Novel & Cerita Seven Deadly Sins Tagalog

God! "Mhmm~" Napasinghap ako ng alisin niya ang mga daliri niya sa loob. Dahan-dahan niyang pinakawan ang suso ko bago niya binaba ang tingin niya sa kaniyang mga daliri na punong-puno pa ng katas ko, bumaba rin ang tingin niya sa aking hita ng dumaloy roon ang puting likido. Gosh, agad kong tinakpan ang aking dibdib. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko sa kahihiyan, "I-I'm sorry—" Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ng tinaas niya ang mga daliri niya at dinilian ang mga ito.

AURORA ANGELINA “Bakit? Bakit siya nandito?” tanong ko sa sarili. “Good evening po,” bati ko sa kanya. “Good evening, angel,” nakangiti na bati niya sa akin. “Umupo ka na, anak,” sabi ni daddy kaya umupo naman ako sa tabi ng mommy ko at nasa tapat ko si uncle ninong.

“O-Ohh, god! More! More!” Napaungol na rin si Seb. Dahil sa nakikita niyang nasasarapan ang dalaga ay mas lalo siyang ginanahan. Binilisan niya ang pagkilos at mas lalo pang naging marahas. Mas lalo ring nakadagdag ng pagkasabik niya ang malamig na tubig na tumatama sa kanilang balat. Ilang sandali pa ay unti-unti nang naramdaman ni Seb siya ay lalabasan.

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”

Napatigil ako sa pag-iyak at napahawak kay inay ng mahigpit habang nanginginig, bakit naman ganito ang nangyayari sa revelation na ito, nakaka-heart attack. "SA MAKALAWA PA ANG BALIK NI INANG SINAG DITO KAYA HUMANDA KA TALAGA SA AKIN INDAY PAG NAGSISINUNGALING KAYO!" Alam kong galit na galit ito dahil sa pamamaraan ng pagsasalita niya. Di pa rin ako kumalas sa yakap ni inay. Kahit nagsasabi man ako ng totoo di ko pa rin maiwasang manginig. Si Inang Sinag ang tawag namin sa manghuhula. *Boogsh!*

Pasalamat sya bata sya. Sinira nya na ang pag sesente ko tinawanan pa ko. Aba naman... "Wala akong magulang dahil di naman ako bata. kasi anghel ako at kaya ko nandito Para I grand ang wish mo kasi good boy ka umabot ka ng ganyang katanda pero di nag babago ang puso mo mahal mo pa rin sya di ka tumingin sa ibang babae, hanggang ngayon na malapit ka ng ma dead."

Ang sakit ba sa kanyang puso o ang masakit na katotohanan tungkol sa kanyang asawa? "I'm sorry, I'm sorry sa lahat-lahat, patawarin mo ako, Loco. Alam kong mali ako," patuloy n'yang pagluha sa harap ng asawa. "Aaminin ko mali ako sa ginawa ko at hiyang-hiya na ako sa'yo at sa sarili ko. Akala ko kasi kaya ko, kaya kong labanan ang sakit ko na mag-isa ng hindi mo nalalaman. Na hindi kita nasasaktan. Oo mali ako, maling-mali ako pero akala ko kasi noon na tama iyon. Akala ko ay tama ang ginawa ko. Nakipagkasundo ako kay Agustin na pwede n'yang gamitin ang katawan ko kapalit ng pera. Pera na gagamitin ko para sa sarili ko, para sa gamot ko ng hindi kita nasasaktan. Pero nasaktan pa rin kita at

"Umayos ka Semphil!" "Ganito ba talaga ninyo ako tratuhin hah? Ano bang kasalanan ko sa inyo?? ni Hindi ninyo na nga Ako masuportahan sa pag-aaral ko at sa mga pangarap ko gaganituhin ninyo pa ako??"

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Gervanni Lucrese's POV "B-B-Bansot... N-Napaka---Napakalaki nga niyang problema mo. Sobrang...laki... *faints*" Hindi ako nakagalaw dahil sa narinig ko. Lahat kami ay halos matanggal na ang panga sa sobrang pagkaka-nganga dahil sa kagaguhang sinabi niya. God, hindi ko kinaya ang sinabi niya. *faints*