Sickness Quotes Novels & Stories

Pilit kong pinatatag ang sarili ko at hindi nagpakita ng kahit anong kahinaan. "I know my condition very well. When you quit your job and return home. I knew that I can't get well. I'm afraid may die too early to wait for that day." Napakunot naman ang noon ko. Ano naman kaya ang sinasabi niya? "Which day?"

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

“Pero kanina ka pa hindi kumakain. Baka magkasakit ka?” “Ano naman po kung magkasakit ako. Mas mabuti nga na may sakit ako para alagaan ako ni Dok Enna. Kapag may sakit ako ay baka hayaan mo siya na makasama ko. Na hahayaan mo siya na gamutin niya ako.” “Don’t be so stubborn. Huwag rin matigas ang ulo mo.” nauubusan ng pasensya na sambit ni Zack.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Sumuka ako ng sumuka, kaya lang tulad ng dati ay wala naman akong maisuka. [Hoy gaga anong nangyayari sa'yo? Naririnig kita! Sabihin mo lang kung mamamatay ka na para maasikaso ko lahat.] Narinig ko pa ang malakas na tawa niya sa kabilang linya. "Lenny I think I'm sick. Hindi ko rin alam kung paano at ano ang sakit ko. But now I'm starting to get scared." sagot ko naman sa kaniya.

Sabi ni Sevv sa kanya, "What time is it now? Why are you having breakfast now?" "If some stingy guy hadn't turned around and ran away, would I have to have breakfast now?" "Kasalanan ko. Nangako akong hindi ko na ito uulitin sa hinaharap." Sabi ni Sevv. "Huwag mo akong pangakuan. Ang init ng ulo mo at hindi mo ito mababago." Sa wakas, sinabi ni Lucky nang may ngiti, "Ayaw kong palagi kang masapak sa mukha. Magiging pangit ang isang magandang mukha kung palaging namamaga."

saad ko. "I will babe, I'm sorry for worrying you. At isa pa kapag nagkasakit naman ako ay alam kung nandyan ka para alagaan ako." "Kahit na! Health is wealth, mas maganda pa din na wala kang sakit." singhal ko sa kanya. "Oo na, huwag ka na sumimangot diyan."

hindi pa siya sure sa sagot niya. “Eh wala ka naman idea eh, alam mo Kalix, yung depression sakit din yan, gaya nang ibang sakit ginagamot, pero dapat muna, sabihin nila na may sakit sila, hindi natin sila matutulungan kung hindi sila magsasabi,” “But I should have known better, malapit siya sa akin, I should have seen some symptoms,”

Walang dapat sisihin kung bakit ako nagkasakit ng ganito kundi ako lang. Kung hindi ko nga naman itinago dito ang tungkol sa sakit ko, baka wala ako sa ganitong sitwasyon ngayun eh. Hindi ko masisisi si Jake lalo na at mahirap yatang magkaroon ng kasama sa bahay na may sakit

Tumango lang ako bago siya ngitian nang tipid at sinara ang pinto. "Baka lowblood ka? Anemic. Uminom ka ng gamot. Ganyan 'yong kapatid ko kasi anemic. Nahihilo. Kapag tumatayo eh nawawala 'yong paningin nila. Kaso kasi sumasakit din ang ulo mo." "May ibang ganoon din. Tita ko ganyan," sabi ng isa kong katrabaho. Nalaman nila 'yong nangyari dahil inusisa nila 'yong notes na dinikit ni Sandler sa station ko. They asked me what happened and why he's telling me to be okay and if I feel sick call him right away.