Silent Sanctuary Rebound Lyrics Mga Nobela at Kwento

pumiyok ang boses ko dahil sa kakaiyak "If I saw you in heaven. Huminga muna ako bago kantahin ang kasunod na lyrics "Would you help me stand?" "If I saw you in heaven." "I'll find my way." "Through night and day." "'Cause I know I just can't stay." "Here in heaven." "Time can bring you down." "Time can bend your knees." "Time can break your heart." "Have you begging please." "Begging please." humagolgol ako ng maalala ko vrion

The Shadow and the Flame Sa loob ng malawak na music room ng Celestial Sanctuary, ang hangin na dati ay mabigat at puno ng pait ay muling nayanig ng isang pamilyar na enerhiya. Ang bawat kalansing ng cymbals ni Rigel, ang gumagaralgal na bass ni Neptune, at ang matatalas na nota mula sa gitara ni Orion ay tila mga pintig ng pusong muling nabuhay.

“You know, after everything… you’re still the only pulse I hear when the world goes silent.” “Then don’t let it stop.” At sa halik na iyon, nagsimula muli ang lahat. Walang code, walang protocol — tanging dalawang pusong sabay na tumitibok. Sa kalayuan, sa kalangitan, kumislap ang isang satellite. Isang mahina, halos di marinig na boses ang lumabas sa static: “Version 2.0… initializing. Hello again, Billie.”

At ito rin ang araw na na-engaged kaming dalawa matapos kaming maabutan ng mga magulang namin na parehong walang saplot at magkatabing natutulog sa kama. Oh my goodness! Naawa ba sa akin ang Diyos dahil sa kalupitang dinanas ko sa mundong ito kaya binigyan niya ako ng pangalawang buhay para mabago ko ang aking kapalaran? Nakaramdam ako ng tuwa dahil sa aking natuklasan. God gave me a second life. At sa pagkakataong ito ay hinding-hindi ko na hahayaan na maulit pa ang nangyari sa akin sa una kong buhay. I don't want my life to be entangle with Phil again. Never again!

“ Hindi ko man alam kung kailan ulit tayo magkikita pero pagdating ng araw ako mismo ang lalapit sa'yo. Dahil ganoon kita ka mahal.” End of flashback Naputol ang pagbabalik-tanaw ko ng muling magsalita itong kaibigan ko. Kahit kailan talaga itong bruha na 'to laging panira. “Ang ingay mo sobra,” gigil kong saad.

Sinusubukan kong halikan siya pabalik pero mas lamang ang sakit na nararamdaman ko. "I won't move for the meantime," bulong niya. Hinalikan niya akong muli. Ilang minuto kaming natigil dalawa. Pinakiramdaman ko ang aking sarili at ng sa tingin ko ay kaya ko naman na ay ako na ang kusang gumalaw. Mukhang napansin naman iyon ni Luther dahil nag-umpisa na siyang umulos.

Napalitan ng kuryosidad ang kanyang ekspresyon. Sinundan niya ang banayad na tunog hanggang sa matagpuan niya kung saan 'yon nanggagaling. Nakasandal si Rein sa dingding habang komportableng hawak ang gitara sa mga kamay. Headphones hung over his ears. He looked peaceful and calm, as always. Napansin nito ang presensya ni Sierra, ngunit hindi agad tumigil sa pagtugtog. Sa halip, isang maliit ngiti ang sumilay sa mga labi nito.