Novel & Cerita Seven Deadly Sins Tagalog

It's Revenge time! "What the—" "Sinong pangit ha? Sungit?!" Sungit sungit nito! "Umalis ka diya—" "Ayoko! Hindi ako pangit!" Ulowl! Sa ganda kong to?! Baka higit sampung manliligaw na ang nareject ng beauty na to noh! Saan ka naman makakakita ng ganito kagandang dilag ngayong may zombie apocalypse ha?! "Pangit! Bumaba ka diyan."

“Guys listen, this is Acey, my dorm mate, also my friend, and oh Acey that girl who wore a yellow hoodie was Kamber, and the girl beside her was Wendy and— “Kilala ko na sila,” pagputol ko sa sasabihin niya. Napadako ang tingin ko sa groupo ng savage4, blangko lang ang lahat ng expression nila lalo na si Damon na para bang may nagawa akong mali na halos sinisisid na ako dahil sa mga klase ng titig niya. Nandito rin kasi ang savage4 e kilala ko na sila. Mali bang sasabihin ko 'yun?

Hihilain ko sana papalayo ng bigla niya dinilaan ang perlas ko at sinipsip. Halos mawalan ako ng hininga sa sarap na pinapalasap nito sa akin. "F*cking sh*it. Oh jelly heavenly.... Ahhhhhhh.... ohhh. Ang s-sarap!! F*ck!" Mababaliw ako ng wala sa oras dahil sa sarap na nararamdaman ko. Mapapatanong nalang talaga ako sa aking sarili kung deserve ko ba ang ganitong sarap. Nakakabaliw!! It makes me addicted to this thing. F*ck!!

NAOMI's POV Akala ko alam ko na kung ano ang handa akong harapin. Akala ko ready na ako. Pero wala akong kaalam-alam. Nang sabihin ni Raze na "Lesson four starts now," hindi ko inasahan na dadalhin niya ako sa isang lugar na hindi ko pa napuntahan. Hindi physically dahil nandito pa rin kami sa penthouse niya. But mentally? Emotionally?

Damn nababakla na ba ako? “Tsk, nakakatawa tingnan ang isang Paul Vincent Sohn na nakatali sa kama at naghihintay nang kanyang kamatayan,” damn who’s this fvcking man? Did he really think na mapapatay niya ako tsk nagpapatawa yata.

Kian "Ayaw niyang mahalungkat muli ang kaso sa pagkamatay nila mama at papa." Via's statement bothers me a lot now. Ang pangalan niya sa listahan, at ang ayaw niyang pagtrabaho ni Via dito at mahalungkat ang pagkamatay ng mama at papa nito. Nakakapagtaka.

Sobrang laki ba naman at dami ng tao that time. Maya maya pa ay tinawag niya si Joan na hinatak naman si Joshua at sinama pa nga si Kiel kaya napaiwas agad ako ng tingin. What the hell! Ang naisip ko lang na iimbitahan ay sina Joan at Joshua. Hindi naman kami masyadong magkakilala at nag-uusap netong si Kiel! "Hi Iya!" Masayang bati na naman ni Joan sa'kin kaya ginantihan ko ito. "Bakit pala Kuya Elon?" Takang tanong pa ni Joan sa Kuya niya.

giit ng dalaga. Tumango siya. "When I first pulled a trigger to kill prey, my guilt burned me. That's when I realized how she felt after killing Jerom Sanchez in order to protect me and the babies inside her. Tama ka. Pumatay siya. Not because she wants to but because she had to. And she is going to do that again to protect her family." Kinapa niya ang cellphone na nag-vibrate dahil sa pagdating ng isang mensahe.

Tila nagharumentado ang puso ko nang bahagya niyang iangat ang aking baba para mas maitaas ang aking ulo. "Sobra. Nakatingin kasi ako ngayon sa mundo ko eh." His sweet for nothing words are really getting into my spine, it gives me so much shiver. Heto na naman ang pakiramdam na tila may nag-uudyok sa akin na gumawa ng isang kasalanan. "Mundo ko, p'wede ba kitang halikan?"

--- Present Day: "HOY! Gising na, Reyna ng Kahibangan!" sigaw ni Sabrina, marahas na hinila ang kumot ko. Kumapit ang lamig ng sahig sa mga talampakan ko. "Kung makangiti ka, akala mo nanalo ka sa lotto!" "At least may rason akong ngumiti!" sagot kong may irap, pero napangiti rin ako nang makita ko siyang naka-pigtail—parang batang minamadali papuntang klase.