Novel & Cerita Sick Tagalog

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Ibinato ko sa kaniya ang unan na nasa couch dahil sa huli niyang sinabi. Napahawak siya sa noo niya. "Aray, ang sakit." Pinuntahan ko siya agad at tiningnan ang noo niya. May dugo na bumakas sa bandage. "Ikaw kasi e! Kung ano-ano ang lumalabas sa bibig mo. Masakit ba? I'm sorry," sabi ko at umupo ako sa tabi niya. "Mawawala lang daw ang sakit na 'to kapag hinalikan mo ako sa pisngi."

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

What's with that random Taglish sentence though? "Oh my god, ate! My lips are so itchy na rin," Pinakita ni Lilith 'yung middle finger niya na kinakamot 'yung bibig niya. Tumayo 'yung dalawang tsismosa at agad linayuan si Lilith. Hinawakan ni Lilith 'yung kamay ko at kinaladkad ako kung saan. 'Di ko malaman kung saan ako dadalhin ni Lilith.

She's totally looks sick. Napahagulgol na ako saka napayuko. This is all my fault! This is all my fault! Wala na akong nagawang tama for her and now she's suffering in an illness na puwede pang maging sanhi ng pagkawala ng kambal.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

"Babe, huwag ka nang dumagdag sa sakit ng ulo ko, please. Just. Just do what I say." "Sakit ng ulo?" Tumaas ang itaas na sulok ng labi ni Sevi. "I'm actually lending a hand, babe. Pinagbibintangan ka? Then, let's prove na malinis ka! Iharap natin ang tunay na magnanakaw sa kanilang mag-ama."

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.