Short Quotes About Myself Novels & Stories

But all good things come to an end. I love him. Pero buo na ang desisyon ko sa mga plano ko para sa sarili ko. Gusto ko na may mapatunayan sa sarili ko. I don't want to stay like this... insecure and full of doubts when it comes to myself. How can I love someone fully if I can't even have enough trust in myself?

Siguro dahil, kinababakasan niya iyon ng kainosentihan… “Bakit mo iisipin ang sasabihin sa ‘yo ng ibang tao? Wala silang pakialam sa buhay mo. Basta kilala mo ang sarili mo at wala kang tinatapakan, who cares whatever they think and say? Saka, sino ba ang maysabi na matanda na ang kuwarenta? Life begins at fourty. Huwag mong kalimutan ‘yan. Ako nga, 41 na. Do I look older than my age?”

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Pfft! Iyong cutter sa kuwarto ay matagal ko ng inalis, Inilagay ko 'yon sa kuwarto ni niccolo. Sinusubakan ko na hindi makahanap ng mga bagay na puwedeng makapagtrigger sa akin para maghiwa. Madalas kapag gabi, bigla-bigla pa rin akong nalulungkot na para bang parte nang buhay ko ang kalungkutan. Kaysa sabihin kong, I'm damaged, I'm broken, I'm depressed, I'm suicidal, I overthink a lot...madalas ko ng sinasabi sa sarili ko na, I'm healing, I'm rediscovering myself, I'm starting over. "Positive self-talk, jaq. Positive self-talk dapat palagi." paalala ko sa sarili ko.

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”

Kaya napatutup ako. "Sira, kung makatili akala mo walang vision and mission sa sarili," natatawa niyang sapak sa akin. I promise to myself to hide my real me. I love myself but I don't love my rainbow side, but this is me. "Sinong hindi mapapatili sa once in a blue moon mong treat. Or are you asking me out for a date? At dinadaan mo lang sa pareward kuno kahit na halos lahat naman ng operation ko successful?"

Napabuntong hininga ako at akmang aalisin na ang make-up ko nang maalala ko ang sinabi sa akin ni Samarah noon sa mismong kwartong ito rin. “Do it for yourself, kung hindi magustuhan ng mga tao sa paligid mo yung pabgagabo mo, t*ng*na nila. Ang importante masaya ka.” Napangiti ako saka ipinagpatuloy ang pag-aayos. Kahit puro kalokohan ang lumalabas sa bibig niya, minsan may naliligaw din talagang maganda-ganda. “Anong nginingitimo dyan? Mukha kang t*nga.”

She answered what she believed was true. Even if it made her look reckless. A faint smile escaped my lips. She's... different. Napatingin ako sa notebook na ginamit ko sa interview. Sa isang buong pahina... Tatlo lang ang naisulat ko. Honest. Courageous. Interesting. Interesting. I don't usually describe people that way. Lalo na pagkatapos lang ng isang pag-uusap. Pero iyon talaga ang unang salitang pumasok sa isip ko.

higit sa lahat ay mag-isa ko lang naman. Kinuha ko ang roba kong nakahanger sa likod ng pinto at sinuot 'yon bago humarap na sa laptop ko. Too much work stressing me out, but still... I had to do it. Tulad nga ng paulit-ulit kong pinapaalala sa sarili ko... "I only have me... myself... and I. Kung hindi ako, sino pa ba ang puwedeng gumawa nito?!" *****

Ngunit bago n'ya isara ang pinto ay humarap s'yang muli sa akin. "I am selfish. I don't like sharing what is mine. What is mine, is mine only. Including you." Tuluyan na n'yang sinara ang pinto kasabay ng pagbilis ng pintig ng aking puso. Ilang beses na n'ya bang pinabilis ang pintig ng aking puso? Pero bakit natutuwa pa ako sa kanyang sinabi? Ayaw n'ya ng may kahati?. Don't worry. Sayong-sayo lang ako. Sana ganon ka rin