Novel & Cerita Shotgun Marriage

He pulled me gently and when I hugged him I hear his low groan, then I realized the gunshot he had. "I can't allow this day to pass without marrying you. Doc Myra Gwy Valderamos, will you be my wife?" I was about to answer him quickly but then I remembered how he and his friends pulled that prank earlier. So instead, I looked at them one by one. They are looking at me and smiling like a behave school boys. When I looked at Kuya Hendrick, Nate and Knoxx they just smiled at me. Exempted silang tatlo dahil alam kung pinigilan nila ang mga kalokohan ng mga 'to kanina.

Gusto niyang masaktan ito dahil sa pagtaboy nito sa kaniya nang mga panahong hirap na hirap siyang maghanap ng salapi pampagamot sa Baby Nathaniel nila na inaapoy ng lagnat. Aside from that, they were not married in church. Nang mga panahong 'yon ay ang mga tao lang na naninirahan sa islang kanilang pinagtataguan ang nagsilbing tagasaksi sa pag-iisa nila sa pamamahala ng isang judge. Take note also that their marriage was kind of rushed because of the danger that served as their shadow back then.

He nudged his elbow dahilan para mapatingin siya dito. “So much for a shotgun marriage.” Pang-iinis nito sa kanya. Honestly he lost strength to answer him. Tinitigan nalang niya ang kaibigan na agad namang napatingin sa aisle ng mga oras na ‘yon. “Yeah, so much for a shotgun marriage because your future wife’s beauty is beyond what I expected. Damn. You are a lucky son of a gun!” Sabi nito pero hindi sa kanya nakatingin. His attention averted to the aisle. Only to see a stunning goddess before him.

sabi naman ni Miguel at tinungga ang baso niya. "Hindi na rin sapat iyong special treatment. Kahit saang mamahalin, magaganda o kahit ilibot mo pa iyan sa mundo, naroon na iyong hindi sapat para manatili pa. Marriage feels like a prison while it lasts." Napabuga na lang ako ng hangin sa mga narinig. They were both married to their wives for almost two decades now. Hindi ko alam kung anong pinagmumulan ng panlalamig bukod sa third party. Unless, the fault was in my friends.

“Ngunit pinilit ni Shaun si Catherine na ianunsyo sa lahat na nakapaloob sila sa isang marriage contract at naghiwalay sila dahil sa kanyang sakit. Napilitan ding sabihin ni Catherine na totoong mahal na mahal ni Shaun si Sarah kahit na noong nakaraang buwan lamang naghiwalay itong si Catherine at Shaun. Kung ayaw ninyo akong paniwalaan, maaari kayong pumunta sa registry office upang tignan ang petsa ng kanilang paghihiwalay.” Nang marinig ito ng mga kababaihan sa mga Snow ay nagalit sila. Nabigla si Wendy. “Ibig sabihin nito’y si Sarah ang third party nitong makalipas na dalawang taon. Hindi ko inaasahang ganoon si Shaun. Sumosobra na siya.” “Si Sarah ang first love at childhood sweetheart

Parang nakakita siya ng liwanag na matagal na rin niyang hinahanap. “Hindi mo alam kung gaano ako kasaya na marinig iyon,” sabi niya. At sa gabing iyon, sa sofa ng kanilang bahay, unti-unti naming natutunan ang konsepto ng “real marriage”—isang pagsasama na hindi batay sa takot, hindi batay sa galit, hindi batay sa nakaraan. Batay ito sa pag-unawa, paggalang, at unti-unting pagtitiwala.

Now we both just use ourselves for our own interest. How will this marriage work if we are both in pain? Nanginginig ang kamay kong tinanggap ang kamay ng lalaking papakasalan ko. Parehong mabigat ang aming paghinga nang humarap kami sa altar. My tears welled up habang nagsasalita ang nagkakasal sa amin. Marahil ay iniisip nito na tears of joy ang mga luha ko katulad ng iniisip ng iba.

I tied it up neatly para hindi mabanas mamaya kapag tanghali na. I am brushing the upper part of my teeth when I suddenly run my eyes to my tummy. It's been three months at lumilitaw na nang bahagya ang umbok sa aking tiyan. Marahan na hinaplos ko 'yon at napamuni-muni. I regret being with Lance that night, dahil kung hindi naman nangyari ang kasalanan na 'yon ay hindi sana ako nahihirapan ng ganito. Hindi ko sana nararamdaman na ma-neglect ng tao na binigyan ko ng vow sa harapan ng altar, though it was just a 'mistake wedding', but still I am now entitled as his wife—and I should not be treated like this.

“Mind your own business. Anong ginagawa ninyo dito?” “Pinapunta kami dito ni Grandma para siguraduhin na sisipot ka.” “Tss. F*ck.” Mura na hindi ko mapigilan. “Pasensya na. Sa nakikita ko, shotgun wedding nga ang mangyayari. Kabaliktaran nga lang. Kung sino pa ang may kakayanan na tumangi sa kasal na ito, siya pa ang natutukan ng baril.” Tapik bigla ni Sharmaine sa balikat ko. “Congratulation anyway. Tara na Senen. Gaya ng dati wala man lang ka-kwenta kwenta ang sinusupresa natin. Abangan na lang natin siya sa may hagdan, at hindi siya makakalabas ng buhay sa pintong yan, kapag hindi niya sinuot ang wedding suit niya.”

Naiirita siya sa lalaki ngunit wala na siyang ibang maisip na ibang paraan para mapasok ang lugar na 'yon. Hanggang sa isang araw, natagpuan niya na lang ang sarili niya na pumipirma sa isang marriage contract at sumasang-ayon sa mga kagustuhan ng lalaki. "Umalis ako at nagpakalayo layo dahil tinakasan ko ang kasal ko. Then, what? Suddenly, I'm married?!"