Novel & Cerita Short Story With Question And Answer

“Saan kayo galing Ate, Kuya?Kayo ba ang pusa sa kubo? tanong ng bata sa amin alam klo na once sumagot kami ni Ally ng mali mayayari kami lalo. And base on sa tanong mukhang may alam ito akala ko pa naman liftas na kami nag pakahirap pa naman ako mag ala pusa. Tiningnan ko si Ally na maya maya lang din sa akin na nakatingin. At sabay kaming sumagot.

Tumaas ang kamay ni Shi para batukan siya, pero umilag ang huli. "So, ganito ang gagawin natin ngayong gabi. May mga tanong tayo dito sa loob ng jar na hawak ko. Bubunot ako at sasagutin n'yo. Klaro?" Sumang-ayon kami rito. "Okay. First question," bumunot siya at binasa ito. "What do you prefer? Beach or forest?" "Beach, of course," sagot ni Shi.

At iyon nga ang consequence ng laro na iyon. Kagat ang labing bumunot ako. Sana lang madali. Ang mga tanong na naroon ay random na mula rin sa amin. Any question kaya mahirap hulaan kung madali o mahirap na tanong ang makukuha ko. Binigay ko kay Jamiel ang hawak kong papel dahil siya naman itong nagbabasa ng mga tanong. Siya itong medyo mas matanda sa amin.

"Ano ba 'yang pinag-uusapan niyo?" "Wala. Truth or dare lang ito." Sagot sa akin ni Jolo na para bang inis na inis na. "Sige na nga, Mary Anne. Sagutin mo na ang tanong ko." Pagpupumilit ni Rhea. Nagtaka naman ako kung ano ang tanong ni Rhea sa kanya na hindi naman nito masagot-sagot. "Iba na nga lang. Nakakahiya." Mahinang wika ni Mary Anne.

"I'm happy for both of you." "Will you dance with him tonight?" That question caught me off guard. "Do I have to?" "You're trying to be witty." "What do you mean?" "You always do that. You answer a question with another question. It's funny sometimes. But in most times, it's annoying." "Then why ask." "Because I want to know. I'd like to know if magkakaroon ba ng happy ending lahat ng iniisip ko." "Don't you dare talk about happy ending with me."

Nakakatuwa na makinig sa kanyang mga kwento tungkol sa mga lugar na gusto niyang puntahan at mga bagay na gusto niyang subukan. Habang lumalapit ang katapusan ng pelikula, nagkaroon kami ng pagkakataon na mag-reflect sa mga nangyari sa araw na iyon. Ang mga tanong at sagot na aming pinag-usapan ay nagpapalalim sa aming koneksyon. “Sa tingin mo ba, kung puwedeng magkaroon tayo ng mas maraming gabi na tulad nito?” tanong niya habang tinitingnan ang screen.

“Bakit parang may iniiwasan ka?” “Hindi ko alam,” sagot ko, “siguro sa utak ko lang.” Hindi siya umimik. Nakatingin lang siya sa kape niya. Bawat sagot niya, may halong misteryo, parang gusto ko na lang sumabog at itanong kung anong laro ito. “Baka,” sabi niya, tumingin sa mata ko. “Minsan, hindi ang sagot ang kailangan, kundi kung paano mo tinatanong.”

Agad tumaas ang kilay nitong tila ba isang manipis na guhit lang. “May pinagdaraanan ka ba, Myka?” Mataray nitong tanong sa akin nang maupo ako sa harapan nito. “Wala naman po. Bakit po?” Pagkuwa’y tugon ko. “Nando’n na, eh. ‘Yong tipong halos mamatay na ako sa kilig habang binabasa ko itong ginawa mong kuwento, pero leche, bigla mong pinatay ‘yong heroine. Ano ‘tong trip mo?”

Paano mo ipapaliwanag ang isang kumplikadong kwento— Sa isang batang ang alam lang ay magmahal? Dahan-dahan siyang dumilat. At pilit ngumiti. “Why are you asking that?” mahinahon niyang tanong. Kumunot ang noo ni Seblar. “At school…” sagot nito, medyo nag-aalangan. “May daddy sila…” Napatingin ito sa sahig. “Pick them up… play with them…”

"I mean, can we play something like question and answer? I am bored." "S-su— ahm... Sure!" Bakit nabubulol 'to? "Ako unang magtatanong then ikaw. Ganon lang. You can ask everything and I can ask everything too. Pero kapag ayaw mong sagutin, pwedeng sabihin na 'next question' but you need to tell me the reason why don't you want to answer it. Got it?" "Clear." "Isa pa pala, isang beses ka lang pwedeng mag-pass."