Shades In Tagalog の小説・ストーリー

Kahit naman makulit sila ni Caleb, alam kong nariyan pa rin sila para sa akin. We went out. At sa bawat maraanan namin ay napapangiti ako. Sariwang hangin, malawak na kapaligiran, a mini falls and tall trees around us. It's like a hidden paradise away from noise and the crowded areas in Metro Manila. Papalubog na ang araw at napakagandang pagmasdan ang nag-aagaw na kulay dilaw, kahel at pula sa kalawakan. It would be a perfect late afternoon. Kundi lamang sa lalaking kanina pa sa amin sumusunod.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

“Ang mga lumang bahay ay grey at malungkot. Ang Dambana ay may kulay ng sikat ng araw. Ito ang Joy na sinasabi ni Mama.” “Ang ibig sabihin ng kulay, baby sister, ay ang ibig sabihin ng Transparency. Hindi natin tinatago ang ating Structural Weakness sa loob ng pader. Ang bawat layer ng lupa ay may kasaysayan. Kung may masakit na memorya, ilalagay natin ito dito at gagawin nating parte ng pader.” “Kaya nga nilagyan natin ng Kodigo ng Kalinga ang bench?”

Tanong pa nito sa akin. saka ano tawag sa halaman na yan tanong pa ng mga ito. "Dama de noche" ang tawag sa halaman na yan. Sa kastila, pero sa tagalog ay "binibini ng gabi" o "babaeng gabi" ang ibig sabihin ay tuwing gabi lang siya namumukadkad, o namumulaklak. Doon kasi lumalabas ang ganda ng bulaklak ng halaman na yan.” tuwing gabi lang, Wika ko pa sa kanilang tatlo.

Taga luto, taga laba, taga linis, meaning K.A.T.U.L.O.N.G. Hahaha Meaning ulit, walang kapag asa asa ang loves story namin dalawa... Teka nagkaroon ba kahit minsan? Haha assumera lang pala.. Ng biglang bumukas ang pinto,, Tyak si chad na yon, kaya naman nagmamadali akong lumapit sa pinto. pero nagkamali ako, dahil ang nag bukas ng pinto ay walang iba kundi si calline,

Nang maisuot ang shades ay inis na binuksan niya ang pinto. Nabungaran niya ang gwapong mukha ni Alaric na may pagtataka ng makita na naka shades siya kahit gabi na. "Ito na nakalabas na, happy?" Banas na wika niya. "Anong tinitingin-tingin mo? Ngayon ka lang ba nakakita ng naka-shades ng gabi? Alis ka nga d'yan sa daanan ko, nakaharang ka." Sita niya dahil halos sakupin na ng malaking katawan nito ang pinto ng kwarto niya. Nakairap na dumaan siya ng gumilid ito.

Nagpapaikot-ikot si Teedy habang ang mga kamay ay nakabukas ng maluwag. "Ikaw ang malalagot kapag napagalitan tayo, ha." Napatingin ako sa kan'ya nang tumabi ito sa akin. "Rain really makes me sad. Miss, I can see in your eyes the sadness," malamig na sabi niya habang nakatingin sa ulan.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

TOTAL MAKEOVER! Suot ang makapal na shades ay nag drive papunta sa suki nyang salon. Nakatago sa makapal na shades nya ang lungkot at pagdadalamhati nya at wala cyang balak ipakita o ipaalam sa lahat that she is aching inside.