Short Horror Story Tagalog Mga Nobela at Kwento

Kwento niya. "Ng muling bumalik ang oras ay madaming naka saksi kung pano matumba ang katawan ng mga black vampire. Sa maling akala ng mga mamamayan sa labas ay.... Hinuli nila si Vlademire at sinunog sa gitna ng lungsod." Kwento niya dahilan para mag karuon ng takot ang dibdib ko. "Pa-paano yung anak nila? Nasan yung bata?"tanong ko. Tumingin siya sa akin na punong puno ng pag aalala.

It made me shiver and almost melted my bones. Isang malakas na halinghing ang pinakawalan ko nang sa palagay ko ay umaabot na ako sa r***k ng ligaya. In a swift movement, he slid his tongue inside my secret center. I literally stopped my breathing for seconds before releasing it harshly. Akala ko ay labis-labis na ang ligaya na hatid ng pagdampi ng kanyang mga labi sa bungad ng aking paraiso, pero may makahihigit pa pala roon. The exquisite pleasure was crawling in my whole body, making me moan wantonly.

Ysla Bago kami matulog ni Nathan, palagi muna kaming nag-uulayaw, walang palya, walang mintis. Parang ritwal na namin iyon tuwing gabi, isang tahimik ngunit maalab na paalala ng koneksyon naming dalawa. Minsan, kahit sa paggising pa lang, lalo na kung nauuna pa kaming magdilat ng mata kaysa sa pagtunog ng alarm, ay inuulit namin ito na parang hindi sapat ang gabi para iparamdam ang init at uhaw ng isa’t isa.

“Ah, multo!” Isang puting anino ang tumambad sa harap ng bintana, umuuga-uga sa malamig na liwanag ng buwan, talagang mas nakakatakot kaysa sa anumang horror film. “Amin na, amin na, amin na…” Agad na pinikit ni Liliana ang kanyang mga mata, nanginginig ang kanyang mga ngipin, at nagdasal ng tanging alam na talata.

nanginginig kong sabi. I have been scared of the darkness since I was a kid. It started when my sister and brother locked me in the basement for an entire day. Takot na takot ako sa dilim, pero nakakayanan ko namang makatulog sa gabi kahit nakapatay ang ilaw. That’s how I started to appreciate the darkness. Pero tuwing nangyayari ito—bigla na lang namamatay ang ilaw, lalo na pagkatapos ng isang masamang pangyayari—hindi talaga ako mapakali. Natatakot talaga ako nang sobra. “Mi amor, close your eyes and take a deep breath, okay? Hindi kita bibitawan, nandito lang ako. Okay?!”

“Ayun naman pala. Makakarating tayo doon bago mag-ala una. Makakahingi tayo ng tulong. Huwag kang mag-alala.” Pumasok sila sa kubo. Pakiramdam niya ay nasa horror movie siya. Wala naman sigurong lalabas na aswang, manananggal, o kapre dito. Naunang pumasok ang binata. Lumalangitngit ang kahoy na sahig.

" Lalagpasan nalang sana niya ito nang marinig niya itong umungol na parang nahihirapan.Wala pa naman masyadong nagdadaan sa lugar na yun pag sobrang gabi na. Sa sobrang curious niya nilapitan niya ito ng dahan dahan at tinignan at laking gulat niya na ang suot nito ay maraming dugo. Sa sobrang takot niya ay umatras siya ng dahan dahan. Ngunit sa di inaasahang pangyayari ay nahawakan nito ang kanyang isang paa. "Ayyy,,,, ano ba!! bitawan mo ako!!"

Nag-sign of the cross ako bago matulog na ng mahimbing. Kinaumagahan, maaga kaming nagising habang hindi pa sumisikat ang araw. Naglibot-libot kasi si Lu kanina habang natutulog kami sa paligid at nalamang malapit na kami sa center ng gubat. Hindi na rin namin nagawang mag-umagahan dahil sa natanggap naming balita mula kay Lu. “There’s a hoard of demons in the center area of forest and they surround a demi-human that I feel like their hostages…”

At malay ko ba kung naliligo sila. Dahan-dahan akong lumingon sa likod ko dahil may bigla akong naramdaman na mainit malapit sa akin, at nang itinutok ko ang flashlight ko sa nasa likod ko, ang tanging nagawa ko na lang ay ibuka ang bibig ko sa gulat. Isa itong malaking halimaw. I mean, isang werewolf ang umuungol sa akin na parang natatakam na siyang kainin ako ng buo mula ulo hanggang paa.

Ang kuwento mismo ay tinatawag na, 'Alamat ng Capra Nanny,' at siniguro ng lalaking may balbas na gamitin ang kanyang pinakaseryosong boses habang ibinabahagi sa lahat ang kuwento. Sa madaling salita, ang kuwento ay tungkol sa isang matandang lola na nakatira sa disyerto. Walang nakakaalam kung tao ba siya o isang multo, ngunit sinasabi sa kwento na sinipsip niya ang mga tao hanggang sa maubusan sila ng dugo! Sa katunayan, may mga nagsabi na si Capra Nanny ang may kagagawan ng mga naunang pagkamatay ng mga tao sa disyerto! Nakakatakot siya at napakalakas niya na hindi siya tinatablan ng bala. Walang sinuman ang may kayang pumatay sa kanya at may ilang mga tao na nagsabing namamatay agad ang