Shades In Tagalog Novels & Stories

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

may paalalang sabi ng ama sa kanya And the death of me... - bulong niya sa isip. TATLONG araw na si Angela sa mansion nila Mael. Madalang sila magkita ng binata. Madalas na wala ito at nasa opisina. Gustuhin man niyang umuwi sa kanila pero may bodyguard na itinalaga ito na nagbabantay sa labas ng kuwarto niya. Wala siyang ibang ginagawa sa loob ng kuwarto kundi tumanaw sa bintana. Kagaya ngayon alas tres pa lang ng hapon pero inip na inip na siya.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Mukhang nakahanap sila ng pagtitripan. +++ Dahil Sabado ay tanghali na akong nagising. Naghanda ako ng lunch at nagbihis na rin pagkatapos. After lunch and usapan pero dahil filipino time at nagpalate ako ng kaunti. Bumaba ako sa parking dala ang mga gamit ko at reviewer pero nanlaki ang aking mga mata ng makita kung anong nangyari sa kotse ko. Umikot ako sa aking kotse. The tires are flat. Hindi lang isa dahil apat! May neon green din na spray paint na ginamit at napaawang ang labi ko ng mabasa ang salita sa harap ng kotse.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Hindi niya alam pero nang sandaling iyon ay nakaramdam siya ng kakaibang kaba sa kanyang dibdib. “Shit!” malutong na mura ni Iñigo at napatakbo nang mabilis hanggang sa dalhin siya ng kanyang mga paa sa pinakadulong bahagi ng punenarya kung saan naroon ang isang k’warto. “Putang ina mo talaga, Stefan!”

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”