Sickness Quotes Novels & Stories

Mas lalala ang awkwardness no'n. "Kaya nga. Hindi maganda ang panahon kaya dapat huwag kang umalis. You may get sick, Serrie." Sa pagkakataong ito ay nakamasid na ang lalaki sa ulan na bumabagsak sa kalupaan.

Matipid na ngiti ko rito. "Hindi porket sanay ka ng mapagod ay hindi mo na bibigyan ng pahinga ang iyong sarili. There's no harm na paminsan minsan ay magrelax ka muna. " Nakangiti rin nitong saad sa akin. Hindi pa ito tapos magsalita. " Money can't buy happiness, Sabby. It can ruin your life if you don't know how to handle it. " Seryosong saad pa nito.

"Dapat matuto ka rin, paano kung nagkasakit ako tapos hindi ka masamahan sa grocery?” Sibangot ko sa kanya. “Don't get sick. You need to take care of your body.” Sabi niya sabay akbay sa akin.

“Pero paano kung matakot siya?” “Then he was never meant to stay.” Mas lalong sumikip ang dibdib ko. “Pero paano kung tanggapin niya ako?” Napangiti ang doktor. “Then maybe, Sydney... your healing doesn't only depend on medicines.” Napahinto ako. “Sometimes,” patuloy niya, “our hearts become sick because they keep carrying burdens alone. Hindi lahat ng sakit ay nagagamot ng laboratory tests. May mga sugat na kailangan ng taong handang umunawa.”

Si Jennnica ay palaging matigas ang ulo at malakas. Gayunpaman, gaano man kalakas ang isang tao, maaari pa rin silang masaktan. Ang pagiging malakas ay hindi nangangahulugan na sila ay immune sa sakit. Nangangahulugan lamang ito na maaari nilang tiisin ito nang kaunti kaysa sa iba. Si Jennica ay hindi estranghero sa sakit, siya ay may kaugaliang dalhin ang lahat ng pasanin sa kanyang manipis na mga balikat mag-isa. "Aubrey, don't worry about it. I am okay. Elijah is also out of danger. As long as I take good care of him he will recover soon enough. I'm such... a horrible mother..."

Kahit hindi ko man lingunin ay alam ko na kung sino ito. Ngumisi ako kahit nakatalikod ako. "I am not a pussy, Cayden." Sagot ko naman. "Refrain your words woman. I am just concern with your health." Sagot naman nito at halatang hindi nito nagustuhan ang sagot ko kanina. So he is sensitive with words? "I don't get sick with just this Cayden, trust me." Saad ko na kang dahil talagang hindi talaga ako nagkakasakit. Kelan ba ako nagkasakit dito sa Veneesha? Talo ko pa nga nakamulti vitamins.

aniya at may halo pang sarkasmo sa tono niya. "Wala nga akong sakit, kaya ko pa sumabak sa misyon. Bukas pa naman 'yon, eh." "Huwag ng makulit. Kilala kita, Ell. You're not feeling well. Just rest. Huwag matigas ang ulo." "Walang ulong malambot, Ash," qsik ko sabay tayo pero bigla akong nahilo, buti na lang at nasalo niya ako agad.

Gayunpaman, ang pangalawa at pangatlong tao ay lumabas. "Ang mga tao ay sinunog hanggang sa mamatay, ngunit ang kakaibang sakit ay nanatili. Parang untreatable.” Sa sandaling iyon, mapanlait na sinabi ng Pisces, "Ang kakaibang sakit sa marka ay isang sakit. Hindi ba mapamahiin ang pagtigil sa isang sakit sa pamamagitan ng pagsunog sa ibang tao? Sa aking palagay, ang panaginip ng Dakilang Elder ay walang kapararakan. Sa halip na paglaruan ang buhay ng tao na parang laruan at sunugin ang mga ito nang paisa-isa, bakit hindi ka humanap ng magaling na doktor na magpapagamot sa kanila?”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Sakit sa pag-iisip.” “Ah…” Natahimik si Cassie. “Alam mo naman, kahit hindi physical illness, delikado rin ‘pag mental. Mas okay kung mas madalas siyang kausapin o aliwin. Lalo na sa edad niya.” Totoo ang tono niya, sa kabila ng pagiging prangka ni Donya Carol, nagustuhan niya ang pagiging masigla at palabiro ng matanda.