Si Mark Tahimik Lang นิยาย & เรื่องราว

TAHIMIK LANG si Miguel habang pinaliliguan niya ng warm water. Nakaupo ito sa bathtub. Nakakuyom din ang mga kamay nito sa gilid ng tub. Napabuga na lang siya ng hangin. Pinuno niya na lang ng tubig ang tub. Naghubad na rin siya at sinamahan ito. Naupo siya sa hita nito. Kinuha niya ang kamay nito at pilit inaalis ang pagkakuyom noon saka hinalikan ang singsing nito.

"He was far away, baby. But now, he’s here… and he wants to meet you." Tahimik si Gunter. Halos hindi kumikibo, pero nakita ko kung paano siya lalong yumuko, parang nasasaktan. At doon ko na-realize: hindi ko siya kailanman pinagbigyan ng pagkakataon. Sa takot ko, sa galit ko, sa sakit—tinakpan ko ang posibilidad. Pero ngayon, nandito siya. At si Samara… unti-unting lumapit sa kanya.

Tahimik lang kami na nakikinig sa usapan. "Yes Sir! Xian Leem is the next target I will send you my reports today... Yes Sir, I will send every details about what happened now. I have an info about this boss. I can do one by one to accomplish my mission Sir. You will see how awesome I am," nakangising ani Marcus. Natawa pa siya sa huling sinabi at mukhang hindi lang si Xian ang may sakit ng ka-abonoyan.

--- Tahimik niyang sinagot ang tawag. Lumayo siya nang ilang hakbang. Pero hindi sapat para hindi ko mapansin ang pagbabago ng ekspresyon niya. Tumigas ang panga niya. Naging malamig ang mga mata niya. At muling bumalik ang lalaking hindi ko lubos na kilala. "How bad?" Narinig kong tanong niya. Tahimik. Pagkatapos... "No.." Mas tumigas ang mukha niya.

Tahimik ko iyong tinanggap. Pumasok kami sa loob ng venue kung saan binabati si Markus ng ibang nandoon. Bigla tuloy akong nakaramdam ng pagiging out-of-place. Pero si Markus, bagay na bagay siya sa ganitong lugar. Sanay na sanay siyang makihalubilo sa mga mayayamang negosyante na nandito pero makikita pa rin ang pagiging professional niya. “Mr. Policarpio, it’s nice to see you here. I was really looking forward to meet you again after that seminar that we had in Canada.”

Tahimik siyang lumabas, nagpalit ng pambahay na damit, at nagtungo sa pool area kung saan natagpuan niya si Kairi, naka-white button-down shirt, hawak ang dalawang mug ng kape, at may malawak na ngiti. “You’re late,” bungad nito. “Wala namang nakalagay na oras sa note mo eh,” kontra niya, pero hindi maitago ang ngiti. “Tsk!” Umiling-iling ito. “Let's go. may inihanda akong trial-date surprise para sa'yo...” ———

Czedric POV Tahimik akong nakatingin sa malayo habang papalapit kami sa private resort. Ang tension sa loob ng sasakyan ay sobrang bigat, parang humihigpit ang paligid sa bawat segundo. Nakita ko ang kamay ni Everisha na bahagyang nanginginig habang hawak ang baril. Si Marco naman ay nakatitig sa mapa, tinitiyak ang bawat detalye. Si Edric at Mishon ay tahimik, pero kita sa mga mata nila ang kaseryosohan sa magaganap na huling laban.

Tahimik siyang bumangon, nagpalit ng damit, at kinuha ang kuwintas. Pagbukas niya ng pinto, hindi na siya pinigilan ng mga bantay sa labas.nSa halip, inihatid siya diretso sa isang speedboat at tahimik siyang sumakay. Habang papalapit sila sa dalampasigan, unti-unting gumaan ang dibdib niya. ‘Makakaalis na ako…’ Sa malayo, nakatayo si Lucas sa dulo ng barko. Tahimik at hindi gumagalaw na parang estatwa. Pinagmamasdan lang niya si Tali habang palayo siya nang palayo.

Tahimik lang akong kumakain nang may biglang umupo sa harap ko. “Mist, listen up,” sabi ni Marcus, ang partner ko sa misyon na ito. “Hoy, anong oras na ano nang balak mong uguk ka?” naiinis na sabi ko habang nilalantakan ang pagkain ko. “We need to take it slow can’t you see may media, mahirap gumalaw kapag may camera,” sabi niya napatango naman ako doon, may punto naman siya, pero anong klaseng misyon ba ang gagawin namin.

Tahimik, malamig, at malayo sa mga mata ng iba. Tahimik siya, hanggang may narinig siyang pamilyar na tinig. “Pwede ba akong sumama?” Paglingon niya, si Tristan. Nakatayo sa may pinto, at sa mga mata nito ay naroon ang lungkot… at pagnanais. Tumango siya, kahit kalahati ng puso niya ang nagsasabing wag. “Where’s Kristoffer?” tanong ni Tristan, lumapit sa kanya.