Si Mark Tahimik Lang นิยาย & เรื่องราว

Hmp! Tahimik siyang kumain. Sinadya pa niyang binilisan iyon dahil naiinis siya sa pagmumukha nito kasabay pa sa alaala niya na ito ang naghatid sa kaniya kagabi... Hindi naman siguro niya ito hinalikan. Hindi nga ba? "Mara," tawag nito.

Tahimik si Samuel. “Kung ganoon…” sabi niya, “…tumigil ka.” Napatingin ang lalaki sa kanya. “Hindi ganoon kadali.” “Wala namang madali dito.” Tahimik. At doon— sa gitna ng lahat ng galit, tensyon, at laro— may isang sandaling parang bumalik sila sa dati. Dalawang taong minsang may parehong pangarap.

Tahimik siyang napayuko habang pilit kinokontrol ang kaba. Hanggang sa tuluyan nang makalampas si Mikael nang hindi man lang siya nililingon. Doon lamang nakahinga nang maluwag si Marikit. Tahimik siyang bumalik sa desk niya bago dahan-dahang kinuha ang cellphone mula sa bag. Sandali siyang natigilan bago tuluyang nag-type ng message. “Professor, kayo po ba ang nakakuha ng Batangas port project?”