Sick Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ani nito na nagbaba ng tingin. "Sorry? Ohh that's not valid for me.. I know you have personal life too but you need to look for her, she's very fragile baka magulat ka nalang isang araw mawala sayo ang pamangkin ko" Ani ko habang nakatingin kay Bianca. She's very fragile, her mentak health sucks and I hate it yung Bianca na nakilala ko nilalamon na ng sakit ang lugmok.

Hindi bampira tulad n'yo! Isang sapok ang natamo ni Mathias kay Monica. "Bakit ba?" inis na saad ni Mathias. "Nakalimutan mo na bang tao 'to kaya malamang hindi niya kayang sikmurain na uminom ng dugo." Sabay irap ni Monica. "Malay ko ba! Magkakamukha nga tayo e, at malay mo, parehas din ang sikmura natin sa kanila." Ano ba 'tong si Mathias.

singhal ko dito. “Hoy ikaw!” balik tingin ko sa sumuntok kay Felipe. “Hindi porket nakagawa ng kasalanan ang isang tao sayo, basta basta na lang ikaw mananakit. Wala ka bang manners? Di ka ba tinuruan na Nanay mo ng kagandahang asal” singhal ko dito. Ito namang si Felipe eh, panay awat sa akin, basta lalaki talaga ang kaaway ko, yun ang kinakampihan. “Magsorry ka kay Felipe.” Utos ko sa lalaking kaharap ko.

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

Pero isang bagay ang sigurado Kahit saan ka man pumunta… hahanapin kita. Dahil sa galit ay malakas kong sinipa ang trash can na nasa gilid. Kumalabog ito sa pader pero wala akong pakialam. Nag-aalab ang dugo ko sa pagkadismaya at pangungulila. “I’m a Mafia… no one can escape me.” mariin kong bulong habang nakatitig sa sahig.

Ngumiti ako kay tita bago siya niyakap. “Thankyou tita!” nakangiti kong sabi bago lumabas nang sasakyan. At ‘yon nga. Tuluyan na ako na punta sa puder ni tita nang umalis si mama, nasanay na rin ako kaya hindi na ako masyadong na mroblema. ‘yon ngalang ay ang pagiging homesick k okay mama na hindi kalaunan ay nasanay na rin kami sa isa’t-isa- medyo.

"Anong ibig mong sabihin?" Naglakad siya palapit sa akin. Napalunok ako nang ilang pulgada na lang layo ko sa katawan niyang hubad. Parang pinagpapawisan ako kapag nakikita ko ang mapipintog niyang abs. "Fake ang marriage contract naming dalawa." "Ha?"

bugbug sarado ako sa mama ko nito,mag e-eighteen palang ako bukas. Or should I say mamayang madaling Araw! "So what? Explode it inside of me...". Halatang pagod na wika niya wika niya. "You're insane miss! This is your fault! My body can't stop now! What if I impregnate you?!". Wika ko habang tuloy-tuloy parin sa pag-galaw...

matigas na aniya dito. Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata nito at ang pamamasa ng mga mata nito. Pasimple itong yumuko at mabilis na pinunasan ang luha. Nang mag-angat ito ng mukha ay nakangiti na uli. Isang pekeng ngiti. Dahil alam niya sa likod ng ngiting iyon ay may nakatagong sakit. "Alam ko namang kaya mo... kaya lang, Sab... ako yung may hindi kaya. Hindi ko kaya, S-Sab... "

sarkastikong bulalas niya. He could not let out a word from what he heard at nanatiling tikom ang kanyang bibig. “Okay, you know what? I'm tired. I’m sick of this thing. If you want to save your father then go save him. But don't use me. Ever. Again.” Matapos niyang bitawan ang mga masasakit na salitang iyon ay tumalikod na siya at humakbang paalis, at iniwan yung lalaki na mag-isa at tulala.