Short Quotes About Yourself Mga Nobela at Kwento

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

And her favorite qoute is "If you want something very badly, set it free. If it comes back to you, it's yours forever. If it doesn't, it was never yours to begin with." Lleidzy told me once about it and it reminds me that he lied again. Hindi niya iyon nabasa sa libro, he heard it from me. Bata pa lang ako mahilig na talaga akong magbasa ng libro at madalas ay sinasamahan ako ni Lleidzy. If there's a quote that caught my attention or nagustuhan ko sinasabi ko ito kay Lleidzy. And because my mother always quote that everyday, ginagawa ko rin iyon.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

sabi nito. “Ayaw ko munang magplano para sa ibang bagay. Uunahin ko muna ang sarili ko,” matatag niyang wika. “That’s good. Love yourself first.” “Ikaw, wala ka bang plano?” balik niyang tanong. “Hm. It’s hard for me to make plans in advance. I’m reckless sometimes, and I love it. Gusto ko kasi ng sorpresa palagi.” “Paano kung pumalpak ka sa on-the-spot plans mo?”

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

malungkot na sabi ni Trevor. “You should be proud! May asawa kang 'trophy wife'!” biro ko. “Kaya ko ginagawa ang pagbabagong imahe ko dahil gusto kong i-rebuild ang aking self-esteem. Yung pagiging daring ko tulad ng pagmamaneho ng big bike? Ginagawa ko yun para hindi ako mag-isip ng sobra at para hindi ako magkaroon ng oras makapag-isip. Kailangan lagi akong busy, ayaw kong nag-iisip.”

Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya. "Point taken. Puwede ka ng maging philosoper sa dami ng mga quotable quotes mo. Come to think of it, sisikat ka. If you want to change your career, now's the time." "I'll take that as a compliment, baby doll. But no thanks. Busy ako." Inungusan ko siya. Ang kapal talaga ng apog ng gunggong na 'to. "Humor me. What do normal people do?"

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Siguro dahil, kinababakasan niya iyon ng kainosentihan… “Bakit mo iisipin ang sasabihin sa ‘yo ng ibang tao? Wala silang pakialam sa buhay mo. Basta kilala mo ang sarili mo at wala kang tinatapakan, who cares whatever they think and say? Saka, sino ba ang maysabi na matanda na ang kuwarenta? Life begins at fourty. Huwag mong kalimutan ‘yan. Ako nga, 41 na. Do I look older than my age?”