Short Story With Question And Answer นิยาย & เรื่องราว

He frustratingly sighed, "ano na naman trip mo, misis ko?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Angal ka?" "Luh, hindi ah. Ano iyon?" At bigla na naman itong bumait. I thought of teasing him only. I smirked, "sagutin mo lang itong tanong, bati na tayo." "Naks, quiz bee ba ito?" Tinaasan ko lang siya ng kilay at hindi ko na iyon sinagot. "What's the color of my panty that I'm wearing right now?"

“Kung mandadaya ka naman, sarili mo lang lolokohin mo.” Umirap ako saka binalik ang tingin sa questionnaire. Fine, kung ‘yon ang gusto niya ay sasagutin ko na ito. Kinuha ko ang ballpen na nasa lamesa at sinimulang basahin ang papel. Limang tanong lamang ito pero parang niloloko ako dahil sa loob ng isang tanong, may mga tanong pa ulit ito. Ano ba naman ‘to?!

Sambit nito, his eyes locked on mine. "Alright, what is your question then?" I asked, curiously wondering. "A maths question. This one's easy so I know you can answer it." Sagot nito, which excites me. "Okay, ask away." Sagot ko pabalik, placing my chin on the palm of my hand. "34+35?" Tanong nito habang nagpipigil ng tawa. "69." Sagot ko naman ngunit nagtaka ako nang tumawa ito.

"Okay... tapos?" Kapansin-pansing lumawak ang ngiti ng bata. "Kapag nabunot ang pangalan mo..." Sandali itong huminto para dagdagan ang excitement. "...you have to answer one question." Napataas ang kilay ni Graziel. "What kind of question?" "Easy questions." "Sure ka?" "Promise."

Umiling ako at hindi sinagot ang tanong niya. "C'mon, you're so boring just answer answer my question. What if lang naman. I just want to know how far are you willing to go. "I just want to know what Hunter Cole Sandoval is willing to do for the woman he loves." He said convincing me more. Sumimangot ako sa kanya pero nginitian niya lang ako. Ayaw talagang paawat.

Habang hawak rin nito sa isa pang kamay ang nakabukas na maliit na kahita na may lamang sing-sing at walang paligoy-ligoy rin itong nagsalita. "WILL YOU MARRY ME?" Apat na salita, isang tanong at isa lang din ang dapat n'yang isagot. Ngunit tila bumingi sa kanyang pandinig. Bigla s'yang natigilan at hindi alam ang gagawin at tila nakagat rin n'ya ang kanyang dila. Gulong gulo ang kanyang isip at sa una'y tila nais pa n'yang tumakbo, lumayo o di kaya ay magtago.

Medyo naiinis talaga ako tuwing ngumingiti siya ng ganito. "No, of course not. Ikaw ang green. It's just a simple question. You just need to answer it with a simple answer," He murmured but I still heard it clearly. "Kaya kong kumain ng jumbo hotdog," sagot ko habang nakakunot ang noo ko. "Then, eat mine," wika niya kaya nagsalubong na naman ang kilay ko. "What?" tipid na tanong ko.

Sana ganoon na lang din ang buhay niya, gusto na lang tuloy niyang maging hotdog sa freezer. "Did the party bore you?" Muling wika ng estranghero. "I'm not a party goer so Yes." She answered. "If you won't mind, can I ask you a question?" The man nodded. "What is your name?" "Will you answer my questions too?" Asia chuckled. "I did answer your first question earlier right?" Mahinang napatawa ang lalaki, hinawakan nito ang baba na tila nag iisip kung sasagutin ba ang tanong niya o hindi.

Marami pa siyang tanong. "Duck!" aniya sabay turo sa malaking story book. "Wa happen? Mommy? Duck?" Tila wala siyang kapaguran. Hindi niya tinitigilan ang story book kahit panay ang sagot ko sa mga tanong niya.

At doon nagsimulang mabuo sa isip ko ang isang tanong na mas nakakatakot kaysa sa lahat. Paano kung hindi pa talaga tapos ang kuwento namin? At paano kung ang gabing ito ang simula ng mga katotohanang matagal nang itinago sa dilim?