Shed A Tear Meaning の小説・ストーリー

Parang may kung anong tumusok sa puso ko sa nakita. If the first tear comes from the right eye, it means happiness and if it comes from the left eye, it's sadness. My Alyssa. Ang bata pa niya para pagdaanan ang lahat ng ‘to. “I know everything mommy, I always hear you at night crying because of him, I know he called you bad words mommy, I know that he hates you, I know about Aisla, I know everything mommy.” mahabang lintaya nito habang humihikbi.

Pinilit niya ang sariling ngumiti at umiling. “It’s called tears of joy, Mira.” She lied. Mas lalong nangunot ang noo nito. “Is it called tears of joy if your eyes are sad?” Napaiwas siya ng tingin dito. Suminghot na lamang siya at umayos na sa pagkakatayo. Naglibot siya ng paningin sa buong paligid at mariing hinilot ang kanyang sintido. “Let’s go?”

And I don't think this pain will easily go away once I heard him say 'it's gonna be fine'. The pain can't be easily erased. Hindi gano'n kadali....naii-iyak ko lang ito, pagkatapos ay bukas okay na. That tomorrow, I'll just laugh all things out.... because it's not. Maybe it could really heal by time, but the stain would still be there...etched forever in my heart. "Don't pity me," I said as I harshly wiped my tear. Nanatili lang siya roon sa harap ko habang pinapanood akong miserableng pinupunasan ang mga luha.

“Minsan may pumilit na masira kayo…” Pinunasan ko ang luha sa gilid ng mata ko. Hindi ito para sa heartbreak. Ito’y para sa pagdududa na unti-unting sumisiksik sa puso ko. May nangyaring hindi ko alam. At hindi na ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman ang totoo. Pagbaba ko mula sa rooftop, tahimik pa rin ang buong gusali. Madaling araw na. Tahimik… pero hindi mapayapa.

Tears falling into her eyes. When she arrived at the bathroom. She immediately went inside and locked the door. Her tears fell and all she did was to cry. Keisha was crying loudly. This is a party, but look what she's doing right now. She's here in the bathroom, alone. Crying hardly.

Tulad nang gabing yon ay duwag parin ako! Ang nuoy naka yukong sabi ni Leigh habang kinukubli ang kanyang mukha sa kanyang palad at duon ay umiiyak at nasasaktan dahil sa pag hihirap ng kanyang kaibigan, at sinisisi ang kanyang kanyang sarili at hinahangad na kung maibabalik nya lamang ang panahong iyon, ay gagawin nya ang lahat ng saganun ay hindi na maranasan pa ni Hanna ang sakit sa malagim na mga pangyayaring iyon.

Pinalis ko ang luha sa aking mga mata saka matamis na nginitian ang anak kong carbon copy ng d*monyo niyang ama. "Mama not crying, baby." "Tears oh.." pinakita niya sa akin ang basa niyang kamay. I chuckled then wipe it out. "Tears of joy tawag diyan, baby." "Tears of joy? Ano po 'yon Mama?" "Meaning masaya si Mama kasi..." pinupog ko siya ng halik sa kanyang mukha. Malakas naman siyang humagikhik. "...ang bright-bright ng baby ko. Kaya lagi kang makikinig kay teacher ah. Bawal makipag-away."

Pinaupo niya ito sa kandungan niya sabay niyakap at hinalikan. "I love you so much!" "I love you too mommy!" response ni Kyle at hinalikan si Shun sa pisngi. "Don't cry, I hate it." napaismid si Shun sa narinig kay Kyle. "You know why mommy cried? Because I'm happy. It doesn't mean I cry because I'm sad, no it's not. Best thing to call for it is, tears of joy." paliwanag ni Shun at biglang lumungkot mukha ni Kyle.

My eyes started to wet with tears as a solemn tear escaped my eyes. To be continued...

huling sambit niya bago umalis sa harapan ko dahilan upang tumulong muli ang aking mga luha. Ito ang gusto mo, Keishana. Ito ang gusto mo kaya wag kang iiyak iyak diyan! I wipe my tears away using my bare hands as I smiled to myself painfully and turn my back to leave. Hindi ko akalaing mahahantong ang lahat sa ganito.