Short Horror Story Tagalog の小説・ストーリー

Tumalima naman ang mga ito kaagad at hindi na nagtanong. Amoy na amoy ni Neo ang dugo at mga negatibong enerhiya sa lugar, isa ‘yong palatandaan na napakarami ng namatay sa lugar para lamang sa mga pag-aaral. Maging ang kinakain ng higanteng serpiyente niya na mga kalabang sumusugod sa kanila ay amoy patay na—ibig sabihin, mga zombie vampire na ito kaya lumalaban ang mga ‘to kahit pa putol-putol na ang katawan. Kahit nga ulo na lamang ng mga ito na natagpas ay nagpipilit pang kumilos.

My heart was thumping against my ribs like a trapped bird. But then, despite the chaos and the blaring alarms, I heard a familiar, smooth thud of death. Isa-isang bumagsak ang mga tauhan ni Saga sa likod niya. Hindi man lang sila nakasigaw. It was as if death itself was walking among them, picking them off one by one in the shadows. “What the hell is happening?!” singhal ni Saga, ang kaninang mapaglarong ngiti ay napalitan ng puro kalituhan at takot nang makitang tatlo na lang ang

Hindi ganoon ka exclusive ang lugar kaya hindi masyadong mahigpit ang mga security Saglit na nagpa-ikot-ikot siya hanggang sa muli niyang makita ang kotse ni Xyrius na eksaktong huminto sa isang town house. Pigil-pigil niya ang paghinga lalo na nang bumaba si Xyrius sa kotse nito bitbit ang mga prutas na pinamili nito. Nag-doorbell ito sa harap ng town house na hinintuan nito.

Mariing na sinabayan ng galaw si Bloody Mary. Sa sobrang init ng kanilang pinagsasaluhan, Tumayo na si Father Benedict at napakapit ng mahigpit si Bloody Mary sa leeg nito. Saka marahas na niyugyog ang maliit na katawan ng babae. Napatili na may kaakibat na ungol si Bloody Mary. Halos mawala siya sa kamalayan niya sa walang habas ng pag bayo sa kanya ng pari.

SHY DELA TORRE Pagkarating namin sa condo ni Young Master agad nya akong hinila papasok sa kwarto nya nagulat pa ako ng ihagis nya ako sa kama what the Sinara nya naman ang pinto pagkatapos humarap sya sakin at dahan dahang lumapit agad naman akong lumayo at tinakpan ko ang dibdib ko "H-hoy w-wag kang lalapit s-sige ka p-paglumapit ka sispain koyang *gulp*a-ano mo k-kaibigan mo''sabe ko habang umaatras pero naramdaman ko nalang ang headboard ng kama sa likod ko nakita ko naman syang ngumisi kaya lalo akong kinabahan Unti-unti naman syang lumapit hanggang sa ilang dangkal nalang ang mga mukha namin

Sa tingin nito ay nagmumula ito sa sinusunod na kahoy, na amoy niya rin ang iniihaw na isda. ‘Parang nasa horror movie ako Ngayon, nakakatakot talaga. Gusto ko ring umatras na lang at bumalik sa sasakyan ngunit kailangan ko munang mahanap si Señorito... Lagot talaga ako kay Señorita kapag nawala ang binatang yun. ’ Saad nito sa kanyang isip. Muling nagpalingalinga ang dalaga kasunod ng pagkawala ng sunod sunod na buntong hininga. Ramdam niya na pagbilis ng puso. Kinakabahan talaga siya.

"Shhhhh hayaan mo na," "SIGE KAMPIHAN NIYO 'YAN. KAYA 'YAN NAGKAKAGANIYAN KASI ALAM NIYANG MAY TAONG KAKAMPI SA KANIYA, KAYA SIYA NAGKAKAGANIYAN DAHIL KAMPANTE SIYANG NANDITO TAYO PALAGI SA KANIYA. GINAGAWA NIYO 'YANG BABY PFFTT! SORRY FOR MY WORDS. SADYANG NAPUNO NA AKO EH TSS!" Di napigilan ni Annah kaya sumigaw ito sa galit na ikinanagulat nilang lahat. Natigil sila sa pagkakape at pagkain. *Boggggs*

The room was dark and the only light source was the reddish light coming from the lampshade. Nang tumingin ako sa bintana ay nakita ko na madilim na. Bahagya akong bumangon at bigla namang kumirot ang ulo ko! 'Damn, what a headache!' I looked at what I was wearing. I am wearing a long and big white shirt with a teddy bear print in the middle. Nang tignan ko ang underwear ko, 'yong blue bikini na suot ko pa rin kanina.

Bitbit ang gulôk na tinungo ang masukal na bahagi ng aming bakuran. Nakaka-isang putol palang ako ng tuyong sangâ ng makarinig ako ng isang malakas na pagbagsak ng isang bagay. Sa lakas nito ay halos mayanig ang lupa kaya mabilis kong tinungo ang pinanggalingan ng ingay. Hinihingal na huminto ako malapit sa isang matarǐk na bangin. Namangha ako ng makita ko isang helicopter na nasa gilid ng bangin. Mula sa bintana nito ay nakita ko ang isang lalaki na walang malay habang nakayukyok ang ulo. Halos naliligo na ito sa sarili niyang dugo. Mabilis akong lumapit ng marinig ko ang ungol ng tao mula sa loob.

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.