa labi. Kung wala lang sila sa publikong lugar, malamang sinuntok na niya ito sa mukha nang tumabingi ang ilong nitong makaplastik. "Calm down, baby. I'm already yours. She's nothing but an irrelevant person to me now. So just please, please calm down. Alright?"

"I-I need to see her. I love her and our child so much. She's the reason I wake up with a smile on my face, and the thought of living without her is unbearable. Serene is my everything. Without her, my life would be meaningless, and I'd be lost. So please, tell me.. Nasaan si Serene?.." Napapailing itong napatingin sa akin,"I'm sorry Alas pero hindi ko talaga alam.."ani nito sabay talikod sa akin at pumasok sa loob ng bahay ni Serene.. Serene, baby.. I promise I'll fix everything.. SERENE SALUSTIA I woke up to a beautiful sunrise and for a full minute, I just stood there, staring at it as if burning it in my mind as warmth enveloped me. It had been so long since I watch a beautiful sunrise,

sang-ayon niya. “Dali mag wish tayo! Sabi nila kapag nakakita ka daw ng meteor, kahit anong hilingin mo dito ay matutupad... Dali mag wish tayo!” ani Serene na pinagsalikop ang kaniyang mga kamay at pumikit. Hiniling niya sa bulalakaw na sana, maging masaya si Angelo at mawala na ang ano mang suliraning pinagdaraanan nito.

Tahimik. Walang bala, walang sigaw, walang apoy. Tanging ang tunog ng hangin at mga abo na hinahaplos ng umaga. Ang compound ni Serena ay halos hindi na makilala — wasak, sunog, at puno ng abo. Ang mga pader na minsan ay puti ay ngayon ay kulay abo, punô ng dugo at alaala ng digmaan.

Hindi niya alam kung maiinis ba siya sa malamig na paliwanag nito o matatawa sa dahilan nitong tila walang anumang pakialam sa kanya. Hindi maiwasan ni Serenity na mainis. Sa paraan ng pagsasalita ni Nathan, parang kanina lamang ay isang hakbang na lang at mamamatay na siya. Nakakairita ang malamig nitong tono, lalo na’t wala naman siyang ginagawang masama sa kanya.

"Hindi naman pwedeng lagi kong kine-claim ang title na gorgeous, so I'm sharing it with you." Serene scoffed. "Hindi ko ineexpect na ganiyan kalakas 'yong hangin mo, akala ko zephyr means light wind, bakit opposite 'yong meron ka?" Tumawa si Zephyr at saka inakbayan si Serene. "I know that you found me handsome the first time you saw me."

Napakurap ako ng sumigaw si Serene sa tenga ko kaya naitulak ko siya dahil sa sakit sa tenga ng kaniyang boses. “Ano ba naman Serene! Panira ka ng senti eh!” Nandito kami ngayon sa tabing dagat at nakatanaw sa malawak na karagatan. I love the view especially the moon above it. Nakaka-hypnotismo, napakaganda. I miss this, ‘yung nasa tabing dagat ka at nakatitig sa buwan. “Paanong hindi e, kanina pa ako salita ng sakita ‘dika naman nag-rereact!” inirapan ko nalang siya.

Halos bumilis ang tibok ng puso niya sa sobrang kaba at takot. Marahas na napailing si Serene. “Ayoko.” sagot niya rito. Hindi niya akalain na mag-iinit na naman ito at kahit saan na lamang ito abutan at kahit anong oras. Ganun na ba talaga ito kaadik sa s3x? “Please, ayaw ko talaga…” sabi niya at puno ng pagtutol ang kanyang maliit na mukha.

Obvious. Tila ba pareho pa sila ng pakay—may dala rin itong pagkain. Binagalan niya ang paglalakad, sabay obserba. Sa mga nakaraang araw na na-oobserbahan niya ito, laging maluluwag ang mga suot ni Serenity. Pero kadalasan ay lapat sa dibdib ang tela, tapos ay sobrang flowy pababa. She had that signature look—soft but structured, effortless yet precise.