Sickness Quotes Novels & Stories

“I’ve been so anxious I can’t sleep at night. Nagpatingin ako sa doktor. Sabi niya kung magtutuloy-tuloy ito, hindi tatagal ang kalusugan ko. Kaya iyan ang isang naturang gamot.” “Where did you even find that quack?”

Nang naramdaman niya ang sakit, hinimas niya ang sentido niya. "May iniisip ka na naman ba?" Pinagalitan siya ni Quincy habang tinutulak siya mula sa likuran. "Sinabi ko na sa'yo na hindi inaasahan ang virus sa katawan mo. Wag kang kikilos hangga't di kailangan. Hindi mo pwedeng ikilos ang katawan mo. Wag mo ring gamitin ang utak mo! Kapag aktibo ang utak mo, mas mabilis na kakalat ang virus sa utak mo "

wika niya nang malumanay, "huwag mong gawing dahilan ang sakit mo para magdesisyon ng malupit. Hindi mo kayang maghintay kung hindi ka muna magpapahinga. Ang pinakamahalaga ngayon ay gumaling ka." Si Luigi, na tahimik lang sa gilid ng kwarto, ay nagsalita ng mahinahon ngunit puno ng kabigatan, "Magmessage ka na lang kay Fortuna, anak. Sabihin mo na hindi ka makakapunta ngayon, at maiintindihan naman niya yun. Ang pinakamahalaga ngayon ay magpahinga ka at gumaling. Hindi mo kayang magdesisyon ng tama habang may sakit."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Pagkasabi niya nito, tumutol si Aling Alicia, "Isang araw at isang gabi ka nang natutulog, pero hindi pa rin bumubuti ang lagnat mo!" Kumunot ang noo ni Zack. kung ganun ay masama parin ang lagay nito ngayon. "Pasensya ka na kung makikialam ako... pero kahit doktor ka, normal lang na magkasakit ka at magpasuri sa iba... tao ka pa rin!!" Pinigilan ni Zack na magpakita ng pag-aalala... pero shit, bigla siyang hindi napalagay ng malaman na may sakit ito.

Mas lalo akong na-de-depress sa mga bagay na nangyayari sa mundo. Bagyo, lindol, virus, aksidente, issue ng mga artista at influencers at mga issue sa politika. Ang daming mga problema kaya hindi na magandang mag-scroll sa F******k. "Masayang kausap ang sarili," Sabi ko at pagkatapos ay ngumiti ako sa kaniya. Hinawakan niya ang buhok ko at ginulo niya ito. "Grab your sanity. I don't want you to become crazy," sabi niya kaya napatawa ako ulit.

Sinasamsam ang sakit at bigat ng aking nararamdaman. Ang Sakit. Nasasaktan ako. Ang Tanga-Tanga ko. Bakit agad akong naniwala sa mga kasinungalingan niya? Napakasakit. Gaya ng malakas na ulan ay walang humpay rin ang mainit na luhang dumadaloy sa pisngi ko. Mahal na Mahal kita Zik, bakit? --KINABUKASAN-- ZAK'S POV

mariing mura n'ya at hinilot ang sintido ng maramdaman ang pagsigid ng sakit. "Shit! Ilang bote ba ang naubos ko kagabi?" tanong n'ya sa sarili dahil kahit s'ya ay hindi na matandaan ang nangyari. Inilibot n'ya ang kan'yang tingin sa paligid at nakitang nasa kwarto s'ya ng kan'yang condo.

Lalo na sa mga sakit tulad ng diabetes, na karaniwang tinatawag na undead cancer dahil talagang walang gamot para dito! Gayunpaman, sinasabi ni Charlie na magagamot ng medisina niya ang mga sakit na ito! Isa talaga itong himala! Nagbuntong hininga na lang ang lahat dahil isa talagang henyo si Charlie.

Sobrang sakit malaman na kung kailan nasa pinakamababa na siya ay dadating pa ang isang problema. Why? Why of all the people in this world, it has to be me? Bakit ako? “Von…” nanginig ang boses ni Agatha. “Ang sakit-sakit. Mas mabuti pa sana kung may malubhang sakit na lang ako, Agatha.” Nagtatagis ang kaniyang bagang. Sa pagitan ng kaniyang mga hikbi ay ang mga sumpang binubulong na lamang niya sa hangin.