Shotgun Marriage Novels & Stories

Pinilit ni Marcus ang babae na umamin. "Whatever, basta ang alam ko, dati siyang nurse bago naging sila ng Papa ko." Sabi ni Daniella. Pagkalipas ng ilang minuto, nanumbalik ang kani-kanilang mga lakas. Ibig sabihin ay pinaglaruan lang talaga sila ni Paloma. Hindi pa rin matanggap ni Marcus na kasal na siya sa babaeng nanghalay sa kanya. At mas lalong hindi niya matanggap sa kanyang sarili na nabiktima siya ng shotgun wedding!

malambing na sinabi niya "Sure, anything you want," sabi ko pa. Kaya mababanaagan ang kaniyang excitement. Pagkatapos ay pumunta kami sa isang chapel na may officiating minister. At nagpakasal. Pero ang hindi niya alam ay nakapaghanda na ako. Kumuha na ako ng mga tao para hindi ma-legalize ang shotgun wedding na inihanda niya. Kunwari ay masaya ako sa kasal naming iyon. Pero ang totoo ay unti-unti na akong kumikilos para ma-expose ang mga kasalanan nila 5 years ago.

Maging ang pag-spray ng kahit na anong pabango sa loob ng kwarto namin ay hindi niya magawa, pwera na lang kung ako ang bumili niyon. My sensitivity is overwhelming, perhaps explaining why, despite being married for four years, our married life remains stagnant. Our union was solely based on the desires of our parents, lacking any genuine connection. Yeah. It is a loveless marriage, void of the emotional fulfillment and growth that should accompany such a commitment.

sobrang proud ng boses ng asawa n'ya na siya and the crowd laugh. "You never left my mind ever since I saw you again. But then faith was very amazing to me and surprisingly unfair to you. Because I was also your crush way back college but you don't want to be with me because of my reputation as a playboy but then I wanted you so I changed when we got married in New York. It was a marriage that you didn't want but a chance for me to prove myself to you. A chance for me to make it work so you won't leave me. A chance for me to build a family with you." hindi namalayan ni Emily na tumutulo na pala ang luha n'ya.

What a great dream. Napatingin ako sa may pintuan at anak ko kaagad ang bumungad. Nakangiti ko siyang sinalubong ngunit hindi naman siya ngumiti pabalik. Well it's him. “Here dad. We are already married.” Napatingin ako sa kaniya ng malalim ang mga mata. Nawala ang ngiti ko. “Fake?” Umiling si Kaizen. Napa cross arm ako at hindi na hinawakan ang contract marriage na may pirma na. Is he really dumb?

I answered every question honestly in English, even explaining why I needed this arrangement in the first place. “My grandfather—Hudson Hutsonville Sr.—is turning eighty next month,” I said. “He’s been pushing me to get married for years, saying the company needs a stable leader with a family to ensure continuity. He has a heart condition, and his doctors say stress could be dangerous for him. If I don’t show him I’m ‘settled down,’ he’s threatening to name my cousin as his successor instead of me.” Tita Mona frowned. “Ang iyong pinsan? Hindi ba siya kwalipikado?”

Nakaramdam siya ng kirot sa dibdib na para bang tinutusok at dinudurog-durog ng pino. Mukhang hindi niya napansin ito noong ikinasal sila ni Maddox sa simbahan. Hindi niya siguro napansin dahil sa sobrang kagalakan at excitemen, isa pa shotgun wedding lang iyon. Napahinga ng malalim si Daemon, kahit na siya ang asawa ay hindi pa rin niya maiwasang magselos sa first love ng asawa.

"You know what, Sanya? I never really expected you to be married this early and honestly, I expected you to be the last one to get married or never marry anyone at all pero ngayon, nauna ka pa sakin." "You know that the kind of marriage we have is not like the other ones out there." "I know but have you never thought of...you know," nagkibit-balikat siya. Napaisip ako. "I highly doubt it, ako at si Zhymian? Never magkakaroon ng kami dahil una sa lahat ayoko, ayoko sa mga lalaki at lalong lalo na sa kanya, kaya please lang, wag mo na ulit sasabihin o itatanong sa akin yan, sawang-sawa na ako sa mga paulit-ulit na ganyan."

“Marry me again, Ysabella.” Hindi nakaimik si Ysabella sa kanyang narinig. Wala siyang ibang marinig nang sandaling iyon kung ‘di ang malalakas na putok ng fireworks at boses ni Axel na umaalingawngaw sa kanyang pandinig. “Let’s make this marriage work, Ysabella. Let’s live together and start a family with me.”

Basag na basag na iyon kaiiyak at kasisigaw, pero pinilit niya pa rin. “I won’t marry him!” umiiyak niyang sigaw. “Kahit mamatay pa ako, hindi na ako babalik sa kaniya!” Tumawa si Riley. The sound echoed inside the warehouse. Malamig. Nakakabaliw. Para bang natutuwa siyang nakikita silang parehong naghihirap. “Ang sweet ninyong dalawa,” nakangising sabi ni Riley habang nilalaro pa rin ang remote ng bomba. “Nakakaiyak talaga.”